Gekozen

Verkiezingsdag, de enige dag dat bij ons de tv aanstaat van ’s middags tot we gaan slapen. Eerst gaan stemmen natuurlijk, nooit eerder zo lang getwijfeld, pas in het stemhokje zelf gestemd, en dan nog niet echt met overtuiging. Voor het eerst in 12 jaar de partij op wie ik altijd stem deels ontrouw geweest, voor het eerst anders gestemd voor Europa dan voor Vlaanderen. Maar in beide gevallen kwam mijn stem in het verliezende kamp terecht…

We hebben hem zien binnenlopen, die eerste desastreuze uitslag uit Meise. Cd&V en NVA, daar kiest de Vlaming blijkbaar voor, en dat ondanks de miskleumen van Leterme. People never learn. Ik begin te denken dat een land gewoon de regering/politici krijgt die het verdient. Vlamingen zijn kleinburgerlijk, verzuurd en conservatief, en dus krijgen we dito politici. Of vergis ik mij? You tell me.

Gelukkig woon ik in Gent, een a-typische stad, waar Groen meer dan twee keer zoveel stemmen haalt dan elder, waar de socialisten stand houden en de liberalen groter blijven dan de CD&V. In Gent marcheert de boel. Nu nog in de rest van het land…

Maar kom, er ligt nog niks vast, eerst de regeringsvorming afwachten, dat heeft uiteindelijk meer invloed dan een procentje meer of minder…