Stormweer en shoppen

Donderdagochtend wachtte ons, na een nachtrust verstoord door boliviaanse vrouwen die op 1m van onze kamerdeur 2u30 naar huis bellen) opnieuw een heerlijk ontbijt, verse wafels deze keer! Buiten bleek het niet echt superkoud, maar er stond een stevige wind, iets wat Frank Deboosere gerust een stormwind zou noemen volgens mij. Namiddag begon het dan op de koop toe te gieten, en dat na het zomerweertje van de dag ervoor…

Een goede reden dus om de ‘Underground City’ te verkennen, een netwerk van 29km ondergrondse straten met meer dan 2600 winkels, maar ook restaurants, bioskopen, artsenpraktijken,… Een Montrealer die in het juiste appartementsblok woont kan in de winter, wanneer het stenen uit de grond vriest en er een dik pak sneeuw ligt, via de ondergrondse stad gerust in Tshirt gaan werken, boodschappen doen, iets gaan drinken en naar de film. Omdat de ondergrondse stad echter vooral een groot shoppingcentrum is, raakte we er al gauw op uitgekeken.

’s Middags had ik na al dat uitgebreid eten de dagen voordien zin in iets simpel en gezond, en dus bestelde ik aan een eetkraampje ondergronds een soepje. Raar systeem, je kiest ter plekke de groenten die je wil; rauwe tomaten, sla, mais, bonen,… wat dan even wordt opgewarmd en gemengd met een gigantische hoeveelheid groentenbouillon en nog wat noedels. Een heel ander soepje dan ik ze gewend ben.

Na de middag struinden we door de grootste winkelstraat en spendeerden we veel te veel geld in de Apple Store…

Vandaag is het weer gekalmeerd, opnieuw een stralende dag met zon en enkele wolkjes en aangename temperaturen rond de 20 graden. Na het beste ontbijt so far (pannenkoeken met banaan, kaas en yoghurt aangevuld met meloen en besjes, verse cake en toast met boter, ik heb nog nooit in mijn leven zo’n groot ontbijt binnengewerkt) namen we de metro richting haven, naar het Ile St Helene en Ile Notre Dame die voornamelijk bestaan uit een groot, superrustig en prachtig aangelegd park, de Biosfeer (het gebouw een restant van de Expo van ’67), het Casino dat eruit ziet als een ruimteschip en het F1-circuit Gilles-Villeneuve dat nu wordt ingepalmd door fietsers. Canadezen lijken me trouwens wel fietsgek, of toch zeker hier in Montreal, waar prachtige gescheiden fietspaden de meest efficiente manier van vervoer in de zeer uitgestrekte stad lijken. Het was in het park soms bijvoorbeeld moeilijk om een voetpad te vinden tussen de tweerichtingsfietspaden…

Na de lunch besloten we nog wat te gaan shoppen. In de Levis winkel heb ik zowat 80 broeken gepast eer ik een model te pakken had waar ik helemaal tevreden mee was, al was de mooiste broek er helaas niet neer in de maat en kleur die ik wou. Net als in de VS zijn de jeans hier een stuk goedkoper dan bij ons. Ook mijn wederhelft kocht hem een mooie nieuwe jeans.

Ondertussen was het 18u geworden en dus tijd om onze huurauto, die we de rest van ons verblijf hebben, te gaan oppikken. Het vertrekken werd even spannend, aangezien alle auto’s hier ‘automatieken’ zijn en we daar totaal niet vertrouwd mee zijn. Maar uiteindelijk lukte het goed om door het drukke stadsverkeer onze bed and breakfast te bereiken. Parkeren bleek echter een ander verhaal. We konden de eigenaar van de b&b even niet vinden om ons de eigen parkeerplaatsen te tonen, dus parkeerden we aan de overkant van de straat. De bordjes waar je wel en niet mag parkeren konden we echter niet goed begrijpen, dus vroegen we raad aan een voorbijganger, die ons verzekerde dat we goed stonden. Een half uurtje later vonden we de uitbater, die het toch beter vond om de auto te verzetten en wat bleek, op dat half uur tijd hebben we al een boete gekregen! 42$! Bepaald niet leuk!!!

Een gedachte over “Stormweer en shoppen

Reacties zijn gesloten.