Flanders Horse Expo

Er was al vrij veel beweging op Flanders Expo toen ik er zondagochtend om 11u aankwamen voor Flanders Horse Expo. Deze beurs (ondertussen aan zijn tweede editie) is vrij uniek in Vlaanderen, en brengt de vele zeer verschillende facetten van de paardenwereld samen onder één dak. Zo stond vrijdag in het teken van de ‘professional’ en spitste zich toe op klassieke wedstrijddisciplines zoals springen, dressuur en eventing. Zaterdag was gereserveerd voor mennen, fokkerijen en rasvoorstellen, en zondag stonden ruitertoerisme, westernrijden en natural horsemanship in de kijker.

Bij aankomst op de beurs kreeg ik het programmaboekje in handen gestopt, en al gauw bleek dat het niet eenvoudig zou zijn om tussen het grote aanbod een keuze te maken. Ik wandelde eerst wat rond in het vrij grote beursgedeelte. Alles wat van ver of dichtbij te maken heeft met de paardensport, was hier vertegenwoordigd. Ik keek mijn ogen uit aan de knappe rijlaarzen en –broeken, maar hield toch maar de knip op de beurs, anders kwam ik hier bankroet buiten. Gapen was het ook bij de diverse mooie kunstwerken van paarden en bij de luxueus maar peperduur uitziende paardenvrachtwagens en –trailers. Als ik ooit de Lotto win… Bij een organisator van ruitervakanties nam ik nog vlug de nieuwe brochure mee.

De beurs was verspreid over drie van de expohallen, en het was even zoeken om van het beursgedeelte naar de verschillende pistes te raken. Uiteindelijk vond ik de kleine piste, waar net een demonstratie reining aan de gang was.

Reining is een soort dressuur uit het westernrijden, waarbij de ruiters hun paarden door een precies patroon van cirkels, spins en stops moet leiden. Al het werk gebeurt in langzame galop en galop. Het is een discipline die vaak onderschat wordt, of waar wat lacherig mee gedaan wordt, maar die van paard en ruiter minstens evenveel, zo niet meer vergt dan de klassieke dressuur. Het was bijvoorbeeld heel mooi om te zien hoe het meisje van de demonstratie, zoals het hoort uiteraard, alle oefeningen met losse teugel tot een goed einde bracht. Ik kan het haar alvast niet nadoen.

In de grote piste waren prachtige Portugese Lusitano’s aan het werk. Deze kleinere, fijne, maar oh zo vinnige paardjes bewonder ik enorm sinds ik met hen kennis maakte tijdens een ruitervakantie in de Portugese Azoren. Een demonstratie van een grote groep ruiters werd gevolgd door een pas-de-deux. Het beste werd echter bewaard voor het einde van de demonstratie. De voorzitter van een rijschool gaf met een onvoorstelbaar prachtige Lusitanohengst een deessuurdemonstratie. Om ademloos en vol bewondering naar te staren en vooral te genieten van zoveel ingehouden kracht en elegantie.
Lusitano

Na een wandeling langs enkele rasverenigingen, waar ook een erg mooie Isish Cob (het gevlekte paardenras dat je in Gent de toeristenkoetsjes ziet trekken), een fiere Fries, een goudkleurige Palomino en een onverstoorbaar Belgisch Trekpaard te zien waren, kwam ik weer terecht aan de kleine piste, voor opnieuw een rasdemonstratie, deze keer van het Belgisch Arabisch Paardenstamboek. Enkele zeer jonge paardjes werden in de piste getoond aan de hand, naast ook een korte demonstratie jumping en dressuur. Arabische volbloeden, met hun kenmerkende edele hoofd (grote ogen, altijd alerte oren) blijven altijd bewondering oproepen vind ik. Er is geen enkel paardenras sierlijker. Al vond ik de manier waarop sommige jonge dieren werden opgejaagd om ze zo mooi mogelijk te presenteren niet echt erg diervriendelijk.

Eindigen deed ik mijn bezoek aan deze paardenbeurs met de finale van de Willy Naessens Flanders Horseball Cup. Alhoewel ik al meer dan de helft van mijn leven geïntrigeerd ben door paarden, had ik nog nooit een horseballwedstrijd gezien. Een absoluut gemis, zo bleek. Van deze spannende finale heb ik wellicht nog het meest genoten. Het ging er tussen de potige kerels behoorlijk ruw aan toe, en meer dan eens galoppeerde er dan ook een paard verder zonder zijn ruiter. Onvoorstelbaar om te zien hoe deze kerels de meerderheid van de tijd wél in het zadel blijven zitten als je ziet welke acrobatentoeren ze uithalen. Enorm spannend, en echt schitterend om te zien.
horseball1

Helaas had ik niet meer tijd op deze zondagmiddag, en moest ik tal van interessante demonstraties aan mij laten voorbijgaan, zoals rasvoorstellingen van de Quarter Horse en de Irish Cob en een demonstratie van de bereden politie. En zowat alle activiteiten, workshops en lezingen die in de overige expositieruimten doorgingen, zoals shiatsu voor paarden, een lezing over het correct aanpassen van zadels (toch niet onbelangrijk!) of over gedragsaspecten bij de opvoeding van jonge paarden, iets wat me eindeloos interessant lijkt.

Helemaal begeesterd nam ik toch maar weer de tram naar huis. Hopend dat het lenteweer zich zal verderzetten, zodat ik zelf weer in het zadel kan kruipen voor lange tochten in de natuur. Want na zo’n beurs vol interessante demo’s en informatie voel ik het toch vooral zelf kriebelen als ruiter…

2 gedachten over “Flanders Horse Expo

  1. Miljaar, had ik dat geweten! ik wist eigenlijk helemaal niet dat die beurs bestond… Geef mij volgend jaar maar een seintje 🙂

    Like

  2. inderdaad, de beurs was dit jaar aan zijn 2e editie toe en is echt wel de moeite waard om een bezoekje te brengen. Ik was er ook, wij stonden in hal 7 aan de kleine piste met onze stand van Paardenhappening Zottegem, eveneens een paardenevenement dat dit jaar voor de 11e keer doorgaat
    Voor meer info kan je steeds bij mij terecht!

    Like

Reacties zijn gesloten.