Valentijnsdag +1

Ik merk plots dat deze blog vooral in het weekend updates krijgt. Zo druk is het tegenwoordig dus tijdens de werkweek; geen seconde tijd tussen de uren, maar ook ’s avonds geen tijd. Ofwel omdat we ergens op bezoek zijn zonder internet, omdat ik doodgewoon te moe ben, omdat ik laat moet werken of omdat er nog redactievergadering van Het Project is. Of omdat er naar de laatste aflevering Van Vlees en Bloed gekeken moet worden natuurlijk.

Nu een uurtje tijd terwijl mijn wederhelft staat te koken; ik heb net het huis op een drafje schoongemaakt (zo proper zal het dus niet zijn) terwijl hij de afvoer van onze lavabo kapot heeft gemaakt in een ultieme poging hem te ontstoppen. Ons morgenochtend wassen zal dus niet aan de wastafel zijn… Zucht.

Valentijn was leuk. Ik was ervan overtuigd dat die onopgemerkt voorbij zou gaan, uit eten gaan doen we niet meer (is het eerste jaar gigantisch tegengevallen wegens overvolle resto zonder sfeer), maar ’s morgens kreeg ik mijn cadeautje totaal onverwacht op bed (heerlijk geurend gerief van The Soap Story, zalig; aardbeienshampoo en van die speciale zeepjes, om van de massageolie nog te zwijgen), in de namiddag liet ik hem zijn cadeautje zelf samenstellen; 12 onvoorstelbaar lekkere pralines bij Yuzu, zonder overdrijven de beste chocolatier van Gent en verre omstreken. Denk aan unieke smaaksensaties met thee, ananas, framboos,… Echt goddelijk.

Zelfs de honden kregen elk een cadeau. Ok, dat cadeau had eigenlijk een kerstcadeau moeten zijn, maar de maakster van het cadeau had wat vertraging opgeleverd, stuurde het dan naar een verkeerd adres en tot slotte werkte de Post ook niet mee, maar uiteindelijk kregen de honden zo’n 3 maanden na bestelling hun supermooie Greyt Sweaters.

 

LucaSweater1

FigoSweater
 

Tonight

Al drie dagen wat keelpijn, maar zo lang het niet erger wordt dan dit durf ik niet klagen. Af en toe een Orofar en het alles lijkt onder controle. Die drommelse virussen, bacteriën en andere klootzakken pur sang zullen dan ook vroeger moeten opstaan om mijn weekend te vergallen. Zo gaan we sebiet voor het eerst naar de Lunatics Comedy Award, onmiddellijk gevolgd door een verjaardagsfeestje van deze madame and friend.

Nog niet stilgezeten dit weekend, in feite. Deze morgen is een handige nonkel langsgeweest om onze twee uit de muren gevallen verwarmingen terug te hangen en iets aan de lekkende wc te doen, gisterenavond hebben we ons hotel geboekt in Parijs voor over twee weken (jihaa!) en deze namiddag even gaan shoppen en een stuk overheerlijke banaanbresiliennetaart gaan eten.

Maar nu eerst eten. Gewokte Chinese kool. Ben eens benieuwd wat mijn wederhelft daarmee aangevangen heeft…

Stukje trein

Het was even schrikken, toen ik gisterenmiddag op de trein ineens een stukje trein opmerkte dat op zo’n 10 centimeter van mijn gezicht heen en weer bengelde, meedeinde op het ritme van de oude trein. Het hing er waarschijnlijk al van voor ik er naast ging zitten, maar ik had het domweg niet gezien. En ineens, druk smsend, zag ik het, vanuit mijn ooghoek.

Meestal heb ik het geluk met treinen te reizen die variëren van supercomfortabel tot aanvaardbaar. Dat laatste dan vooral in de zomer, wanneer een oude aircoloze trein ergens ten velde stilstaat en je met zijn allen naar adem begint te snakken en je zomerstoffen jurk of broek aan het plastieken zeteltje voelt kleven. Maar sinds de nieuwe dienstregeling heb ik af en toe de eer en het genoegen op iets meer antiek te zitten, een oldie uit de grote NMBS stal, en daar durft blijkbaar al eens iets aan bengelen…

trein

Krijgen we dit jaar een schone slimste mens?

De finale van De Slimste Mens is begonnen! Alhoewel ik de laatste weken wat afgehaakt heb, heb ik best wel zin in deze finaleweek, haal al die grote kanonnen maar van stal!

Gisteren was Goedele verbazend straf. Grappig hoe ze blijkbaar, net als ikzelf, te ijdel is om haar bril op te zetten, wat haar in de vorige afleveringen soms duur kwam te staan. Gisteren kon ze de brilhaat achter zich laten en won ze makkelijk de eerste finaleaflevering.
Jan Decorte deed het ook bijzonder goed vond ik. Traag, een beetje nonchalant, maar eigenlijk wist die mens nog wel veel. Helaas moest hij de duimen leggen voor Vande Lanotte, in mijn ogen een veel minder sympathiek sujet, maar wel een dat veel weet.

Morgen komt Bart Dewever erbij, iemand die ik niet kan zien of luchten, maar die wel voor bijzonder leuke tv zorgde tijdens vorige afleveringen. Droge humor ten top, en nog een bijzonder grote kennis ook, een kanshebber dus. Toch hoop ik dat Dewever niet wint. Geef mij dan maar de mannen van de Vrt, Lieven Verstraete komt zeer degelijk over, maar zelf supporter ik voor 200% voor zijn collega Freek Braeckman, die naast slim ook oogstrelend is… Het beloven spannende dagen te worden!

Flashy theater, sneeuw en Nadal

Begrijpe wie kan. Nadal wint de Australian Open, en wie zijn foto staat er in het groot op de voorpagina van de Metro? Een of andere Kempense boer op een fietske. Tssss… En daarom moet de schoonste vent van Spanje op zo’n minifotootje? Awoert Metro!

Voor de rest is vandaag maar een mottige dag. Al gans de dag duizelig, en geen idee waarom. De combinatie duizeligheid-sneeuw-hoge hakken is er trouwens geen die ik wil aanbevelen. Ik ben niettemin zonder vallen of zelfs zonder noemenswaardige vertraging op mijn werk geraakt vanmorgen. Nu nog weer thuisraken straks.

Tot slot kan ik nog melden dat we van’t weekend in de Vooruit uit-ste-kend theater hebben gezien, Empire van Superamas, een absolute aanrader voor elke kunstliefhebber; rock ’n roll, modern, grappig, flashy en gewoon straf. Review eerstdaags op Gentblogt.

Toch zijn de donkere dagen van vorige week goed en wel voorbij. Mijn wederhelft heeft bepaalde knopen doorgehakt, wat voor een aanzienlijke vermindering van ons beider stressniveaus heeft gezorgd. Alex Agnew was verschrikkelijk grappig vrijdagavond op Canvas, van’t weekend scheen de zon en mijn schoonmoeder had gisteren pannenkoeken gebakken. En zo was het leven van een schone eenvoudigheid…