Dom

Hoe stom is een mens soms… Wij hebben thuis Belgacom Adsl, en om het internet op te kunnen moet er eerst verbinding gemaakt worden, uiteraard aan de hand van gebruikersnaam en paswoord. Die je krijgt toegestuurd bij het begin van je abonnement. Doorgaans staan die dingen na de eerste keer manueel standaard ingesteld al de keren nadien, maar bij ons verdwijnt dat wel eens, en moeten we een keer of twee per jaar het paswoord plots opnieuw ingeven. Wat altijd een enorme zoektocht tot gevolg heeft, want waar is die ondertussen al enkele jaren oude brief van Belgacom nu naartoe… Een mens zou denken, ‘een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen’, en je schrijft dat paswoord ergens op, of geeft die brief op zijn minst ergens een vaste plaats zodat je niet elke keer twee uur je huis overhoop moet halen. Niet zo helaas tenhuize Josie-Egel, twee notoire sloddervossen.
En dus gebeurde het dat we gisterenavond het beruchte paswoord niet meer terugvonden, niet in de kast waar het altijd lag, niet in een andere kast of la. En dus hebben we geen internet meer, want geen van beide heeft al de zin gehad om naar de klantendienst te bellen. Driedubbele zucht. Soms zijn wij te schitterend voor woorden.

Evenmin schitterend is trouwens dat ik vanavond Comedy Casino Cup ga moeten missen omdat ik vanavond moet werken en daarna nog de honden gaan ophalen aan de andere kant van het land. Altijd ontspannend, zo’n paar uurtjes auto na een stresserende werkweek. Niet dus.

Maar het is niet al kommer en kwel! Troost wordt geput uit de tickets voor Beirut die ik vanmorgen bestelde, de lekkere quiche geitenkaas-appel-honing die we gisterenavond gingen eten omdat we allebei te lui waren om nog te koken, Van Vlees en Bloed nadien op de tv en Bart Dewever die uit De Slimste Mens werd gebonjourd. Ha!