Parijs: inleiding

Vijf dagen Parijs, het klinkt weinig, maar het is alvast te veel om in één keer neer te pennen. Het wordt dus een thematisch verslag in stukjes. Maar eerst even een kleine inleiding.

Het was mijn eerste keer Parijs, en dat terwijl de stad al meer dan vijftien jaar hoog op het verlanglijstje stond. Maar dat lijstje is lang, de wereld is groot, en de steden het dichtst in de buurt schieten er blijkbaar het gemakkelijkst bij in, want Amsterdam of Berlijn, ook daar ben ik nog nooit geraakt. Toch niet voor het plezier anyway (voor het werk ben ik eens een viertal uur in Amsterdam geweest).

Parijs en dertig worden, het was zoals gehoopt een goede combinatie. Een kaartje, een cadeautje en veel lieve smsjes, maar voor de rest weinig confrontatie met de vorderende leeftijd en gewoon een fijne vakantiedag. Voornamelijk gevuld met rondzwerven tussen de kunst van het Centre Pompidou.

Het meest memorabel was toch wel het cadeautje. Allereerst kreeg ik een reservatie van twee Thalystickets in handen gedrukt voor… Parijs. Ik kon uiteraard helemaal niet volgen. Waarom die vreemde dagen en uren op de tickets, 20 en 21 februari volgend jaar? Waarom Parijs? We waren hier nu toch al?
Maar bij het tweede deel van het cadeau werd alles meteen duidelijk, twee concerttickets van L’Olympia, voor het reeds uitverkochte concert van Kings Of Leon, een groep die voorlopig nog niet naar België komt en daarnaast in heel Europa grote stadiaconcerten geeft en in Parijs in de mythische Olympia zal spelen. En zoals eerder gebleken hebben wij het niet bepaald voor grote zalen, dus vandaar…

In februari breien mijn teerbeminde en ikzelf dus een klein vervolgje aan deze citrytrip, enkele dagen na Valentijn, ik kijk er nu al naar uit!

3 gedachten over “Parijs: inleiding

Reacties zijn gesloten.