Sigur Rós @ Vorst Nationaal

Mijn wederhelft en ik doen soms aan een soortement carpool. ’t Is te zeggen, ik ga met de trein naar Brussel ’s morgens, hij met de auto, en we rijden ’s avonds samen weer naar huis. Vandaag kwam me dat extra goed uit, aangezien de blaren die ik altijd heb bij nieuwe schoenen me weer serieus parten spelen. Helaas heeft mijn wederhelft ook de zeer slechte gewoonte om te overwerken, en kreeg ik net telefoon dat hij zeker tot 19u werk heeft. Normaal zou ik dus alsnog de trein genomen hebben, maar met mijn pijnlijke voeten vandaag, liever niet.

En waar is naast extra werken uiteraard zo’n verplicht langere werkdag goed voor? Om te bloggen uiteraard!

Zo kan ik eindelijk vertellen hoe Sigur Rós was in Vorst zondag.
Het was goed. Helaas niet schitterend, maar dat lag voor 0% aan de groep en voor 100% aan de zaal. Ik ga een beetje zagen, dus voor diegenen die daar slecht tegenkunnen, onthou gewoon dat het concert op zich super was, en u mag nu stoppen met lezen.

Vorst dus. Toen ik mijn kaarten kocht, was het een ‘club’ concert, dus zonder de zitplaatsen op de ‘balkons’ boven neem ik aan. Na verloop van tijd werd het dus een gewoon concert. Dan loop je dus altijd het risico dat je de toegang tot de gelijkvloerse ruimte gewoon ontzegt wordt door het zaalpersoneel en dat je verplicht wordt op een klapstoeltje te kruipen helemaal in de nok van die betonnen bunker, waar je niks ziet en helemaal niks hebt van sfeer. We wisten dat, en hadden ons voorgenomen om ten laatste om 19u ter plaatse te zijn. Eerst moesten we die dag echter nog op een aantal andere plaatsen zijn, en hierbij stonden we in de file op de Brusselse ring in de vooravond. Daardoor pas om 18u15 kunnen vertrekken naar Vorst. In een pas gebeurd ongeluk terecht gekomen, een kwartier moeten aanschuiven. En dan in de gebruikelijke file op het wegje van de afrit naar de concertzaal gezeten; stapvoets en af en toe stilstaand verkeer. En dan tot slot een tijdje moeten zoeken naar een parkeerplaats, aangezien Vorst geen enkele voorziening heeft op dat gebied.
Resultaat; pas om 19u55 kwamen we toe, gevolg, verbannen tot de tweede verdieping.

Ik heb dus niets gezien. Niets. De twee spots rechts van de groep stonden zo gericht dat ze onze hoek van de zaal constant verblindden, meer dan vage schaduwen van 1 of maximaal 2 groepsleden zag ik zelden. Ook het scherm achter de groep was slechts voor 30% zichtbaar. Ik ben maandag op het internet naar diverse fotosites moeten gaan om een beeld te krijgen van hoe de groepsleden eruit zagen. Zo’n slechte plaats heb ik nog nooit gehad.
Gelukkig was het geluid, naar Vorst-normen, nog redelijk goed. Voor het eerst had ik na een optreden ook geen fluitende oren.

Het is dan ook enkel dankzij de goddelijke muziek van Sigur Rós dat ik toch meteen kippenvel kreeg bij het eerste nummer en dan ik op het puntje van mijn stoel ging hangen om toch zo veel mogelijk op te vangen. Naast mij zat er trouwens nog een massa mensen gewoon op elkaar gepakt op de trapjes, omdat de laatste vrije plaatsen nog een slechter – zeg maar geen enkel – zicht op het podium gaven.

Ook andere mensen achteraf vonden het optreden minder geslaagd van pakweg dat van Pukkelpop. Vorst Nationaal leent zich gewoon to-taal niet tot dit soort optredens. En dan dat hele systeem van ‘eerst komt, eerst maalt’ en als je de pech hebt vast te zitten in het verkeer, dan kruip je maar op die bovenste plaatsen en zie je maar niks. Doe zo’n optreden dan in een zaal die zich ertoe leent, en desnoods een kleinere capaciteit heeft. Of verkoop tickets met genummerde plaatsen, en laat mensen meer betalen voor een staanplaats aan het podium. Ik betaal liever 5€ meer dan nog eens vast te zitten op de zolder van Vorst Nationaal. Want het resultaat is alvast dat mijn wederhelft heeft gezworen nooit nog een voet in die zaal te willen zetten wegens zijn avond compleet verpest.

Maar Sigur Rós? Die waren zoals gezegd fantastisch. De confettimachine was opnieuw een magisch moment, heel mooi om te zien en het klonk gewoon perfect allemaal. Ook het voorprogramma (ben de naam van de groep al volledig kwijt) klonk trouwens wel leuk, al heb ik er maar weinig van gehoord.

3 gedachten over “Sigur Rós @ Vorst Nationaal

  1. Het voorprogramma was For a minor reflection… is ook de eerste keer sinds zondag dat ik de naam kan onthouden 😉
    Wij waren redelijk lui en hebben vrijwillig voor zitplaatsen gekozen; dat was eigenlijk de eerste keer dat ik een concert zittend heb meegemaakt en het mag ook wel de laatste keer zijn… wij zaten wel op het balkon recht voor het podium, maar door die balk op ooghoogte zag ik ook amper iets, en de sfeer van samengepakt voor een podium staan ontbrak toch ook.
    Gelukkig was Sigur Rós zelf inderdaad super. 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.