Gisterenavond en vannacht door omstandigheden even geen honden in huis, vanavond komen ze terug. Alhoewel het leven verrassend simpel is zonder onze verwende krenten, is het toch ook maar een koud, leeg huis, zo leeg…

Ondertussen heb ik via het internet nieuwe halsbanden besteld voor het duo, volgens een ander systeem (geen gesp meer maar een slipeffect) uit Nederland. Ik hoop dat ze mooi gaan staan! Verbazingwekkend trouwens hoeveel webshops er bestaan voor greyhounds; in de reguliere dierenwinkels kunnen we doorgaans niet terecht, maar op het internet kan je in Engeland, de VS en Canada de mooieste halsbanden en jassen bestellen. Zelfs pijama’s. Ja, lach maar, maar greyhounds hebben dat wel echt nodig. Ze hebben minder haar dan sommige mannen en veel minder lichaamsvet dan om het even wie, dus die beesten hebben koud zonder jas in de winter…
Ik schets hier misschien wel een verkeerd beeld; onze honden hebben weinig chique luxedingen, ook al kijk ik er graag naar op het net. Ze hebben elk een halsband, gekocht op hun adoptiedag, een tuigje en een goedkope, functionele winterjas. Niks speciaals dus.

Zondag gaan we wandelen en eten ten voordele van Greyhounds In Nood, de organisatie waar onze honden vandaan komen. We doen dat elk jaar een of twee keer, meestal samen met mijn ouders, die ook een geadopteerde windhond hebben. Gezellig familieuitje dus. Vorig jaar hadden we schitterend weer voor de wandeling in Jodoigne, maar voor zondag voorspellen ze echter regenweer… Niet leuk… 6km wandelen in de regen is voor mensen al geen pretje, maar ook onze honden beleven daar geen plezier aan, en dan is het dus helemaal verloren moeite… Spijtig, want zo’n begeleide wandeling met meer dan 100 windhonden is altijd wel spectaculair…

luukjejas