The Wrestler – How to loose friends and alienate people – Die Welle

Vrijdagavond na het avondeten weer naar de cinema voor een volledige avond film. Voor de eerste keer woonden we de voorstelling van de slotfilm af, en we vroegen ons dus af wat daar allemal bij zou komen kijken. Vooral weinig vrije zitplaatsen, zo bleek. Voor betalende bezoekers (niet-sponsors) waren enkel de eerste 5 en laatste 3 rijen beschikbaar, oftewel de slechtste rijen. Een beetje hemeltergend om een half uur te vroeg aanwezig te zijn, allemaal op die 8 rijen te moeten kruipen en dan te zien hoe het merendeel van de genodigden amper 1 minuut voor de film zal beginnen toestuikt, of gewoon helemaal niet komt opdagen. Nu ja, geen sponors geen Filmfestival zillen we maar denken…

The Wrestler was dus die slotfilm, en ook wel de beste film van het voorbije Filmfestival. Een absolute must-see. Het is een donkere, tragische film, die toch niet te zwaar op de hand is, en enorm meeslepend. The Wrestler volgt het verhaal van Randy ‘the ram’, die in de jaren 80 een succesvolle worstelaar was en nu geconfronteerd wordt met de sociale puinhoop die zijn leven daarbuiten is, zijn aftakelende lichaam, eenzaamheid en op de koop toe een hartprobleem dat verdere competitie uitsluit. Schitterende film.
wrestler-aronofsky-promo-05

Vanuit de uitgelopen slotfilm holden wij als bezeten de Decascoop uit om hem meteen opnieuw binnen te crossen, want onze volgende film How to loose friends and alienate people zou al begonnen moeten zijn. Dat was niet het geval, integendeel, we moesten nog een half uur wachten in de drummende massa voor de gesloten zaaldeuren, wat er ondermeer voor zorgde dat iemand flauwviel in de massa.
The devil wears Prada maar dan over een man, dat klonk veelbelovend. Toch loste deze film de verwachtingen niet in. The devil wears Prada mag dan geen meesterwerk zijn, het was wel een goede film, waar How to loose friends.. mijn aandacht na een uur niet echt nog kon vasthouden.
Het verhaal? Een Engelsman met een groot ego die aan de slag mag bij een glamourmagazine in New York en zijn pijlen richt op een bloedgeile jonge actrice.

lose-friends-poster

Zaterdag pas om 1u30 thuis van de film, maandag om 9u45 alweer in de rode pluche zeteltjes, soms lijken we er wel te wonen. De laatste film van deze festivaleditie was Die Welle, een Duitse verfilming van een mij compleet onbekend kortverhaal over wat er gebeurt als een leraar met zijn leerlingen een experiment begint rond autocratie. Onderhoudende film, flitsend gemaakt, zal waarschijnlijk wel de jeugd aanspreken die deze film vanuit de school moet gaan bekijken. Goed, maar net iets te langdradig naar het einde toe.

Szenenbild_Die_Welle

Voila, that’s it, acht films gezien dit jaar, wat de volgende resultaten geeft:

1. The Wrestler: absolute must-see
2. The Escapist: knap, spannend, ingenieus gemaakt, ook een grote aanrader
3. Transsiberian: Woody Harrelson neemt de Transsiberische express en belandt in een hels avontuur
4. Vinyan: speciaal, bevreemdend, Belgisch
5. Ciao Bella: sympathieke Italiaans tienerverhaal
6. Die Welle: Duitse pedagogisch verantwoorde film
7. Tulpan: leven op de steppe
8. How to loose friends and alienate people: celebrityspotting