Gentse Feesten: rotweer

’t Is koud vandaag, ijsberig koud. Nog geen Feesten gedaan dus, enkel een klein toertje door ’t stad vanmiddag, en toen begon het te regenen en Luca te bibberen, dus na de yoghurt gekocht te hebben (omdat ze antibiotica moet nemen, het arme beestje) maar snel weer naar huis…

De sleepdiensten zijn wakker geworden trouwens, ze hebben de ganse nacht de zijstraten proper zitten vegen van foutparkeerders, maar de laatste sleepwagen was nog niet uit het zicht verdwenen, of er parkeerden zich al opnieuw mensen, echt niet te snappen.

Vanavond eerst nog wat rustig cocoonen; sebiet komt een bevriend koppel op bezoek, gezellig samen eten en onze trouwfoto’s kijken, en dan tegen 21u30 naar de Charlatan, voor het eerste optreden van deze feesten. Op’t gemakje dus, nog steeds…

Gentse Feesten 1: op’t gemak

Ze zijn er weer, de Gentse Feesten. We merken het aan veel dingen; de zo goed als constante stroom mensen die voor ons raam passeren, de al even constante stroom auto’s die door de straat scheuren (een zone 30 nochtans), de auto’s die wanhopig een parkeerplekje zoeken en zich massaal parkeren naast de gele blokjes die eigenlijk ‘hier niet parkeren’ lijken te roepen, de flarden muziek die van overal voorbij komen drijven, het afval en de dronken mensen ’s avonds, maar ook ’s morgens, de drukte, het leven in de stad.
Zelf doen we het op’t gemakje. Geen Boomtown dit jaar, dus helaas ook amper goede muziek die naam waardig. Ik mis het erg, dat geef ik grif toe, dat gratis miniPukkelpop in mijn achtertuin, die 10 dagen gratis muziek van de bovenste plank. Ik vermoed dat de cafées aan de Beestenmarkt en onze frituur het even hard missen, want dit stukje stad is een pak minder gezellig dan anders…

Geen optreden, wat rondstruinen door de straten dan maar. De mensen bekijken, de sfeer opsnuiven, een hapje en een drankje, lachen en relaxen. Toch hebben we er minder zin in dan andere jaren; gisteren pas tegen 22u vertrokken, en om 0u alweer thuis. Het was nochtans plezant, daar niet van; onder ons tweetjes heel gezellig in grote pot verse muntthee gedronken in de tent aan de Baudelo, met op de achtergrond een heuse buikdanseres. Na een tijdje werd ik echter zo misselijk als een ei, en de massa deed daar geen deugd aan, dus zijn we maar naar huis gekomen, om nog wat Lost te kijken en dan de ganse nacht wakker gehouden te worden door het dronken gelal en gebrul.
120 000 mensen waren er gisteren volgens de nieuwsdienst, en die maken natuurlijk wel wat lawaai. Toch is 120 000 man in feite peanuts voor een zaterdag; vorige jaren waren er gemakkelijk nog eens 100 000 extra in het weekend. Het was dus een rustige dag; om 22u was het nog stil en verlaten op bepaalde plekken, en zelfs om middernacht kon je rustig doorstappen op plekken waar het anders duwen is om erlangs te geraken.

Ook vanmiddag nog niet veel gedaan, ons geliefde straattheater begint immers pas donderdag. Nuttige dingen dan maar gedaan, ipv gefeest, zoals de strijk gedaan en het huis gekuist. Dat was ook weer een maand geleden…
Vanavond staan helaas weer totaal geen goeie groepen geprogrammeerd, maar morgen, dan is’t Absynthe Minded in de Charlatan, en da’s uiteraard zeer de moeite. Alleen spijtig da’k er dinsdag zo vroeg uit moet om te gaan werken…

Lang weekend

Het volgende lang weekend staat al voor de deur eer ik met één woord rep over het eerste… Schandalig! Maar ik verveel me, so here we go!

Op onze Vlaamse feestdag zijn we bij de Post onze teveel betaalde belastingen gaan halen. Ook al heeft de administratie ons rekeningnummer, want elk jaar staat het gedrukt op ons aangifteformulier. Toch sturen ze ons elk jaar een brief dat ze dat nummer niet hebben, en door onze vakantie waren we dit jaar te laat om het hun nog op tijd te bezorgen. Resultaat, we moeten ons geld gaan halen bij De Post, die hardnekkig weigeren dat op een rekening te storten tenzij een rekening van De Post en ons dus cash uitbetalen, echter pas nadat ze ons toch maar als nieuwe klant hebben tiegevoegd in hun belachelijk systeem. Driedubbele zucht.

Daarnaast hebben we kaarten gekocht voor de theatervoorstelling van Zita Swoon voorjaar 2009 en zijn we naar de cinema geweest. In een onooglijk klein, maar gezellig zaaltje zagen we het Braziliaanse Estômago, een speciale film over eten, seks en macht waarvan mijn review na de Gentse Feesten te vinden zal zijn bij Het Project.

Zaterdag trokken we met ons klein fototoestel naar de Fnac, want het was kapot. Dat dachten we toch, nadat we er drie paar verschillende batterijen in hadden geprobeerd. Gelukkig vergisten we ons, en liet de vriendelijke gast in de Fnac ons zien dat we geen nieuw toestel, maar nieuwe herlaadbare batterijen nodig hadden. Wat een aankoop van €30 is ipv €180…

Na een espresso en taart moest en zou ik dan plots een bikini hebben. Ik heb wel een leuke zwarte van Speedo, maar die is nogal sportief (zo genre top en short ipv miniscule lapjes stof) en ik had het nu al twee jaar in mijn hoofd dat ik iets frivools wou. Niet dat ik vaak aan een zwembad of strand zit, eigenlijk nooit, lol, en ik vermijd ook de zon, maar dat idee zat nu al zo lang in mijn hoofd, en het waren solden, en trouwens, zo’n bikinitop is ook handig onder al die haltertopjes die zo in zijn de laatste jaren. Het leek eerst een vruchteloze expeditie te worden, maar na een uurtje toverde mijn wederhelft plots een superleuk blauw gestreept exemplaar te voorschijn dat als gegoten bleek te zitten. En dat zeggen ze dat mannen niet graag mee gaan shoppen… Ha! Mijn shopping-gen ook weer bevredigd…

Zondag dan besloot ons luukje ziek te worden, een serieuze domper op de feestvreugde, temeer omdat we om 11u30 bij mijn broer verwacht werden voor het eerste verjaardagsfeestje van mijn nichtje, en omdat mijn broer mijn honden niet in zijn huis wil… Luca moest dus alleen thuis blijven, en heeft dat gelukkig goed gedaan.
Het feestje was leuk, mijn nichtje blijkt nogal een actief kind te zijn, en naar mijn bescheiden gevoel ook behoorlijk snel qua ontwikkelen; tijdens de wandeling weigerde ze langer dan een minuut in de buggy te zitten en uiteindelijk heeft die uk van 1 jaar heel het traject zelf gestapt. Het grappigst vond ik het verhaal dat ze toen ze nog jonger was, in de crèche al boterhammen ging stelen van oudere kinderen om die dan ergens onder een tafel ongestoord op te eten. ’t Is een specialleke… Maar aangezien mijn broer een hyperactief kind was en een hypersportieve mens en zijn vrouw ook zelden stilzit, hadden we eigenlijk weinig anders verwacht…

8/8/8 populairder dan 7/7/7

Met 27 koppels waren we op onze trouwdag een jaartje geleden. Een absoluut record leek me. Ik was dan ook een beetje verwonderd toen ik net op de Standaard online las dat er op 8/8/8 nog meer koppels gaan zijn, maar liefst 32…
Het rare vind ik vooral dat ‘onze dag’ een zaterdag was, toch dé trouwdag bij uitstek, waar 8/8/8 een vrijdag is. En blijkbaar wordt er NU reeds gereserveerd voor 9/9/9, een woensdag nog wel. Best wel grappig!

Doet me er ook aan denken dat toen ik mailde naar de stad Gent om te vragen of ze op 7/7/7 de trouwuren zouden uitbreiden (normaal kan er op zaterdag enkel getrouwd tussen 9 en 11u), ik een negatief antwoord kreeg, dat was absoluut niet mogelijk, waar ze anderhalf jaar later in de praktijk hun uren uiteraard wél serieus hadden uitgebreid, en ze dit jaar opnieuw zowel in de voor- als in de namiddag trouws plannen. Toch wel fijn dat ze mensen die kans geven!

Gentse Feesten 2008

Ik heb er nog geen zin in, in de Feesten. Zelf zie ik alvast twee redenen:
– er is geen Boomtown. Boomtown, zoals in het supergoeie en compleet gratis festival achter mijn hoek, met een uitstekende programmering van de Beste binnenlandse en enkele uitstekende buitenlandse groepen, zoals in de plaats waar ik doorgaans 90% van mijn tijd doorbracht. Ik mis het nu al…
De vervanger, Boombox, is betalend en kan me niet echt bekoren. Dat wordt dus serieus zoeken naar een alternatieve pleisterplek…
– Vorig jaar zeven maanden halftijds gewerkt, dit jaar volledig voltijds, maar dus slechts 17.5 dagen verlof, waarvan er na aftrek van mijn gepland verlof van één week in september nog 4.5 overschieten. Oftewel, voor het eerst in jaren zullen de Gentse Feesten geen verlofperiode zijn, geen vakantieparadijs in eigen stad, maar op tijd mijn bed in en ’s morgens tussen het vuil en de dronkelappen naar het station waggelen. Toch wel een domper op de feestvreugde.

Desalniettemin (schoon woord, niet?) begin ik toch met het uitstippelen van een feestenparcours. Staan alvast op het programma:
– Vijf straattheatervoorstellingen, meer info, check de site.
– Absynthe Minded en The Partchesz in de Charlatan
Wouter Deprez in de Capitole

Vergeet trouwens niet dat de Feesten uitgebreid in woord en beeld verslagen zullen worden bij Het Project, waar voor de gelegenheid tientalle extra medewerkers worden ingeschakeld, een hele onderneming!

Dag meneer de deurwaarder!

Enkele weken geleden kwam ik thuis, om een dagvaarding van de deurwaarder in mijn brievenbus te vinden; in oktober word ik verwacht in het vredegerecht. Ik zou van mijn stoel gevallen zijn, ware het niet dat ik die vuile brief rechtstaand las. Het ziekenhuis schreef dat ze na herhaaldelijke aanmaningen en een aangetekend schrijven mijn halstarrige weigering om 17€ te betalen beu waren, en dat het nu dus voor de rechter zou komen.

Make my day!

Uiteraard heb ik nooit een aanmaning gezien, laat staan een aangetekend schrijven. Ik ben geen wanbetaler meneer, ik betaal mijn rekeningen zelfs altijd en op tijd, ik, de braafste burger die er is. Toch op dat gebied anyway.

Ik weet wél waar het over gaat. In november 2006 ben ik geopereerd aan mijn wijsheidstanden, en tot op de dag van vandaag wacht ik op de factuur daarvoor. Alle formaliteiten bij de verzekering zijn al anderhalf jaar aangevraagd en geregeld, maar die factuur, die kwam er nooit. Tot nu dus, zo blijkt.

Enfin, ettelijke telefoontjes naar advokaten die nooit te bereiken waren en ook nooit, zoals beloofd, terugbelden, leert ons dat het ziekenhuis zijn rekening naar de buren heeft gestuurd. En aangezien dat studenten zijn, hebben die blijkbaar nooit al die rekeningen in onze brievenbus komen steken, of hadden die niks door, zo snugger zijn ze niet.

Ik zal dus braaf de openstaande rekeningen betalen, maar geld van deurwaarders en gerechtskosten of andere procedurerommel, die betaal ik niet. Want anders kunnen ze mij even goed morele schadevergoeding betalen voor het schrikken bij die brief van de deurwaarder, lol.

Luukje ziek

Mijn pa is momenteel naar de dierenarts met onze Luca. Het arme diertje plast sinds zondag bloed, en sinds donderdag durft ze soms piepen als ze moet gaan plassen.
Sommigen zullen misschien denken, what the hell, het is maar een hond, maar ik ben serieus ongerust. Hopen maar dat het niets ernstig is; een gewone blaasontsteking ofzo…

UPDATE: 14u: Luukje heeft een spuit gekregen + medicatie voor negen dagen. Dat zou alles moeten oplossen. Het zou waarschijnlijk effectief een blaasontsteking zijn. Is over negen dagen toch niet alles genezen, wordt het opnieuw naar de dokter. Maar ik hoop van niet…