Straattheater = de max!

Zaterdagmiddag, ergens te midden van de Gentse Feesten… Net wanneer je een hele namiddag vol straattheater hebt gepland, begint het natuurlijk te regenen, dat zal je altijd zien.

Om 15u stond de eerste act op het programma, The Horsemen van Les Goulus, dus vanaf 14u30 zat ik het weer in de gaten te houden; zou het stoppen met regenen, of niet, zou de voorstelling doorgaan, of niet? Ondanks de gestadig druppelende nattigheid besloten we toch maar eens een kijkje te gaan nemen.

Het was al 15u15 eer we aan St Jacobs kwamen, maar veel was daar niet te beleven. We haalden een stoel uit de stapel aan de kant, en gingen zitten afwachten aan de kant van het speelvlak. Alhoewel het nat zitten was op die stoel, nam de regen langzaam af, en na een kwartiertje kwamen de acteurs aan getrappeld.

Drie ‘ruiters’, zogezegd drie barons van het Franse olympische team gaven ons een demonstratie van hun kunnen en van ‘the French attitude’. Aangezien ik zelf enorm graag paardrij, niet te missen dus.

We kregen een vrij korte voorstelling (in het programmaboekje staat dat de voorstelling een uur duurt, maar bij ons benaderde het eerder twintig minuutjes) waarbij vooral op de lachspieren gemikt werd door de drie heren en hun stoffen paardjes, die oa luisterden naar de naam Jacques Chirac en Raymond Domenec en bijzonder vals en wispelturig bleken…

Leuk entertainment! Wie de drie heren gemist heeft, kan hier trouwens een impressie krijgen.

Om 17u zochten we ons een plaats op de goed gevulde tribune op het Braunplein voor een trampolineshow, oftewel The Bounce van Cirque Baroque. Tevergeefs, want na een kwartiertje ging het nieuws rond dat de voorstelling met een uur was uitgesteld. Wat nu; naar huis, gaan eten, blijven wachten…? De omstandigheden werkten echt niet mee vandaag! Uiteindelijk lieten we die voorstelling voor wat ze was, maar haalden nog net de tweede show van 19u.

Helaas was de voorstelling dan al net begonnen, en was er nergens nog een goede zit- of staanplaats, dus werd het op de toppen van mijn tenen staan en proberen tussen de vele hoofden door te turen om nog iets te kunnen zien…

Twee mannen in werkmanskleren bewegen zich in een soortement robotfabriek, waarbij de ene de andere lijkt de sturen via een afstandsbediening. Afwisselend maken ze adembenemende sprongen op de trampoline, met een air alsof het niet de minste moeite lijkt te kosten en alles vanzelf gaat. Wanneer het publiek applaudiseert voor de ene, lijkt de andere jaloers en probeert hem te overtreffen.
Een korte, maar krachtige voorstelling van een kwartiertje, van niet enkel knappe kunsten op de trampoline, maar ook een heel leuke show er rond.

Opnieuw op mijn tenen staan om een glimp van de acteurs te kunnen opvangen is het die avond aan het Spaans Kasteelplein, waar de twee Duitse acteurs van Oko Sokolo een erg geslaagde combinatie brengen van dans en circus.
Het stuk situeert zich in de living van een koppel en heet dan ook toepasselijk Living Room.

In het begin lijkt er een speelse twist aan de gang die zich uit in het steeds verplaatsen van de voorwerpen die de andere net goed heeft gelegd, zoals een soort huwelijksfoto, een potje bloemen, kledij,… Wanneer het meisje dan valt van de soort stang waarop beiden als op een koord stonden te dansen, ontstaat er ruzie. Beiden trekken zich terug in een hoek, maar alleen lukt niets nog zoals het zou moeten.

Uiteindelijk komt de jongen voorzichtig toenadering zoeken, en krijgen we een bijzonder mooi einde rond diezelfde stang waarop, waaraan en waaronder gebalanceerd wordt. Een lieflijke, speelse voorstelling.

Drie leuke voorstellingen dus, en in combinatie met de drie shows die ik de voorbije dagen zag, hou ik de indruk over dat we dit jaar in Gent een heel straf straattheaterfestival kregen, met een grote diversiteit aan acts en gezelschappen; zowel koldereske, eenvoudige voorstellingen die voluit op de lachspieren mikken, modern circus, ingewikkelde dans met een boodschap, theater, en nog zo veel meer. Het is echt straf, welk niveau er meestal wordt gehaald. Ik ben al benieuwd naar het aanbod van volgend jaar!

Foto’s en meer: een adres!!

2 gedachten over “Straattheater = de max!

  1. vond ik ondanks het fiet da tik er werkelijk niets van zag en daarom constant links naar rechts van het publiek liep toch heel goed, de flardne die ik ehb kunen opvangen op het bleodhete spaanskasteelplein
    ben er een kwartier blijven proberen iets van te zien en dan toch maar weggegaan
    wetende dat het goed was lol
    ik voelde een zonneslag opkomen ook :s

    Like

Reacties zijn gesloten.