De blok revisited

Toen ik afstudeerde, dacht ik die gruwelijke juni-maand gevuld met stress, zenuwen, tranen, wanhoop, nachten doorblokken etc voor eens en voor altijd achter mij te laten… Ik vond het dan ook té ironisch toen ik deze morgen tot de vaststelling kwam dat ik me (bijna?) even erg voel als toen; niet kunnen slapen ’s nachts, van het moment dat je opstaat tot het moment dat je eindelijk in slaap woelt bezig zijn met je deadline, angstig en gefrustreerd lopen, er zeker van zijn dat het niet gaat lukken….

Deadline is en blijft 30/06, en moeten nog gebeuren:
– morgen twee enorm belangrijke presentaties, geen tijd om die deftig voor te bereiden
– twee evaluaties uitvoeren, voor de ene zijn de vragenlijsten pas deze week verstuurd (ik weet het, véél te laat, ik weet het)
– twee eindrapporten schrijven met de resultaten van die evaluaties mooi in verwerkt, among other things
– mijn projectpartners voor project één moeten bovendien hun implementatie nog volledig doen, en toch moet ook van hun project alles in mijn rapport staan. Ze zijn bovendien eentalig Franstalig en mijn Frans is benedenmaats.
– voor project twee wordt de definitieve applicatie pas 30/06 opgeleverd, kan het spannender…?
– een vormingsmap samenstellen en laten lay-outen
– alle rapporten laten nalezen door mijn bazen

En dat op 7 werkdagen.

Ik zal er maar aan beginnen zeker?

Ps: over een van de twee vergaderingen van morgen zei mijn baas vorige week ‘Aha, je moet daar gaan spreken? De laatste keer dat ik dat moest doen, was de laatste keer dat ik nerveus ben geweest voor iets van het werk’. Mijn baas. De man die moeiteloos radio- en tvjournalisten te woord staat en dat doet met een onvoorstelbare cool en naturel. Zucht.

Tien

Van Life is a dance gepikt…

  • 10 jaar geleden zat ik in mijn eerste zit in mijn tweede jaar aan ’t unief. Een slecht jaar, en mijn slechtste zittijd ooit, zou later blijken. Het leverde mij mijn enige tweede zit op…
  • 10 maanden geleden waren we als pas getrouwd koppel op ruitervakantie in de Ardennen, na een zalige huwelijksreis (eveneens te paard) in de Azoren een maand eerder. ’t Leven kan schoon zijn!
  • 10 weken geleden was het net als nu druk op het werk, maar werd de werkweek wél afgesloten door een optreden in de AB. Het optreden van The Gutter Twins meerbepaald, waar Greg Dulli al na 45 min ziek moest afhaken.
  • 10 dagen geleden zagen we ‘Mongol’ in de cinema en bestelden we ons Vooruitabonnement. Die dag ook doorkruiste ik vergeefs de stad om te ontdekken dat De Post een brief/pakje/iets mysterieus van mij is kwijtgespeeld. 
  • 10 uur geleden lag ik te woelen in bed, nog een half uurtje voor de wekker zou gaan.
  • 10 minuten geleden zat ik te werken. Aan drie dingen tegelijk. ’t Zijn drukke tijden. 
  • Binnen 10 minuten ga ik verderwerken.
  • Binnen 10 uur lig ik hopelijk vast in slaap en droom ik van zalige dingen…?
  • Binnen 10 dagen is het de voorlaatste dag voor dé deadline van dit jaar. En het ziet er momenteel verre van goed uit. Ik hoop dat ik tegen dan geen nerveus wrak ben maar rustig en zelfzeker de deadline tegemoet ga. En liefst zelfs dat alles dan kan en klaar is! En hopelijk weet ik dan ook of mijn voltijds contract verlengd wordt of ik vanaf juli opnieuw slechts halftijds aan de slag kan.
  • Binnen 10 weken is het business as usual, maar hopelijk met mooi weer en veel terrasjes ’s avonds (en andere leuke dingen), en kan ik aftellen naar mijn vakantie in Frankrijk de week erop.
  • Binnen 10 maanden zijn we weer tien maanden verder. Tegen dan zijn er hopelijk weer nieuwe reizen geboekt, verbouwingen gebeurd, en wie weet wat nog meer…
  • Binnen 10 jaar hoop ik gelukkig te zijn met dezelfde personen die momenteel belangrijk zijn in mijn leven; mijn wederhelft vooral, mijn ouders, mijn vrienden, mijn honden. Ik hoop dat tegen dan ons huis helemaal af is en ons gezin uitgebreid. Ik hoop mezelf tegen dan verder ontplooid te hebben, wie weet opnieuw een eigen paard te hebben, maar vooral verder gegaan te zijn op de weg die ik een tijdje geleden ben ingeslaan….

En u?

That day of the month…

Zit hier groggy as hell. Precies zat. Dat daar op die bijsluiter van minimaal vier uur tussen twee pijnstillers laten, dat staat daar dus niet om te lachen op. *zucht*
Over een uur vergadering, hopelijk is er dan al de helft minder watten in mijn hoofd….
In feite zou elke vrouw minstens een dag per maand extra verlof moeten hebben, zodat we op zijn minst in ons eigen bed kunnen miserabel zijn, in plaats van op het werk, niet?

Saturday, oh Saturday

We zijn bijzonder vlot bezig vandaag, al zeg ik het zelf…

Op een zaterdag opstaan om 7u45, zonder problemen en zélfs zonder vloeken, ik had nooit gedacht dat ik het kon. Onze auto moet echter voor 9u uit de parking; we hebben een abo in een publieke parkeergarage, maar enkel voor ’s nachts. Met onze nieuwe auto willen we het vandalisme en de inbraken die we met onze vorige auto tot drie keer toe hebben meegemaakt, liever niet riskeren, dus is dit een ideale oplossing. Enige nadeel is dat vroege opstaan tijdens verlof of zaterdag…
Maar zo stonden we dus om 9u05 al in mijn favoriete winkel, de Bio Planet, waar we omdat het bioweek is een gratis draagtas kregen en twee lekkere Lima Yofufruitdrankjes.

Deze namiddag dan naar de Inno; onze Visakortingsbonnen vervielen eind deze maand, maar ik heb ze allemaal een bijzonder nuttig doel gegeven, en me laten gaan in de lingerie-afdeling. Zeer leuk!
Daarna nog een Bongobon gekocht in de AS Adventure winkel enkele deuren verderop, zodat we op de housewarming van een vriendin haar goednieuw appartement in Borgerhout vanavond niet met lege handen aankomen. Ik heb de vriendin in kwestie trouwens sinds onze trouw niet meer gezien, meer dan hoog tijd om eens bij te praten dus.

Ook onze Vooruitabo betaald en de kaartjes afgehaald trouwens, we kunnen er weer tegen voor cultuurseizoen 2008-2009 met kaartjes voor Johan Heldenbergh die iets met country zal doen, De Roovers die iets volgens Markies de Sade gaan doen, Tom Lanoye die zijn eerste afscheidstournee geeft, het laatste deel van de machtstrilogie van Guy Cassiers en many more…

En als jullie me nu willen excuseren, ik ga mijn heerlijke Patiron quiche opeten en me dan omkleden…

IPhone

De IPhone is hotter dan hot. Op het wereldwijde web kom ik deze week elke dag berichten, geruchten, posts en artikels tegen over de lancering van de nieuwe versie. Zoals bij deze twee heren bijvoorbeeld. Of op deze gespecialiseerde site.
Zelfs de grote kranten springen volop mee op de op volle snelheid draaiende geruchtenmolen. Eerst zou hij 11 juli al in België geïntroduceerd worden, dan weer niet, dan weer wel, en nu toch weer niet. Maar hij komt wel, en het zal bij Mobistar te doen zijn. Maar zal het dan ook via andere operatoren kunnen? Hoeveel zal hij kosten? In de US zal de 8G amper $199 kosten, waar de ‘oude’ IPhone van die grootte $399 kost, het dubbele dus. Onbegrijpelijk bijna, als je ziet dat alle andere smartphones nog veel duurder zijn. Dus hoeveel zal hij in België gaan kosten, want er komen nog belastingen bij, en eventueel extra kosten omdat er hier geen koppelverkoop en dus geen simlock toegelaten is. En wat dan met de prijs van de IPod Touch bijvoorbeeld, die nu ook al snel drie tot vierhonderd dollar kost en maar een fractie van de mogelijkheden heeft van de IPhone (geen camera, geen telefoon bijvoorbeeld). Gaat die dan mee in prijs zakken? Veel vragen, en werkelijk iedereen heeft er een idee over…

Zelf volg ik het alleszins graag op. Sinds ik vanop vakantie mijn eigen IPhone heb meegebracht, ben ik er op korte tijd alleszins helemaal aan verslingerd geraakt. Ok, ik gebruik veel functies niet dagelijks, zoals de mail en het internet, omdat ik weiger hiervoor te betalen en er in België nergens deftige free hotspots zijn. Neen, wat lees ik, de weinige die er zijn gaat Telenet dan nog afschaffen wegens te weinig interesse in. Driedubbele zucht. Maar ermee bellen, smsen, foto’s nemen en muziekjes luisteren waar en wanneer ik zin heb, en dat allemaal in een en hetzelfde bloedmooie toestel, ik zou het niet meer willen missen… En ook het idee om bijvoorbeeld op reis van letterlijk overal naar huis te kunnen mailen, mails te checken, foto’s meteen online te zetten of door te sturen, kunnen opzoeken op het net wat de openingsuren van musea zijn etc, dat is toch gewoon de max.
Ja, je leest het goed, ik ben alvast zwaar fan! Ik *hartje* IPhone!

Allochtone viervoeters

Allochtone_viervoeters_KLEIN
Dat onze twee langpoters niet de eerste de beste zijn, dat wisten jullie al. Zo hebben ze hun eigen blog, werd hun portret al genomen door professionele fotografen (op dierenbeurzen zoals Beestjes en Baasjes en de Hondsdolle dagen) en is Figo zelfs op doek vereeuwigd; hij heeft nu zoals elk adellid zijn eigen portret.

Maar dat is nog niet genoeg voor mijn twee spaanse huisgenoten, onlangs werd hun verhaal zelfs geboekstaafd. Iedereen die het wil kan het verhaal van Luca en Figo, met foto, terugvinden in Allochtone Viervoeters van Betty Heideman. Dit boek doet niet enkel beknopt de situatie van honden in verschillende landen en waarom iemand een buitenlandse hond in huis zou halen, maar biedt ook ruimte aan de verhalen van een zestigtal geaopteerde honden, en hun baasjes. Fijn initiatief!

Koopkrachtzever

Net gelezen op De Redactie: "De index kan de inflatie niet meer compenseren, we hebben de laagste pensioenen van Europa en we moeten ons 30 à 40 jaar in de schulden steken om een huis te kunnen kopen. Het is genoeg geweest", zei een ACV-secretaris dan weer.

Ik vraag me af in wat voor paleis die vakbondsmens woont… Zelf woon ik in een rijtjeshuis in de stad, en kom er met een lening op 18 jaar.

Ik ben die hele koopkrachtmiserie trouwens al even beu als BHV. Zelf werk ik in de sociale sector, zeker geen vet betaalde sector (wij hebben bijvoorbeeld als een van de weinigen géén dertiende maand, geen maaltijdcheques, geen hospitalisatieverzekering etc), maar ik kom perfect toe met mijn loontje; ik kan eten wat ik wil, ik kan elk jaar op reis, ik kan mijn lening afbetalen en mits enige jaartjes sparen kon er dit jaar zelfs een nieuwe auto af. Natuurlijk omdat ik het niet alleen moet betalen, maar samen met mijn wederhelft, dat wel, ik geef grif toe dat ik het als alleenstaande met hetzelfde loon niet zou kunnen, maar then again, wie kan er dat wel…

Dus mensen, ga alsjeblief eens weer aan het werk in plaats van altijd maar te zagen?