Tax on web

Voila, onze belastingen zijn binnen, voor de eerste keer sinds we samenwonen te vroeg (meestal waren we bij de aanschuivers die ze de avond voor de deadline altijd op het nieuws tonen, en een jaar waren we zelfs een dag te laat), en ook voor de eerste keer via Tax on web. Absoluut voor herhaling vatbaar is dat, snel, gebruiksvriendelijk, en de helft van de getallen is al ingevuld. Je krijgt meteen ook een schatting van hoeveel je gaat moeten bijbetalen/terugtrekken. Zeker voor herhaling vatbaar!

En nu eten; spinaziepuree met eitjes, lekker!!!

Werchter en Pukkelpop

Nog steeds geen nieuws over verlenging contract, en maandag loopt mijn huidig contract af. Het nieuwe ligt klaar, maar wordt niet officieel ondertekend zo lang de minister geen groen licht geeft, want anders hebben ze de middelen niet om me te betalen. Duimen dus, nog steeds.

Gisterenavond kreeg ik een mail dat er opnieuw tickets zijn vrijgekomen voor de uitverkochte dagen van Rock Werchter. Eigenlijk had ik al geen zin meer, maar ik wil graag Kings of Leon zien, en mijn wederhelft gaat wel graag naar The Editors enzo, en dus hebben we vandaag nog tickets besteld.

Eveneens combitickets gekocht voor Pukkelpop. Combitickets zeg ik u, terwijl ik helemaal de energie niet meer heb om drie dagen naar een festival te gaan. Ik word oud… Niettemin, we hebben combitickets, en ik ga voor The Killers, The Gutter Twins, Arsenal, Das Pop, A Brand en Bloc Party.

Het enige nadeel aan dat onverwachte Werchterticket, is dat mijn zin om nog naar het Cactusfestival gegaan min of meer verdwenen is. Ik zit in elk geval te twijfelen; ik wil dolgraag Pinback nog eens zien, maar aan de andere kant heb ik ze enkele maanden geleden al live gezien in Trix, en twee festivals zo kort na elkaar,…? Voorlopig hebben dus dus nog geen kaarten voor Cactus, al heb ik uit stil protest tegen mezelf wel de hele namiddag naar Pinback zitten luisteren, lol…

Net gegeten, honden gewandeld, sebiet naar de cinema. We spreken al twee maand van eens naar de film te gaan, raken er nooit, hoog tijd dus om daar verandering in te brengen. Anders hangen we toch maar weer een avond in onze zetel…

Moe

Ik ben moe, supermoe, eindeloos moe… Moet op de trein alle moeite van de wereld doen om niet te diep in slaap te sukkelen en mijn halte te missen. Zeven uur slaap, ik ben er echt niet voor gemaakt…

Mijn leven bestaat nog steeds uit opstaan, naar’t werk, 8u keihard werken, naar huis, eten, afwassen, uurtje tvkijken, slapen. Niet bepaald opwindend, maar het is nu eenmaal zo.

Goed nieuws, officieel blijft de deadline 30/06, maar officieus is tot een weekje uitstel mogelijk. Toch blijf ik ernaar streven tegen maandag 99% van het werk af te krijgen, zodat ik de extra tijd kan spenderen aan het verwerken van de aanmerkingen van de mensen die gaan nalezen en het geheel nog beter maken. Maar de basistekst, die wil ik eigenlijk morgenavond helemaal klaar hebben. Het zal dus nog een dag serieus zweten worden… Maar het weekend is in zicht, en als ik vannacht deftig kan slapen, dan zie ik het allemaal nog wel zitten.

Ondertussen hebben we dus ook een nieuwe muis gekocht voor de pc. Ik wou het allergoedkoopste model, maar mijn wederhelft stond erop toch iets deftig te kopen. Het werd een lasermuis, mét draad nu, geen draadloos gezever meer voor ons, van een kleine 40€. Hij voelt alleszins prettig aan, en is hopelijk een langer leven beschoren dan zijn niet zo illustere voorganger.

Vandaag werd de dochter van mijn broer trouwens een jaar. Is al maanden geleden dat ik de spruit nog gezien heb, wordt dus hoog tijd voor een verjaardagsbezoekje.

En nu dus wat in de zetel hangen en tv kijken.

Mottig

Voel me maar mottig, sinds gisterenavond. Geen eetlust, maar als ik niet eet voel ik me nog slechter, en als ik wel eet valt het als een baksteen op mijn maag. Moe, moeite om te concentreren,…

Rottig, want zoals ik al (veel te vaak) heb gezegd, zijn het dus de drukste dagen van het jaar op het werk, en heb ik al mijn energie en concentratie nodig om de deadline te halen. So far gaat het vrij goed, maar vandaag is dus een merkbaar slechtere dag. Hopelijk morgen weer op volle kracht…?

Ondertussen is mijn eerste eindrapport voor nalezen naar mijn directe baas, en als die ermee klaar is kan het naar de directrice. Nu nog het tweede eindrapport en de vormingsmap afwerken, en daar is nog vrij veel werk aan. Eerst nog de resultaten van de evaluatie interpreteren, en die zijn toch een stuk beter dan ik eerst vreesde… Het is geen makkelijk project geweest, ik ga blij zijn als het afgerond is. Wat het andere project betreft, kan ik eigenlijk niet wachten om aan het vervolg te beginnen, hopelijk keurt de minister het snel goed…

Seek and destroy

‘Stille waters, diepe gronden’, zo refereerde een collega aan mij toen ik haar vanmiddag over mijn kleine woede-aanval van gisterenavond vertelde. Het zit zo; ik wou om elf uur ’s avonds nog eens mijn mail checken omdat ik wachtte op een e-mail ivm Gratis in Gent, en net toen ik inlogde en kon zien dat er plots nog veel meer werk was dan verwacht (de nieuwsbrief wordt klokslag twaalf uur automatisch verstuurd), gaf mijn draadloze muis het leven. Eerst sputterde ze nog wat, maar het vervangen van de batterijen gaf geen beterschap, en na nog wat kleine opspootjes van leven doofde haar rode levenslicht volledig.
Ondertussen was ik zo gefrustreerd, wanhopig en boos geraakt dat ik na wat geroep en gebonk met de arme muis het ding uit pure frustratie door de living keilde, wat helaas geen wederopstanding bracht, echter wel het tegendeel. Zucht.

Ik kom dus niet altijd 100% over zoals ik echt ben, maar he, wie wel! Zo kan ik thuis dus behoorlijk wat roepen en vloeken als er iets mij niet aanstaat, ik geloof in een potje brullen en ruzie maken op gezette tijden ;-). Maar evengoed schrok ik toen de directrice me deze middag zei dat ik tijdens mijn presentatie vrijdag zelfzeker overkwam, terwijl ik inwendig stond de sterven van de zenuwen. Blijkbaar kom ik zelden zenuwachtig over als ik zoiets moet doen, alhoewel ik bepaald geen liefhebber ben van spreken in het openbaar!

Maar kom, eind goed al goed, mijn wederhelft kan zich eindelijk die gesofisticeerde muis kopen waar hij op zijn Age of Empires Forum al maanden van spreekt, en wat betreft mijn voltijds contract ziet het er goed uit! Laat de zomer beginnen!!!

Oef…

De presentaties vrijdag zijn goed geweest. Een hele opluchting! Voormiddags was het wel meer dan een uur wachten op het telefoontje van het secretariaat dat het aan mij was. Dan die zaal in, vol starende, maar niet onvriendelijke blikken. Ik moest mijn beide projecten voorstellen, en normaal gezien kreeg ik tussen beide een kleine adempauze, maar omdat een collega die eveneens moest opdraven extra voorbereidingstijd nodig had, moest ik beide presentaties in een adem doen. Ik vond het niet echt erg, dan was ik er ineens vanaf…

Er kwam weinig reactie van het publiek, dus kon ik moeilijk inschatten hoe ik het er vanaf had gebracht, maar tijdens mijn middagpauze kwam de directrice wel vertellen dat ze tijdens de lunch nog veel vragen had gekregen en dat iedereen zeer enthousiast was, toch een opsteker.
Maandag wordt trouwens een spannende dag, want dan heb ik een afspraak met de directrice; mijn voltijds contract loopt namelijk eind deze week af, en ik heb nog steeds geen info gekregen over mogelijke verlenging. Dat ligt deels aan de bevoegde minister, die een handtekening moet zetten en daar doorgaans graag enkele maanden mee wacht, maar natuurlijk hangt het er ook mee vanaf wat ze intern met mij van zin zijn de komende jaren, en daar hoop ik maandag meer rond te weten te komen.

De tweede presentatie, vrijdagnamiddag, verliep eveneens beter dan verwacht, ik was nu toch al geoefend. Wel wat miserie met de laptop die de applicatie die ik moest tonen niet wou afspelen, maar dan snel ergens een andere laptop geleend en dan verliep alles vlekkeloos.

Deze superstressy-vrijdag zorgde wel voor een tamelijk ‘tam’ weekend. Veel slapen enzo, weinig puf om nuttige dingen te doen. Al ben ik zaterdag wel nog een uurtje gaan shoppen, en dat leverde me een superschoon kleedje op en nog een topje.

Vandaag dan de Gratis in Gent nieuwsbrief voor de komende week klaargestoomd, de laatste voor de zomer, want in juli en augustus gaat Gratis in Gent even met vakantie. Deze middag gaan bbq-en met de familie, niet echt mijn favoriete activiteit, maar best gezellig.

Figo liet een scheet…

FFlickr

Irriterend gaswolkje vrijgekomen in Gent

Gemeentelijk rampenplan kort van krachtGENT – Bij een chemisch bedrijf in de Gentse haven is vanmorgen een kleine gaswolk vrijgekomen. De wolk bleek niet giftig.De wolk zou vrijgekomen zijn toen een opslagtank boven capaciteit werd gevuld.

Het gemeentelijk rampenplan fase 2 was kort van kracht maar werd snel afgeblazen. Omwonenden kregen de raad gekregen om ramen en deuren gesloten te houden. De omliggende bedrijven werden op de hoogte gebracht. Bron: De Standaard Online

De blok revisited

Toen ik afstudeerde, dacht ik die gruwelijke juni-maand gevuld met stress, zenuwen, tranen, wanhoop, nachten doorblokken etc voor eens en voor altijd achter mij te laten… Ik vond het dan ook té ironisch toen ik deze morgen tot de vaststelling kwam dat ik me (bijna?) even erg voel als toen; niet kunnen slapen ’s nachts, van het moment dat je opstaat tot het moment dat je eindelijk in slaap woelt bezig zijn met je deadline, angstig en gefrustreerd lopen, er zeker van zijn dat het niet gaat lukken….

Deadline is en blijft 30/06, en moeten nog gebeuren:
– morgen twee enorm belangrijke presentaties, geen tijd om die deftig voor te bereiden
– twee evaluaties uitvoeren, voor de ene zijn de vragenlijsten pas deze week verstuurd (ik weet het, véél te laat, ik weet het)
– twee eindrapporten schrijven met de resultaten van die evaluaties mooi in verwerkt, among other things
– mijn projectpartners voor project één moeten bovendien hun implementatie nog volledig doen, en toch moet ook van hun project alles in mijn rapport staan. Ze zijn bovendien eentalig Franstalig en mijn Frans is benedenmaats.
– voor project twee wordt de definitieve applicatie pas 30/06 opgeleverd, kan het spannender…?
– een vormingsmap samenstellen en laten lay-outen
– alle rapporten laten nalezen door mijn bazen

En dat op 7 werkdagen.

Ik zal er maar aan beginnen zeker?

Ps: over een van de twee vergaderingen van morgen zei mijn baas vorige week ‘Aha, je moet daar gaan spreken? De laatste keer dat ik dat moest doen, was de laatste keer dat ik nerveus ben geweest voor iets van het werk’. Mijn baas. De man die moeiteloos radio- en tvjournalisten te woord staat en dat doet met een onvoorstelbare cool en naturel. Zucht.

Tien

Van Life is a dance gepikt…

  • 10 jaar geleden zat ik in mijn eerste zit in mijn tweede jaar aan ’t unief. Een slecht jaar, en mijn slechtste zittijd ooit, zou later blijken. Het leverde mij mijn enige tweede zit op…
  • 10 maanden geleden waren we als pas getrouwd koppel op ruitervakantie in de Ardennen, na een zalige huwelijksreis (eveneens te paard) in de Azoren een maand eerder. ’t Leven kan schoon zijn!
  • 10 weken geleden was het net als nu druk op het werk, maar werd de werkweek wél afgesloten door een optreden in de AB. Het optreden van The Gutter Twins meerbepaald, waar Greg Dulli al na 45 min ziek moest afhaken.
  • 10 dagen geleden zagen we ‘Mongol’ in de cinema en bestelden we ons Vooruitabonnement. Die dag ook doorkruiste ik vergeefs de stad om te ontdekken dat De Post een brief/pakje/iets mysterieus van mij is kwijtgespeeld. 
  • 10 uur geleden lag ik te woelen in bed, nog een half uurtje voor de wekker zou gaan.
  • 10 minuten geleden zat ik te werken. Aan drie dingen tegelijk. ’t Zijn drukke tijden. 
  • Binnen 10 minuten ga ik verderwerken.
  • Binnen 10 uur lig ik hopelijk vast in slaap en droom ik van zalige dingen…?
  • Binnen 10 dagen is het de voorlaatste dag voor dé deadline van dit jaar. En het ziet er momenteel verre van goed uit. Ik hoop dat ik tegen dan geen nerveus wrak ben maar rustig en zelfzeker de deadline tegemoet ga. En liefst zelfs dat alles dan kan en klaar is! En hopelijk weet ik dan ook of mijn voltijds contract verlengd wordt of ik vanaf juli opnieuw slechts halftijds aan de slag kan.
  • Binnen 10 weken is het business as usual, maar hopelijk met mooi weer en veel terrasjes ’s avonds (en andere leuke dingen), en kan ik aftellen naar mijn vakantie in Frankrijk de week erop.
  • Binnen 10 maanden zijn we weer tien maanden verder. Tegen dan zijn er hopelijk weer nieuwe reizen geboekt, verbouwingen gebeurd, en wie weet wat nog meer…
  • Binnen 10 jaar hoop ik gelukkig te zijn met dezelfde personen die momenteel belangrijk zijn in mijn leven; mijn wederhelft vooral, mijn ouders, mijn vrienden, mijn honden. Ik hoop dat tegen dan ons huis helemaal af is en ons gezin uitgebreid. Ik hoop mezelf tegen dan verder ontplooid te hebben, wie weet opnieuw een eigen paard te hebben, maar vooral verder gegaan te zijn op de weg die ik een tijdje geleden ben ingeslaan….

En u?

That day of the month…

Zit hier groggy as hell. Precies zat. Dat daar op die bijsluiter van minimaal vier uur tussen twee pijnstillers laten, dat staat daar dus niet om te lachen op. *zucht*
Over een uur vergadering, hopelijk is er dan al de helft minder watten in mijn hoofd….
In feite zou elke vrouw minstens een dag per maand extra verlof moeten hebben, zodat we op zijn minst in ons eigen bed kunnen miserabel zijn, in plaats van op het werk, niet?