Lange weekends, er moesten er meer van zijn!

Super lang-weekend gehad!

Vrijdag een trouwfeest van een schoon-nicht. Om 19u al, op een werkdag. Ik had die dag twee deadlines te halen, en stond na veel gedoe en gehaast om 18u45 thuis, het allervroegste wat die dag haalbaar was. Een mens moet zich dan nog omkleden en het trouwfeest was ook nog eens 45′ rijden en de zaal moeilijk te vinden, dus tegen dat wij daar aankwamen om 20u15 zat iedereen al aan tafel. Geen rampen edoch, want we waren nog net enkele minuten eer de eretafel werd afgeroepen en aan tafel ging.

De feestzaal Hof ter Buecken was nogal uitgeleefd en niet echt ons ding. Niet echt mooie locatie en een ronduit goedkoop uitziende zaal met vermoeid en afgeleefd uitziend personeel. Gelukkig was het voorgerechtenbuffet wel lekker en zéér uitgebreid, waardoor er aan onze tafel niemand nog honger had nadien… Het hoofdgerecht stelde weinig voor, een droog stuk parelhoen met kroketten, een sausje en wat gestoofde groenten als garnituur, waarbij ik in plaats van de hoen gewoon een veggieburger kreeg, en geen drupje saus, wat een bijzonder droog gerecht gaf. Het dessertenbuffet was dan weer pico bello, met ongelofelijk lekkere taart, chocomousse, exotisch fruit, pudding met rozijnen, kaas,…
Tegen half drie zagen we eindelijk kans om het feest, waar we in feite niemand goed kenden, te ontvluchten en weer door het Vlaamse platteland naar huis te tuffen. Weer een verplichting tot een goed einde gebracht!

Zaterdagavond opnieuw een activiteit op de agenda, en wel de allerlaatste Loebas. In goed gezelschap (van de halve Gentblogtredactie al dan niet voorzien van hun respectievelijke significan others) genoten we in de gezellige Minard van anderhalf uur grijnzen, glimlachen en schaterlachen. Het ene moment liepen de tranen over mijn gezicht van te lachen, het volgend moment prikten ze in mijn ogen van ontroering om het droeve lot van een fictief hondje. Nadien werden we nog verwend met een coole I love Loebas pin, die meteen op mijn handtas een plek kreeg. Ab-so-luut voor herhaling vatbaar, ben al benieuwd naar de opvolger…

We praatten nog wat na in de Minard, om daarna rustiger oorden in open lucht op te zoeken samen met een duister heerschap en daar nog wat gezellig na te keuvelen en het te hebben over de dingen des levens, zoals reizen naar Nepal, nieuwe en oude auto’s en begeerlijke objecten allerhande.

Zondag werd voor een groot stuk in horizontale houding in het stadspark doorgebracht. Benodigde ingrediënten voor een leuke namiddag: twee grote handdoeken, twee grote honden, twee grote knaagbotjes, een appel, drinkwater en leesvoer. Enig nadeel aan onze honden is dat ze zo gewend zijn naast ons te komen slapen. Op den duur lag mijn wederhelft languit op één handdoek waar ik de mijne moest delen met Luca en Figo…

Maandag dan stond er babybezoek op het programmatje, aangezien we de ondertussen al drie maanden oude spruit van een goede vriendin nog niet in real life hadden kunnen bewonderen. Het werd een supergezellige namiddag op den buiten, in de megatuin van onze vrienden, waar we geëntertaind werden door onze honden en hun dochters, die het trouwens uitstekend samen kunnen vinden. Galgo’s zijn super-kindvriendelijk, ik zeg het u.

4 gedachten over “Lange weekends, er moesten er meer van zijn!

Reacties zijn gesloten.