Chocola!

Ik zal het maar meteen opbiechten; ik ben een verslaafde. Gelukkig blijven de gevolgen van mijn verslaving tot hiertoe vrij beperkt. Zo word ik in de Colruyt als vanzelf naar het chocoladerek gezogen en kan ik daar niet weg eer ik minstens vijf verschillende producten uit dat rek in mijn karretje heb gestapeld. Samen met mijn wederhelft staan kiezen tussen repen met banaanvulling, zwarte chocolade met stukjes framboos of sinaasappelschil, grote tabletten sobere melkchocolade en fondant of chocolade met tarte citron smaak, het maakt mijn dag goed. En bij dat kiezen hou ik me al sinds jaar en dag (min of meer) aan mijn vast merk. Dat met de olifant, jawel.

Dat is eerder toevallig zo gekomen; als kind zorgde elke hap chocolade voor een vervelende hoestbui (ik werd toen geplaagd door allerlei vreemde allergische reacties), behalve wanneer het côte d’or was. En nu twintig jaar later zweer ik dus nog steeds bij die smaak…

Het mag dan ook geen wonder heten dat ik zondagmiddag met mijn gezelschap ondanks de dreigende regenwolken naar het Sint-Pietersplein trok om eens de sfeer te gaan opsnuiven in wat zo chique werd omschreven als het ‘côte d’or village’, een initiatief om de 125e verjaardag van het merk in de kijker te zetten.

200803_olifant_01_sm

Op het grote plein nam deze ‘village’ een eerder bescheiden plekje in. Achter de grote olifant bevonden zich een vijftal kraampjes, ondergebracht in een soortement Afrikaanse hutten nieuwe stijl waar je kon proeven, animatie was voorzien in de vorm van hyperactie djembéspelers en waar ergens ook een chocolademuseum en een interactieve hut zaten verstopt. Die laatste zijn me helaas volledig ontgaan, maar wel slaagde ik erin de goodybag te veroveren met een grote paashaas, wat mignonnettes en een bouché. Lang zal dat zakje niet overleven vermoed ik…

200803_olifant_04_sm

We kregen een lekkere warme chocomelk en konden naar hartelust proeven van verschillende soorten chocola. Precies waarvoor we gekomen waren. Naast het aanschuiven aan de kraampjes voor dat gratis lekkers had de gesculpteerde chocolade olifant ook de nodige aantrek. Knap! Al zou ik er persoonlijk niet mee inzitten er een stukje af te snijden voor mijn avondeten straks.
200803_olifant_02_sm

Er werden diverse activiteiten aangeboden, maar net als wij leken de meeste mensen toch vooral gekomen om te proeven. De beperkte zeteltjes in de ‘Mignonnettes Lounge’ waren dan ook constant bezet. Het was in elk geval de stevige wandeling waard!

200803_olifant_07_sm

Eerder ook verschenen op Gentblogt.

2 gedachten over “Chocola!

  1. hmmmm, honger…
    ik pik op mijn werk altijd bouchékes uit de kast, witte met pralinévulling, en dan in mijn mond laten smelten met een slok warme chocomelk… heaven! 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.