Wijvenweek 4: huishouden

ww_logo_120x120
Ik ben het met Witchy eens als het erover gaat dat dit thema me net iets minder ligt. De vorige thema’s waren net dat tikkeltje leuker en uitdagender om over te schrijven, maar langs de andere kant maakt een minder leuk thema de uitdaging net groter. Wie weet.

Ik kan kort zijn, het huishouden is totaal niet aan mij besteed. Als kind heb ik beslist dat ik het oneerlijk en stom vind dat vrouwen het huishouden moeten doen en mannen niet, en dat ik dus aan die hele affaire niet zou meedoen. En ik ben altijd bij dat idee gebleven. Zo simpel is het…
Mijn huishouden is dus vrij onbestaande…

Concreet bestaat het momenteel uit twee volwassen personen en twee grote honden en dat in een stadshuis van vier verdiepingen. En het is nogal een chaos. We hebben geen taakverdelingen, geen vaste dagen, geen planning…

Toch loopt dat wel, in de praktijk, op onze manier. Op dat gebied zijn we geen van beiden veeleisend, heb ik de indruk…
Poetsen doen we altijd samen, en enkel als het niet anders meer kan. Doorgaans poetsen we zo eens in de maand, al kan het natuurlijk zijn dat er tussendoor wel eens gestofzuigd wordt.
Ramen wassen doen we nooit, en de twee bovenste verdiepingen zijn momenteel niet in gebruik en die doen we ook niet. Wastafels, bad en wc komen wel vaker aan bod wegens moet een beetje hygiënisch zijn.

Het enige wat ik nog graag doe, is de was doen. De machine doet dat redelijk zelfstandig, en toch heb ik achteraf een tevreden gevoel, ‘ik heb iets in het huishouden gedaan’… Dat schuldgevoel moet er dus door mijn moeder toch ergens ingeplant zijn…  Ik doe dus de was, hangt het op ons droogrek, vouw de niet-te-strijken-dingen (50% van de was op) en strijk mijn kleren + de broeken van mijn wederhelft. Zijn talrijke overhemden raak ik niet aan, dat is zijn job. Simpel, toch?

Koken is een gedeelde verantwoordelijkheid, net zoals boodschappen doen, maar sinds ik voltijds werk moet ik eerlijk toegeven dat ik nog maar zeer sporadisch kook. 90% van de tijd kookt mijn wederhelft. Afwassen doen we steevast samen.
Het punt is dat mijn wederhelft gráág kookt, waar het bij mij vooral snel en functioneel moet zijn. ‘The Swedish chef’ noemde hij mij nog, toen hij mij van’t weekend alles in de pot zag gooien…

Mijn filosofie? Het leven is te kort om veel tijd te spenderen aan vervelende dingen en een vrouw is genetisch niet beter voorzien voor het huishouden dan een man. We doen dus zoveel mogelijk alles samen, en spenderen er vooral zo weinig mogelijk tijd aan. Af en toe lassen we eens een kuisdag in; meestal een zondag waarop we van ’s morgens negen uur tot ’s avonds laat aan het zwoegen zijn. Ver-schik-ke-lijk, maar de voldoening om na zo’n dag ons huis te zien blinken, is wel enorm. Maar elke week zo afzien, dat nooit.

Dit is een postje in het kader van wijvenweek. Blijf hier vooral niet hangen, en check ook wijvenblogs.be voor meer van hetzelfde, maar dan helemaal anders.

5 gedachten over “Wijvenweek 4: huishouden

  1. Niets is zo leuk om te lezen dat men samen met de partner de huishouding uitvoert. Samen dingen doen. Tijd is kostbaar en de Jezus Christus heeft de tijd geschapen. Nuttige je tijd daarin besteden.
    Het leven is tijdelijk hierop aarde. Met Jezus Christus in je hart gaat het leven door tot in alle eeuwigheid.
    Een fijne donderdag.

    Like

  2. Ha, wat knap dat het lukt zo’n schoonmaakdag. Wij komen meestal niet verder dan de intentie en het vinden van 1 poetsdoek. Dan hebben we het na 3 kwartier wel meer gezien en gaan wat leuks doen. 😉

    Like

  3. zo herkenbaar. Jouw leven, het mijne: als ik hier kom lezen, dan zou ik mezelf kunnen vergissen. Huishouden, schoonmaken: BEIKES! (gisteren heb ik me toch aan mijn woordgehouden en eens hard gepoetst in badkamer: ik was er kapot vana chetraf)
    De opmerking van je egel heeft me doen glimlachen (dat van jezus en zijn hart). Ik denk dat jullie een heel mooie relatie hebben, hij lijkt me alleszins toch een superkerel. Maar bon, dat moet ook, aangezien jij een godin bent,hè!

    Like

Reacties zijn gesloten.