Zaterdag

Ik heb al over onze zondag verteld, maar het weekend telt natuurlijk ook een zaterdag. Een zaterdag waarop de wekker om 8u30 stond, en het weer een gehaast en gedoe was om voor 10u op te staan, ons aan te kleden, de honden voeren en uitlaten, ontbijten en in de bioscoop te raken voor onze laatste film van het FilmFestival dit jaar.
Sleuth bleek een goede film, niet bepaald mind-blowing, maar onderhoudend en gewoon goed.
Het ging om een remake van een toneel-verfilming, en dat was overduidelijk; het was precies of je naar een theaterstuk zat te kijken. De twee hoofdrolspelers, en tevens enige acteurs in de hele film, Jude Law (mooi!) en Michael Caine waren bijzonder straf.
Het verhaal? De jonge acteur wordt uitgenodigd bij de oude rijke echtgenoot van zijn liefje thuis. In diens afgelegen landhuis beginnen de twee psychologische spelletjes te spelen met elkaar, die op den duur uit de hand lopen. Spannend, goed gemaakt en uitstekend geacteerd, maar zoals gezegd mist de film net dat tikkeltje meer die hem aan je ribben en in je gedachten laat kleven.

Toen we uit de donkere cinemazaal kwamen, bleek de wereld ondertussen een stuk lichter, zonniger en ook warmer geworden dan ’s ochtends vroeg. Vreemde gewaarwording.

Na de middag verstreken de uren tijdens het boodschappen doen in de Bio-Planet, het kopen van tickets voor Buffalo Tom, het uitlaten van de honden, het wassen en strijken.
Of hoe weekenddagen toch altijd minstens drie keer zo snel lijken te gaan dan werkdagen.

2 gedachten over “Zaterdag

  1. Dan ben ik toch niet de enige die het gevoel heeft dat zater- en zondagen veel sneller gaan dan weekdagen! Verschrikkelijk is dat, voor je het goed en wel beseft, is het alweer maandagmorgen…

    Like

Reacties zijn gesloten.