Kettingroken

Vanochtend. 8u45. Ik loop van het station via een lange drukke straat naar het werk. Ik passeer enkele slenterende studenten (die zijn nooit gehaast, zo veel is duidelijk) en loop dan achter een typische ambtenaar; grijze stoffen vormeloze broek, groene regenjas.

De mens is aan het roken, de stank verpest de shampoogeur in mijn haar. Raar genoeg zie ik hem nooit zijn sigaret vasthouden, het ding zit blijkbaar gewoon constant in zijn mond. Hij zuigt die nicotine binnen al zou het het elexir voor het oneindige leven zijn.
Oef. Sigaret op. Ik haal opgelucht adem en proef de Brusselse lucht, een kruising van diesel en gewoon zuurstof.
Nog geen dertig seconden later steekt de man een nieuwe sigaret op. We zijn nog altijd op die ene straat.

Oh boy. Iemand heeft duidelijk last van de nieuwe wet in verband met roken op het werk…

Een gedachte over “Kettingroken

  1. ken het fenomeen, mijn heerlijk geurend haar foetsjie..ergerlijk. Maar ach als we ze op straat roken ook zouden verbieden, zijn we echt aan het discrimineren..

    PS: stukje van gister was uit het verleden hoor.. eigenlijk isde ‘ander’ in die tekst mijn huidge echtgenoot..

    Like

Reacties zijn gesloten.