Lazy friday

Ik achter de pc, de honden beiden languit in onze zetel. Muisstil is het hier… Moesten ze niet in de zetel liggen, ze zouden me al lang de oren van het hoofd aan het zeuren zijn om te gaan wandelen. Maar het is koud en guur buiten, en zij liggen lekker zacht, dus kan ik in stilte mijn ding doen… Heerlijk…

20061219_0015web


De trouwvoorbereidingen bezorgen me weer grijze haren. Nog steeds geen dj gevonden. Telkens als we iemand op het spoor zijn, blijkt die niet te willen/kunnen of blijkt onze contactpersoon bijzonder onwillig. Ook de uitnodigingen vlotten niet. Om ze zelf te maken, acht ik me niet creatief genoeg. Hebben geen deftig pcprogramma of printer. Heb er vooral het geduld niet voor.
We zijn ook nog niet bij een drukker geweest, omdat we er a) geen goede weten zijn en b) ik op voorhand 80% zeker ben dat we er onze zin toch niet gaan vinden.
Wat dan? Iets bestellen via het web? Lijkt alleszins origineel en mooi? Maar hoe regel je dan die inlegkaartjes met details van de feestzaal/receptie en van die dingen… Pfffft!

Hét probleem is dan we enkel zaterdag tijd hebben om iets te doen. Maandag tot en met vrijdag is werkendag, is niet voor 20u klaar zijn met eten en afwassen en daarna vaak geen zin meer om nog creatief bezig te zijn.
Zaterdag is dan de enige dag die nog rest om iets te doen. Maar op zaterdag moet er ook naar de Colruyt/Bioplanet gereden worden, moet er opgeruimd, gewassen, gestreken, met de honden gewandeld, moet de administratie in orde gebracht, rekeningen betaald, noem maar op.
En deze zaterdag zit zelfs dat er niet in. Deze zaterdag worden we om 9u45 al verwacht op de manège voor een daguitstap naar Oud-Heverlee. Waarom we dan een ganse dag ervan tussen trekken als we zo veel te doen hebben? Wel, omdat onze huwelijksreis zal bestaan uit 4 dagtochten te paard en 2 halve dagen, en dat we dus best stilaan wat in conditie raken als we onaardse zadelpijnen en dergelijke willen vermijden (die gaan er toch zijn hoor, maar kom, een mens wil wat voorbereid zijn).

Iemand die uit de hemel zou neerdalen en blijkt een amateurdj te zijn met voortreffelijke muzieksmaak, die bovendien nog mooie uitnodigingen en menukaarten kan ontwerpen en afprinten/drukken en dit alles aan een vriendenprijsje, zo iemand zou ik in mijn armen sluiten en nooit meer loslaten…
Oh well…

De laatste dagen lijkt niks te willen vlotten. Het derde en laatst werkende hallogeenspotje achteraan onze living begaf het gisteren en we hebben geen reserve liggen, waardoor het hier behoorlijk duister is. Temeer omdat ons rolgordijn wegens kapotte koord ook al drie maanden niet meer omhoog kan. Nooit tijd om een nieuw te gaan kopen, je kent dat.
Probeer ik eindelijk op te ruimen en onze foto’s in het nieuw aangekochte fotoalbum te stoppen, dan blijken de foto’s net 1cm te groot.
Er zitten schorseneren in ons groentenpakket en ik lust dat niet.
House MD is blijkbaar afgelopen op TV. 
De trouw vreet enorm aan mijn povere spaarcenten en ik heb al maanden geen nieuwe kleren meer kunnen kopen.
Het zomeruur betekent een uur minder slaap.
And so on.

Grmf. 

Observaties uit de wondere wereld van de trouwers

Ik ga graag eens piepen op diverse fora. Op sommige ben ik actief, op andere is het gewoon meelezen (en soms, meelachen). Zo ook op een trouwforum. Hilarisch wat je daar allemaal kan lezen soms…
Na meer dan een jaar trouwvoorbereidingen kan ik voorlopig volgende dingen besluiten over de modale trouwers in Belgie…

Vlamingen zijn oerconservatief. Ze trouwen volgens de regels van de kunst, zelfs als ze geen flauw idee hebben wat die regels dan wel zouden zijn. De kleinste details blijken superbelangrijk, en de eigen inbreng lijkt vaak beperkt tot 0. Helemaal hopeloos zijn de Amerikaanse invloeden die stilaan doorsijpelen, zoals de bruidjes die perse something borrowed en something blue moeten hebben, enfin, we kennen het allemaal uit melige Hollywoodfilms, en nu ook te zien in een kerk nearby.

Waar de jurk van de bruid gerust een klein fortuin mag kosten, tot meer dan €2000 als het moet, wordt er blijkbaar bespaard op de outfit van de bruidegom. Ik lees dingen als een kostuum gaan huren, een goedkoop kostuum zoeken, een  kostuum kopen in de C&A. Hm. Waar het voor een bruid niet gek en duur genoeg kan, waar een bruidsjurk zoeken voor sommigen een levensmissie lijkt, daar moet de bruidegom het maar stellen met wat vodden uit de C&A. En blijkbaar vinden die mannen dat niet eens erg ook…

 

Vlamingen mogen dan wel geen kerkgangers zijn, trouwen doen ze in een kerk. Met alles erop en eraan.
Gevolg is dat er een pastoor gezocht moet worden, cursussen gevolgd, kortom, dat men plots verwacht wordt de goede katholiek te zijn die men nog nooit geweest is. Ik zie op fora mensen klagen over pastoors die de lichtzinnige koppels beu zijn en die eisen beginnen stellen. Die een engagement verwachten van de koppeltjes. Wat ik maar normaal vindt. Trouwen voor de kerk is voor mij een katholieke aangelegenheid, iets met spirituele betekenis en niet iets wat je doet omdat het erbij hoort. Ik hoop dus dat alle pastoors die nep-katholieken eens goed het vuur aan de schenen leggen. En blijf zelf voor de rest ver weg uit de buurt van alle kerken en gebedshuizen.

Bruiden betrekken schoonmoeders bij alles wat ze doen, ofwel maken ze er gigantisch boel mee en wensen ze recht de hel in. Op mij is nochtans geen van beiden echt van toepassing. Ik vind mijn toekomstige schoonmoeder een tof mens, maar geen haar op mijn hoofd (en dat zijn er wel wat) die er ooit aan gedacht heeft haar te vragen om mee mijn trouwjurk te komen uitzoeken. Waarom doet een mens dat? Schoonfamilie is toch geen familie? Nu ja, er is dus evenmin (al dan niet koude) oorlog tussen ons, dus voor mij is het goed zo.

Huwelijksreizen horen te gaan naar verre, dure, exotische bestemmingen waar men anders nooit naartoe zou gaan en waar men bij voorkeur weinig anders doet dan eten, drinken, *** en aan het zwembad liggen. Dingen die men thuis ook kan doen dus. Of bij gebrek aan zon in Benidrom, toch een pak goedkoper en dichterbij dan pakweg Thailand of Mexico…

In België bestaan vreemde dingen zoals suites en bruidskindjes. Voor mij zijn dat exotische begrippen zonder inhoud, maar het hoort er blijkbaar allemaal bij.

Tot zo ver mijn wonderlijke ontdekking van het huwelijkswereldje… Wordt misschien wel vervolgd!

Update

Weinig nieuws tegenwoordig. Geen nieuws is goed nieuws I guess. Tijd voor een lijst van kleine feitjes dan.

 

– de nieuwe hond Lisa doet het goed. Er is vriendschap gesloten met mijn honden, en hoe meer honden in huis, hoe liever ik het heb. Mijn ouderlijk huis begint een beetje op een asiel te lijken ondertussen, wie had dat ooit kunnen denken.

– met mijn ma gaat ook alles goed. Bloedtest was ok. Ze is nog lang niet de oude, ze is zowel fysiek als mentaal een stuk kwetsbaarder dan ooit tevoren, maar all things considered stelt ze het erg goed.

– ons nieuw fototoestel is super, I just love it. Zondag een hele rist foto’s gemaakt van de spelende honden, nu nog tijd om ze eens op de pc te zwieren en het kaf van het koren te scheiden. En Flickr is een van de leukste speeltuinen ever!

– ik heb maffe collega’s. Ik heb de indruk dat ik momenteel een van de stabielste/normaalste/geestelijk gezondste van de dienst ben, en dat is best wel een rare vaststelling. De wereld hier lijkt geregeerd door medisch begeleide voortplanting, miskramen, antidepressiva, slaappillen, andere pillen, echtscheidingen, weirde nieuwe relaties, grote en kleine levensvragen. Het is echt weird om anderen zo te zien worstelen, daar waar ik vroeger altijd diegene met de grote vragen was.

– minder dan 4 maanden tot 7.7.7. Kostuum wederhalft is in orde, maar nog veel te veel andere zaken niet. Erg frustrerend om mensen te contacteren (dj, uitnodigingen) om dan geen reactie te krijgen, terwijl je het idee hebt dat alles ohzo dringend is en die minkukels eigenlijk al hadden moeten reageren nog voor de mail verstuurd was.
Nog niet naar schoenen gezocht, nog geen idee van uitnodigingen, nog geen dj, nog geen menu, nog geen vanalles.

– ik verdraag tegenwoordig niks meer. Misselijk na twee koppen koffie, soms zelfs zonder koffie, van nog maar naar iets te kijken. Grmbl.

– schoonzus nog steeds erg zwanger, bijna 6 maanden ver ondertussen.

– Harry Potter en de orde van de feniks is crimineel spannend. Nooit eerder waren de treinritten aangenamer. Een mens zou bijna met plezier gaan werken…

 

Soep

Vroeger kon ik niet koken. Totaal niet. Helemaal niets, zelfs geen eitje… Zelfs pasta met een potje saus was al een uitdaging van formaat…
In de bijna drie jaar dat we samenwonen is daar véél verbetering in gekomen uiteraard. Ik kan ondertussen mijn mannetje staan in de keuken. Getuige daarvan is mijn knolselderwortelsoep waarvan het recept vandaag verscheen op Gentblogt, met foto’s en al!

Ben helemaal misselijk en groggy, geen idee waarom, maar hoop dat het snel overgaat. Het is immers bijna weekend, en dat is niet het moment om ziek te worden!

Voor de rest weinig te melden. We doen nog wat aan cultuur, de laatste tijd. Twee toneelstukken gezien, maar daarover kan je meer lezen bij Het Project. Vooral Trouwfeesten en processen van Cie Cecilia was érg leuk… Ben wel een fan moet ik zeggen. En volgende week nog meer cultuur, dan gaan we naar Zita Swoon.

Morgen proberen nog wat trouwfeestgedoe gedaan te krijgen, al weet ik zelf nog niet wat precies. En ’s avonds komen de schoonouders op bezoek. We gaan eten in een van mijn favoriete restaurantjes, maar wel pas om 19u30. En dat is héél laat voor mij. Ik ben het type dat vanaf 17u30 honger heeft en dat tegen 19u superslechtgezind begin te worden als ik met een lege maag zit… Vast te wijten aan mijn bloedsuikerspiegel ofzo, en helemaal niet aan een slecht karakter 😉

En zondag, dan mogen onze honden kennismaken met het nieuwe soorgenootje in de familie, Lisa, die het overigens steeds beter begint te doen. Figo, daar ben ik redelijk gerust in, maar Luca, die zou wel eens jaloers en venijnig uit de hoek kunnen komen, zo vrouwen onder elkaar…