Groggy, but great!

Zaterdag een superdag gehad. Vroeg opgestaan (8u30), maar later dan voorzien omdat mijn wederhelft zo lief was om de hondjes alleen naar de schoonouders te brengen en mij zo een uur extra slaap te gunnen. Bovendien stond er vers geperst fruitsap om me te wachten toen ik opstond, als dat niet lief is…
Dus opgestaan, aangekleed en om 9u30 naar de mensen van het paardrijden vertrokken. Daar de paarden van stal gehaald, geborsteld (onze honden zijn duidelijk niet als enige in de rui!), opgezadeld, deken erover om de zadels niet te beschadigen bij het transport, paarden op de vrachtwagen geladen, de rest van het gerief ingeladen en om 11u vertrokken. Met 7 man gingen we onderweg. Wij mochten in de cabine van de vrachtwagen, het jonge geweld troepte samen in de zadelkamer van de vrachtwagen. De E40 op, ring over, anderhalf uur later komen we op de terreinen van de LRV aan in Oud Heverlee. Waar het net begon te regenen. Gezellig…
Allemaal in de krappe zadelkamer gekropen om eerst te eten, regenjassen aan, en dan de paarden uitgeladen. Die leken iets minder gestoord door de regen. Stuk voor stuk stonden ze te trappelen en konden ze amper wachten om aan de dagtocht te beginnen.
Tegen 13u zat iedereen eindelijk in het zadel, en konden we aanzetten voor de tocht. Onze begeleider had een kaart bij en ondanks het feit dat hij de regio totaal niet kende, zijn we zelden verloren gereden.
De bossen van Oud Heverlee zijn prachtig. Het was van mijn lagere school-periode geleden dat ik er nog was geweest, maar ze waren nog net zo indrukwekkend als toen. Door de regen kwamen we ook amper een levende ziel tegen, een occasionele jogger daar gelaten.
Mijn hoofd werd zalig leeg terwijl we door de bossen stapten, afgewisseld met nu en dan een stevige galop waarbij de aardkluiten opgeworpen door je voorganger je om de oren en in de neus en ogen vliegen. Mijn regenjas, botten en rijbroek zijn bedekt met dikke spetters modder, en ik waande me algauw een aardvrouwtje. Maar het was ontegensprekelijk puur genieten. Geen shit, geen gezeik, enkel je paard, de bossen, en af en toe eens een korte babbel of wat grappen met de anderen van onze kleine groep.
Heaven…
Tegen 17u30 kwamen we weer aan de vrachtwagen, nog iets eten en drinken, paarden hun deken omdoen en inladen en de lange terugrit kon beginnen. 19u aangekomen, afzadelen en alweer de auto in, om de hondjes te gaan oppikken bij de schoonouders.

Het was 22u toen ik eindelijk thuis in de zetel neerplofte, maar ben daar niet lang blijven zitten, de lokroep van mijn zacht bed klonk véél te verleidlijk.

Helaas heb ik die nacht, de nacht voordien en vannacht om de een of ander onverklaarbare reden geen oog dicht gedaan, waardoor ik hier serieus groggy op het werk zit en eigenlijk nauwelijks besef waar ik ben of wat ik doe van de slaap…

2 gedachten over “Groggy, but great!

  1. Klinkt alsof je een zeer ontspannen weekend hebt gehad. Slaapgebrek gecombineerd met maandagochtenperikelen, een mens zou voor minder ‘groggy’ zijn.

    Ons weekend was zeer productief..Je leest het wel op mijn blog straks..

    Like

Reacties zijn gesloten.