Observaties uit de wondere wereld van de trouwers

Ik ga graag eens piepen op diverse fora. Op sommige ben ik actief, op andere is het gewoon meelezen (en soms, meelachen). Zo ook op een trouwforum. Hilarisch wat je daar allemaal kan lezen soms…
Na meer dan een jaar trouwvoorbereidingen kan ik voorlopig volgende dingen besluiten over de modale trouwers in Belgie…

Vlamingen zijn oerconservatief. Ze trouwen volgens de regels van de kunst, zelfs als ze geen flauw idee hebben wat die regels dan wel zouden zijn. De kleinste details blijken superbelangrijk, en de eigen inbreng lijkt vaak beperkt tot 0. Helemaal hopeloos zijn de Amerikaanse invloeden die stilaan doorsijpelen, zoals de bruidjes die perse something borrowed en something blue moeten hebben, enfin, we kennen het allemaal uit melige Hollywoodfilms, en nu ook te zien in een kerk nearby.

Waar de jurk van de bruid gerust een klein fortuin mag kosten, tot meer dan €2000 als het moet, wordt er blijkbaar bespaard op de outfit van de bruidegom. Ik lees dingen als een kostuum gaan huren, een goedkoop kostuum zoeken, een  kostuum kopen in de C&A. Hm. Waar het voor een bruid niet gek en duur genoeg kan, waar een bruidsjurk zoeken voor sommigen een levensmissie lijkt, daar moet de bruidegom het maar stellen met wat vodden uit de C&A. En blijkbaar vinden die mannen dat niet eens erg ook…

 

Vlamingen mogen dan wel geen kerkgangers zijn, trouwen doen ze in een kerk. Met alles erop en eraan.
Gevolg is dat er een pastoor gezocht moet worden, cursussen gevolgd, kortom, dat men plots verwacht wordt de goede katholiek te zijn die men nog nooit geweest is. Ik zie op fora mensen klagen over pastoors die de lichtzinnige koppels beu zijn en die eisen beginnen stellen. Die een engagement verwachten van de koppeltjes. Wat ik maar normaal vindt. Trouwen voor de kerk is voor mij een katholieke aangelegenheid, iets met spirituele betekenis en niet iets wat je doet omdat het erbij hoort. Ik hoop dus dat alle pastoors die nep-katholieken eens goed het vuur aan de schenen leggen. En blijf zelf voor de rest ver weg uit de buurt van alle kerken en gebedshuizen.

Bruiden betrekken schoonmoeders bij alles wat ze doen, ofwel maken ze er gigantisch boel mee en wensen ze recht de hel in. Op mij is nochtans geen van beiden echt van toepassing. Ik vind mijn toekomstige schoonmoeder een tof mens, maar geen haar op mijn hoofd (en dat zijn er wel wat) die er ooit aan gedacht heeft haar te vragen om mee mijn trouwjurk te komen uitzoeken. Waarom doet een mens dat? Schoonfamilie is toch geen familie? Nu ja, er is dus evenmin (al dan niet koude) oorlog tussen ons, dus voor mij is het goed zo.

Huwelijksreizen horen te gaan naar verre, dure, exotische bestemmingen waar men anders nooit naartoe zou gaan en waar men bij voorkeur weinig anders doet dan eten, drinken, *** en aan het zwembad liggen. Dingen die men thuis ook kan doen dus. Of bij gebrek aan zon in Benidrom, toch een pak goedkoper en dichterbij dan pakweg Thailand of Mexico…

In België bestaan vreemde dingen zoals suites en bruidskindjes. Voor mij zijn dat exotische begrippen zonder inhoud, maar het hoort er blijkbaar allemaal bij.

Tot zo ver mijn wonderlijke ontdekking van het huwelijkswereldje… Wordt misschien wel vervolgd!

3 gedachten over “Observaties uit de wondere wereld van de trouwers

  1. .. dat iedereen dat voor zichzelf moet uitmaken: klassiek of alternatief, het is tenslotte je eigen trouwfeest hé! Ik wil zelf ook wel wat “klassieke” elementen, maar wel omdat ik ze leuk vind.

    Like

  2. Hier wordt het volgend jaar waarschijnlijk een trouw zonder kerk, zonder bruidsjurk en zonder feest (en zonder verre reis)… mij zegt dat eigenlijk allemaal niks. Wel de officiële liefdesverklaring in het stadhuis, dát vind ik trouwen, niet meer, niet minder. Maar ik kan mij best voorstellen dat sommigen met zo’n huwelijksdag een kleine depressie zouden oplopen, ik daarentegen zou de muren oplopen van al dat gedoe. Dus elk zijn ding, maar het is natuurlijk wel grappig om ze te observeren, al vind ik het minder grappig als ik hoor wie allemaal een lening aangaat om te trouwen… Trouwen volgens “de regels” = duur en stresserend! Benieuwd wat mijn conservatieve schoonfamilie van onze trouwplannen zal zeggen, want de meesten doen al het geloop nog altijd voor de mama en papa te plezieren.
    Maak er sowieso een prachtdag van waar jij en je partner (en niet iemand anders van familie of kennissen)zich goed bij voelen! Véél trouwplezier!

    Like

  3. Het verwonderd mij soms hoe snel mensen teruggrijpen naar clichees, en tegelijk hoe moeilijk het is te ontsnappen aan die clichees.
    Je hebt uiteraard de mensensoort die de dingen het liefst doen “zoals het hoort”, “zoals de traditie het vraagt”…
    Maar om iets anders te doen, buiten de betreden paden te gaan vraagt 10 keer meer engagement dan de platgelopen huwelijksbeurzen met al hun wagens, koetsen, protserige diners, wedding singers en co af te gaan.
    Voor mij ook geen kostuum uit de c&a, gruwel gruwel. Of de We.

    Like

Reacties zijn gesloten.