Zonder natte voeten

Ik schrok toen ik op het nieuws op de radio hoorde over enorm wateroverlast hier in de streek. Gelukkig is er in mijn onmiddellijke buurt niets van te merken. Integendeel zelfs, toen ik daarnet de honden ging uitlaten kwam de zon erdoor, en ik heb nogal lopen zweten met mijn jas en trui. Het werd zowaar terrasjesweer… [Een heel pak beter dan gisterenavond, toen ik op weg van een leuk café naar huis helemaal doorweekt werd.]

Aangezien ik een citygirl ben met twee citydogs maak ik dan ook citywalks. Op een vrijdagnamiddag of zaterdagochtend durf ik al eens langs het stadhuis lopen. Daar hangt dan zo’n praalbaldakijn boven de trap, aangezien er dan koppels worden getrouwd. Ik, romantische ziel die ik dan plots wordt, loop daar dan voorbij en hoop een glimps op te vangen van de trouwers. Ik kijk graag naar trouwers. 9 van de 10 vind ik het kleed van de bruid een draak, maar ik wil het toch graag gezien hebben, weet je wel… Meestal echter is mijn timing niet helemaal dat, en ik blijf daar uiteraard ook niet staan ronddralen, zo erg ben ik ook weer niet. Dus ik zie enkel de familieleden daar staan wachten. Raar om te zien hoeveel verschil daar soms opzit. De zus van de bruid (?) die ’s morgens vroeg er al helemaal opgedirkt bijloopt, satijnen avondjurk met bijpassende sjaal en al, over de tante in afgedragen feestjurk van de c&a over de mensen die er gewoon in jeans en t-shirt staan. Vaak staat er een witte limo te wachten (die mensen hebben geld genoeg, of willen aan zoiets geld uitgeven), of een ouderwetse cabrio, soms kan het ook een bikersclub zijn natuurlijk. Altijd leuk!

En zo gaan we naar het weekend. Als het droog wil blijven, zou dat wel eens een druk weekend kunnen worden. Zo zijn er morgen trekpaarden te bezichten in de namiddag en vleermuizen in de avond, is er zondag het overhandigingsfeest van Hachiko waar ik zeker naartoe wil (i love labbies) en ’s avonds gaan we eindelijk nog eens naar een optreden; Morrissey in de AB.

2 gedachten over “Zonder natte voeten

  1. ja ik schork er ook van toen ik het nieuws hoorde!
    en nu om uit gent te rijden ’s aonvds waren er nog altijd ferme files in beide richtingen…
    mooi je chocoladekleurblog net zoals bij je thuis 😉

    Like

  2. Daar gaan we altijd maar ontbijt hebben ze daar dacht ik niet, en er is wel ’n trap om binnen te raken… Met de oprijgootjes en wat gefoefel lukt dat iedere keer en daar zijn we altijd extreeeeeem welkom…
    Wat hoorde je dan van slechte dingen over hun buren?

    En btw: als ik trouw zie je een bende hulphonden aan ’t stadhuis staan wachten daar ik in geen enkele mooie auto pas 😦 met rolstoel bedoel ik hé…

    Like

Reacties zijn gesloten.