Laatste dag Gentse Feesten: Lalalover

De Gentse Feesten zitten er weer op, en alhoewel ik er ongelofelijk naar heb uitgekeken en van heb genoten, maar goed ook. Want ik ben moe. En mijn lijf begon te klagen, zo heb ik eergisteren de ganse dag met buikpijn gelopen, zonder te weten waarom…

Maandag dus de laatste dag verlof en de laatste dag van de Feesten. Door een zeer groggy-stemming eigenlijk amper buiten geweest overdag. Tegen kwart voor 8 dan afgezakt tot Boomtown, voor Lalalover. Het was er behoorlijk rustig zo vroeg op de avond. Qua publiek was het een beetje een mix, een paar van de tieners die er niet weg te slaan zijn, maar hier en daar ook leeftijdsgenoten en zelfs ouders met kinderen.

Lalalover op Boomtown, een optreden waar ik nu eens niets van verwachtte. Ik kende de groep van twee nummertjes op de radio, die ik eerst niet echt schitterend vond maar die zich blijkbaar toch in mijn gehoor hadden genesteld na verloop van tijd. Laatste dag Gentse Feesten, doodmoe, dus waarom niet wat gaan relaxen bij een paar popdeuntjes… En het moet gezegd, Lalalover heeft me aangenaam verrast, zeer aangenaam zelfs. Het optreden heeft me zo danig overtuigd dat ik eens op zoek moet naar dat cd’tje.

Het is me ondertussen ook duidelijk dat de pop van Das Pop met Tom Kestens mee verhuisd is, en nu bij Lalalover huist. Niet dat de twee groepen qua geluid op elkaar lijken, dat zeker niet. Maar Lalalover staat voor zonnige, relaxte feelgood pop, net wat een mens nodig heeft op zo’n tropische dag op het einde van 10 dagen feest!

Het podium stond weer aardig vol gisterenavond: twee keyboards, bas, gitaar, drums, percussie, … Het aardige was dat Kestens elk van zijn muzikanten zijn eigen ‘moment de gloire’ gunde, vaak zelfs meermaals. Dat komt niet enkel sympathiek over, het zorgt ook voor leuke momenten.

Het waren ook stuk voor stuk sterke muzikanten, wat zeker heeft bijgedragen aan de sfeer en de kwaliteit van het optreden. De man achter de keyboards verzorgde de backing vocals en had een behoorlijk speciale stem (leek soms wel of er een vrouw stond te zingen), Sjang Coenen herkenden we van bij Sioen een dagje eerder (en ook wel van Admiral Freebee een tijd terug) en is ook redelijk onnavolgbaar, Krewcial verzorgde de beats en Tania Saw (Ultrasonic 7, Zap Mama) kwam meedoen tijdens de ultralange, zeer fijne versie van The Revelation.
Kestens zelf staat trouwens ook behoorlijk goed op een podium, met zijn sexy/nerdy maar vooral ook zeer grappige ‘moves’…

Blijkbaar waren na een dik uur spelen de nummers op, want als bisnummer herhaalde de groep Troubles&fights. En daarmee zat een heel leuk optreden er definitief op.

Blijven hangen voor ’t Hof van commerce hebben we niet gedaan, mijn lijf voelde loom en relaxt, en ik verlangde vooral naar mijn bed. Dus gewoon afscheid genomen van een vriendin die vanuit Leuven even de sfeer was komen opsnuiven, nog een avondwandeling met de honden en dan lekker vroeg het bed in. Heb geslapen als een roos, niks gehoord van de geluiden van de laatste feestennacht…