Gentse Feesten dag 7: Das Pop om Boomtown

Boomtown zat gisteren duidelijk te wachten op Das Pop. Het plein zat eivol en nog voor de groep zich liet zien zaten de mensen al te joelen. Het is dan ook lang geleden dat we van de groep nog iets hebben gezien of gehoord. Twee jaar geleden stonden ze al eens op Boomtown (het afscheidsconcert van gitarist Lieven Moors) en toen was de laatste plaat alweer een jaar oud. Ondertussen zijn we weer twee jaar verder en zitten we al die tijd te wachten op nieuw materiaal. Nu ja, dat is niet helemaal waar, enkele weken geleden lanceerden ze de single Tired en de nieuwe plaat zou er dus echt wel aankomen…

Het optreden ging meteen goed van start met drie bekende nummertjes op rij, a different beat, the love program en the one. Bij het eerste nummer dacht ik dat Das Pop het oude nummer live een nieuw geluid meegaf, een stuk ruwer en vetter dan op plaat. Toen ze het tweede nummer dezelfde behandeling gaven, begon het me te dagen. Blijkbaar is de pop een beetje uit Das Pop, ze rocken nu als de beesten.

Alle nummers beuken er stevig op los, de overvloed aan gepolijste franjes die we van de platen kennen is volledig verdwenen en in de plaats krijgen we enkel nog de essentie; de zang van Bent van Looy (met zoals altijd zijn zalige Engelse accent, waarom zingen niet alle Belgische groepen op deze manier?), bas en gitaar. Das Pop is immers een trio nu, en dat heeft blijkbaar enorme gevolgen voor de sound. Zou het vertrek van Tom Kestens enkele jaren terug hier voor iets tussenzitten? Zouden de poppy riedeltjes vooral aan hem te danken geweest zijn en nu dus enkel nog te horen bij Lalalover? Het kost me een paar nummer om te wennen aan dit nieuwe geluid, maar ik moet toegeven, het klinkt goed. Ook de nieuwe nummers klinken veelbelovend. Laat de nieuwe plaat maar komen jongens!

Kleine tip aan Bent Van Looy, misschien kan hij de volgende keer eer hij het podium beklimt eens in de spiegel kijken. Want hier was sprake van een vestimentaire ramp. Een gele polo met zwarte strik erop en een miniem spannend geel shortje, fouter kan het niet. Een klein banaantje als het ware… Toch is het hem vergeven, want ik ken weinig anderen die kunnen zingen, rechtstaan, zwaaien en drummen tegelijk. Toch was de gele short niet het enige grappige op het podium, de grote dansende pluche tijger was ook wel euh opvallend…

Op het optreden zelf was weinig aan te merken. Das pop rockt dus meer dan ooit te voren, klinkt ruw en vet, en het publiek was er absoluut wild van. Het was dan ook erg sneu dat de groep er al na 45 minuten de brui aangaf. Uiteraard kwam de groep nog eens terug, voor twee bisnummers, waarmee ze afklokten op 55 minuten. Ik vermoed dat iedereen ze graag nog een eindje langer had zien doorgaan. Ze sloten af met een stomende cover van Maniac (Sembello).

Na dit heel geslaagde optreden trokken we naar Sint Baafs, waar Dirk Stoops een Tijdloze Party hield. Helaas was de muziek geregeld weinig tijdloos en behoorlijk fout, en sommige van de danspasjes van de aanwezige mensen ook. We lieten het echter niet aan ons hart komen, bestelden een jenevertje en amuseerden ons te pletter. Tegen half 2 begon de muziek dan toch te zwaar te enerveren, en trokken we huiswaarts. Toen we de honden mee naar buiten namen voor een nachtwandelingetje (het was eindelijk koel genoeg voor die arme beesten) waren we er helaas getuigen van hoe iemand een paar meter verderop een stevig pak rammel mocht inkasseren. Geen idee wat de aanleiding was, maar die mannen hadden een ketting en een staaf vast, dus kozen we er wijselijk voor om niet in te grijpen, bang voor het eigen vege lijf weet je wel. Naast ons stond nog iemand gedegouteerd te kijken, gsm in de aanslag voor als het echt te ver zou gaan. Gelukkig was het allemaal vrij snel over, en toen we er 10 minuten later passeerder, was er toch niemand meer te zien. Toch blijft zoiets bij. Degoutant.
Ook degoutant: de talrijke mensen die met de auto tot vlakbij de Feesten moeten zijn en zich niks aantrekken van waar ze wel en waar niet mogen parkeren. Ze staan op het gras, op de stoep, aan de kant van de straat waar je niet mag passeren, en als je dan als bewoner naar huis loopt, krijg je ei zo na een portier in je kop gesmeten. Not very funny. Maar kom, niet teveel over zagen zeker…

Voor foto’s van Das Pop op Boomtown (en mijn review): één adres!

Een gedachte over “Gentse Feesten dag 7: Das Pop om Boomtown

  1. Als er ooit een plaats vrijkomt ergens om rock recencies neer te pennen… weet je wat je moet doen!

    Greetz

    Like

Reacties zijn gesloten.