Beestig weekend

Van’t weekend geen tijd gehad om te bloggen, wegens véél te druk, maar nu ben ik er dus weer. Letterlijk nog helemaal nagloeiend van het weekend… Van contentement, omdat het werkelijk de max was, van het zonnetje, dat toch wel voldoende geschenen heeft, van de ontspanning en de activiteit,…

Zaterdag zijn we even langs de braderij geweest, maar daar viel op het eerste zicht weinig te beleven en we hadden vooral weinig tijd. Voor het middageten werden we al bij de ‘schoonouders’ verwacht. Daar kregen we een bord pasta en een lekkere zelfgebakken taart voorgezet, en zijn we met de 3 honden nog eens gaan wandelen. Na de koffie was het alweer tijd om te vertrekken, want om 18u werden mijn wederhelft en ik dus verwacht op de jaarlijkse BBQ van onze manège. Blijkbaar zijn jullie best wel benieuwd hoe het ons daar is afgegaan op de grote voorstelling, en dat doet best deugd om te lezen J
Wel, het is echt goed gegaan! Foutloos was het niet, maar ik denk niet dat het publiek de fouten echt zo goed kon zien, en vooral, ik was helemaal relax en in mijn nopjes. Teerbeminde was helaas een stuk nerveuzer: we moesten de paarden overnemen van onze voorgangers, en blijkbaar zat het zadel los, waardoor het nog voor hij er goed opzat aan het schuiven ging, waarna ook nog eens een stijgbeugel losschoot. Hij had dus de nodige hindernissen te overwinnen eer hij aan onze oefening kon beginnen, was daardoor de kluts kwijt en de dressuurfiguren vergeten, die hij als beginnend ruiter ook niet zo heel goed kent. Maar hij hield zijn paard mooi naast het mijne, en ik had niet eens iets gemerkt, dus ik ga ervan uit de rest evenmin! Mijn paard gedroeg zich overigens voorbeeldig, mooi met zijn hoofdje onderin lopen en alles…
Daarna schoven we gezellig aan voor de grote bbq en sloegen nog een praatje met sommige mensen die in augustus ook meegaan op de driedaagse, heel leuk. Van de kinderen zijn er overigens 2 al spelend van hun paard gevallen, gelukkig zonder echt ernstige gevolgen…

Zondag was het dan vroeg dag, onze wekker ging al om 8u20, wat voor mij veel te vroeg is, en al helemaal op een zondag. Om 10u zaten we al in de auto richting mijn ouders. We stapten over in hun auto (4 mensen en 2 honden in 1 auto, faut le faire) en trokken richting Diepenbeek, waar het de jaarlijkse Greyhounds In Nood restaurantdag was. Na een eerste verkenning van het terrein (je kon niet missen, je zag sommige windhonden al van ver toertjes over het gras crossen) zochten we een plekje om te eten. Het was geen haute-cuisine, maar al bij al best lekker, en zeker genoeg. Mijn ma sponsorde de organisatie nog enkele keren, en daarna togen ik, mijn wederhelft, onze honden en mijn pa op wandeling. We kozen voor het parcours van 8km, en blijkbaar waren we daarin een van de enigen, aangezien we maar 1 andere groep wandelaars tegenkwamen. Op het parcours van 4.5 km, dat een klein stukje gelijk liep, was het wel lekker druk.
Anderhalf uur later, helemaal uitgedorst en met een rood hoofd van het zonnetje, kwamen we al terug. Mijn ma had al die tijd op ons zitten wachten, want zij kan helaas sinds haar operatie nog steeds niet voldoende goed stappen. Maar ze had zich gelukkig niet verveeld, met de honderden mensen en honden in de buurt…
We zochten een leuk plekje in het zonnetje, en ik kwam net aan met mijn verdiende stukje taart, toen ik mijn naam hoorde. Enkele mensen die ik ken van het Greyhounds forum hadden mij herkend en kwamen even een babbeltje slaan, superleuk om zo de honden en baasjes eens in real life te zien!
Tegen 16u trokken we dan terug naar huis, en waren zo net het onweer voor…

Een weekend geweid aan fijne gelijkgestemde zielen, mijn passie (paardrijden) en mijn favoriete honden, meer heb ik niet nodig om de ganse tijd volop te genieten en op wolkjes te lopen… Blijkbaar mijn ouders ook niet, want gisterenavond begon mijn pa erover om ook een windhond te adopteren. Mijn pa, die ons 2 maanden geleden voor gek verklaarde toen wij een tweede galgo in huis namen. Helaas probeert mijn ma, met haar ‘gezond verstand’ hem ervan de weerhouden. Spijtig, anders kon ik nog eens mee naar een adoptiedag J

3 gedachten over “Beestig weekend

  1. Waw, klinkt echt geweldig dat weekend van jou.
    Waar rijd jij eigenlijk paard? Nuja, wss niet al te dicht in de buurt van Leuven vermoed ik 🙂
    Elke keer als ik je hier over paardrijden bezig hoor, denk ik er weer aan dat ik ècht ook terug wil gaan paardrijden. Al zie ik dat pas gebeuren nadat ik terug ben van Afrika. Hoewel, toch al wel eens eerder gaan kennismaken met het manègetje hier in de buurt, eens kijken of dat meevalt. En wie weet toch al een keertje of mss twee terug paardrijden voor ik weer weg ben en ’t niet kan.

    Like

  2. nu ja ik moest opeens denken aan ann van elsen enzo ‘kweet ook niet waarom lol
    soit, allez lekkere vreetpartijene ne leekre andere hondjes 🙂 meer moet dat niet zijn hé 🙂

    Like

  3. Esprit, Elsa, Easy, Eros, Embrasse of Eiko…
    Ik vermoed Esprit of Easy daar de andere haar broers en zijn van Eiko en ’t gastgezin dat wel zou gezegd hebben 😉
    En wat herinnerden ze zich van Eiko? Koppig? Varkentje?
    Hadden ze haar ooit thuis op uitwisseling?
    ps: ooit wil ik ook wel ’n galgo adopteren… Als ik plaats heb!!! En tijd 🙂
    Liefs
    Daphné en Eiko

    Like

Reacties zijn gesloten.