Er was een technisch defect op de spoorlijn vandaag, alle treinen hadden een half uur vertraging… Wanneer ik overdag de trein moet hebben, ben ik er aan gewend dat je wel eens geduld moet kunnen oefenen. Maar wanneer ik mezelf er toe moet brengen om 7u mijn warm nest al te verlaten, hordes schoolkinderen te trotseren op de bus en in volle spits de trein op spring, dan valt 20 minuten wachten me zwaar…
 
Puur was de moeite trouwens, echt heel mooi. Mooie dans, mooie dansers, de combinatie met de videobeelden, de muziek,… Soms was het wel een beetje verwarrend, maar dat kan ook gelegen hebben aan het feit dat ik de achtergronduitleg pas na de voorstelling las ipv op voorhand…
 
Het was in elk geval genieten, tot rust komen, opgaan in de dingen die je te zien krijgt, even al de rest vergeten en je overgeven aan de schoonheid van de kunst. Ook al was die hier soms wel bruut (die sprinkhanen waarvan sprake, brrr)…
 
Het volgende op ons programma is denk ik een stuk van Les ballets C de la B…
 
De studenten stromen weer toe in de stad, en iedereen zal het geweten hebben. De straten vullen zich met de jonge, zoekende, schreeuwerige, van een verse dosis adrenaline voorziene lijven. Amper een paar jaar geleden stortte ik me vol overgave in het feestgedruis, nu is het me allemaal een beetje te druk. Toegegeven, in de zomer was de stad een beetje té rustig, maar nu lijkt het of de straten al het volk soms niet meer kunnen slikken…
Vanavond krijgen we er dan nog eens onze eigen student bovenop… De jongste broer van Teerbebeminde begint aan zijn eerste jaar en komt bij ons op kot. We hebben immers toch een ingerichte studio op het hoogste verdiep, anders ligt die er toch maar ongebruikt bij. Nu maar hopen dat het allemaal goed komt…
Staks in elk geval ons huisreglement eens afdrukken.
Mijn motto zoals steeds: Streng, maar rechtvaaaaardig, Niet te zachtaaaaaaardig…
 
Het is overigens hoog tijd dat we, ondanks de bezetting door studenten van elke straat en elk café, zelf ook nog eens iets aan ons sociaal/uitgaansleven doen… Maar aangezien ik deze week dus enkel zondag vrij heb, zal het waarschijnlijk voor later zijn…
 
Gisteren was er post van de Greyhounds in Nood, nog eens de schriftelijke bevestiging van onze adoptie, en de windhondengids. En zo komt de grote dag weer een stapje dichterbij…
 
 

Een gedachte over “ 

Reacties zijn gesloten.