Gentse Feesten III

Ja zeg, de Feesten zijn al lang voorbij, en ik moet nog een deel van het verslag neertypen, zucht zucht zucht!
Snel dan maar!
 
Woensdag 20/07: De La Vega op Polé Polé: na al ettelijke keren de steengoeie cd te hebben gedraaid (echte relax-zomermuziekjes vind ik dat) keek ik behoorlijk uit naar het optreden. Het viel echter een beetje tegen, niet alle verwachtingen werden ingelost. Deels lag het zeker aan de omgeving: het podium zo ver weg en zo hoog, en vooral de compleet onuitstaanbare medemens vlak voor mij: 1m 90 hoog en alle zicht wegnemend, maar op de koop toe het ganse optreden door megaluid tegen iedereen aan het emmeren: het meisje achter hem pogen te versieren (haha, niet gelukt), de vriendjes en vriendinnetjes onderhouden over de meest stompzinnige dingen kortom een gans optreden lang van rechts naar links bewegen (en ik elke keer mee om toch maar 1 cm van het podium te proberen zien) en maar mekkeren. Mensen, blijf dan toch thuis!
De muziek dan, het begon superleuk, maar het liet helaas niet echt een indruk na. De muziek blijft steengoed, live komt het echter (nog) niet 100% over; maar desondanks een steengoeie groep!
Daarna dan naar St Jacobs voor Stash. Mijn teerbeminde eerst even aan het klagen over die ‘geföhnde zonnebankpoedel’ op het podium, maar al gauw moest hij zijn vooroordelen aan de kant zetten en toegeven dat stash live meer is dan de meezinger Sadness en zelfs behoorlijk rockt. Verspecht zag er om te snoepen uit, zijn stem is er 1 uit duizend, de nummers zijn niet allemaal van een torenhoog niveau maar toch behoorlijk goed en ze stonden er gewoon. Goeie rock, overtuigend gebracht, we had fun!
 
Vrijdag 22/07 lieten we ons even zien op de Tijdloze Party op St Baafs, met de ergerlijke oude zak Dirk Stoops, maar het kon ons niet echt bekoren. Nu ja, wel een uurtje ofzo, maar daarna hielden we het voor bekeken.
 
Zaterdag 23/07 om half 12 nog even Boomtown bezocht (was afgesloten, maar na een kwartiertje mochten we toch nog binnen) voor Triggerfinger. Loeihard, leuk, en volstrekt pretentieloos. Er is dan ook weinig van blijven hangen.
 
De Gentse Feesten afsluiten deden we van’t jaar met het beste optreden (naast dat van Sioen dus), Arsenal. Ze kwamen, pakten de Beestenmarkt volledig in, braken ze af tot de laatste steen en zagen dat het goed was. Pure fun van de eerste tot de laatste noot. De Arsenal-sound is geniaal in zijn simpelheid, aanstekelijk, dansbaar en superleuk. Weinig gastzangers deze keer, enkel Gabriel Rios. Voor de rest moest de frontman alle teksten voor zijn rekening nemen, en dat lukt echt wonderwel, zowel de zwoele Braziliaanse, die van de Sheila Divinge zanger als de raps van Balo van Starflam klonken even overtuigend (en dat is toch niet evident).
Ik was zowat in de 7e hemel gedurende de ganse show, die heerlijk lang duurde, ondanks de kou en de regendreiging.
Daarna was het de beurt aan Shameboy, maar daarvoor zijn we niet blijven hangen. Ook Giants of the Air later die nacht kon me alles behalve bekoren (een schoolmaatje van teerbeminde misschien, maar te veel overdreven pathetiek om mijn slaperige oren te kunnen boeien vrees ik!).

2 gedachten over “Gentse Feesten III

Reacties zijn gesloten.