de dag duurt me wat te lang vandaag…

Het zonnetje deed deugd, toen ik vanmorgen naar het werk vertrok. Helaas zit er geen terrasje in vandaag, want tegen dat ik thuis ben van ’t werk, is het tegenwoordig al donker. En ook al wat frisser. Dat is wat het nadeel van warme dagen op het einde van de zomer natuurlijk…

 

Morgen de laatste dag van de vakantie. Mij niet gelaten, ik hoop dat het dan wat rustiger wordt op de trein… Momenteel wordt die volledig ingenomen door heel oude en jonge mensen die de toerist aan het uithangen zijn. Langs de andere kant zullen de straten dan weer drukker worden, als de scholieren en de studenten weer uit hun holen gekropen komen en de straten van lawaai voorzien. Ik begin het verdorie nu al te merken, wij wonen naast een kot, en het hysterisch viswijf dat een kot heeft naast onze slaapkamer heeft me al een paar keer uit mijn slaap gehaald…

 

Wat nog te melden? De baas komt morgen de laatste keer werken voor ‘ie een maand in verlof gaat, wat mij dus interim-baas maakt. Gelukkig mag ik vooral aan mijn eigen takenpakket verder zwoegen, en wordt er geen echt leiderschap verwacht, haha… Nu ja, hopelijk doen er zich niet teveel onvoorziene omstandigheden voor en houden we onder collega’s de boel rustig recht.

 

Het einde van de zomer-die-er-helaas-geen-was heeft ook een positieve kant (nu ja), zijnde het einde van de pruimentijd op tv. Zo mochten we gisteren Eric Van Looy weer begroeten met zijn sympathiek klein quizje genaamd de slimste mens ter wereld. Alvast een paar keer goed gelachen, vooral dan met het gegiechel van Van Looy zelf…

 

Voor de rest denk ik eraan morgen eindelijk eens de daad bij het hier al een tijdje geleden neergepende woord te voegen, en de cd van Absynthe Minded eens te gaan kopen. Ze draaien de nieuwe single zowat grijs op de radio en die is te mooi om zomaar te laten voorbijgaan…

Morgen is het vrije dag, maar tal van wereldbelangrijke activiteiten staan op het programma, zoals de frigo van het nodige vers materiaal voorzien (want de rest van de week geen tijd meer om te shoppen), naar de Fnac gaan om die cd dus, eindelijk eens een straaltje zon meepikken en ’s avonds een uurtje paardrijden. Benieuwd welk rijdier mij nu weer te beurt zal vallen. Nu Teerbeminde ook zijn stapjes in de paardenwereld zet heeft hij maar meteen mijn favoriet paard afgepakt, en zetten ze mij meestal op een klein koppig venijn. Eigenlijk best een fijn paard, maar op sommige gebieden nogal ongevoelig (mede door zijn verleden als mishandeld koetspaard). Nu ben ik nogal tegen het gebruik van sporen bij het rijden (het ziet er zo barbaars uit), maar is de lesgeefster al een tijd op mij aan het inpraten om het toch eens zo te proberen. Een keer aantikken met een spoor is volgens haar diervriendelijker dan constant porren met je benen of zitten tikken geven met de zweep. Aan de zweep heeft het paard in kwestie trouwens een rothekel, en ik eigenlijk ook wel…

Nu, op buitenrit is er van al dat gedoe gelukkig helemaal geen sprake, dan is het koppige exemplaar een ronduit prachtpaard; vinnig maar betrouwbaar…

 

Voor de rest ben ik, net als iedereen zeker, blij met het nieuws dat koffie gezond is. Ik drink de ‘gezonde’ dosis, 1 à 2 kopjes per dag. Van meer gaat mijn lijf namelijk in opstand. En ik drink liever 1 piepkleine expresso dan een sloot afwaswater…

 

Eindelijk! Eindelijk! Er is weer een klein beetje zomer in het land…
 
Ondertussen zijn het weer drukke dagen; woensdagavond dus naar de film, donderdagavond eentje gaan drinken, zaterdagavond een trouwfeest. Daar was veggie eten voorzien, kwamen ze als voorgerecht toch niet met een stuk vis af zeker… Zucht… Maar geen nood, op 3 minuten tijd heeft de kok dan een echt vegetarisch voorgerecht in elkaar gestoken, en het was nog lekker ook! Voor de rest zagen bruid en bruidegom er bijzonder goed uit, maar was het gezelschap zoals gevreesd saaier dan saai. Het gemekker moeten aanhoren van een stelletje omhooggevallen boekhouders die opslag willen en meer zuipen dan goed voor hen is, not my idea of fun. Bovendien ging er maar niemand naar huis, en als eerste vertrekken is ook zo stom. Uiteindelijk was het al na 3u eer ik me uit de verveling kon bevrijden. wat hebben we bijgeleerd: 1. trouwfeesten zijn duur (een klein miljoen frank zou dat feest gekost hebben) 2. als wij trouwen is die bende alvast not invited!!!
 
Voor de rest is het een beetje een sippe dag vandaag. Ik had op de site van de organisatie GINB (greyhounds in nood, zie bij de links) twee absolute prachtbeesten gezien. Nu ja, teerbeminde had me erop attent gemaakt. Wij het adoptieformulier ingevuld en opgestuurd, lees ik vandaag dat ze al geadopteerd zijn… Ik ben een beetje teleurgesteld, die 2 hadden mijn hart al deels veroverd. Ik word een beetje ‘broeds’, ik wil zo graag een eigen hondje… Voor ons zal het echt een volwaardig gezinslid worden, en ik kijk er dan ook al eeuwen naar uit. Maar tot november is er geen tijd om een hond op te vangen, dus in elk geval nog 2 maanden wachten, misschien langer… Vooral de onzekerheid is lastig, wat, wanneer,…???
 
Drukke dagen zei ik dus, ook een druk weekend. Zaterdag wat inkopen gedaan en dan gaan paardrijden. Het was weer super: in het zonnetje, Teerbeminde die nu ook les neemt, de koppige ezel van een paard waar ik nu toch een band mee krijg,…
 
Voor de rest eist het project Huis 90% van onze aandacht: premies aanvragen en daarvoor de nodige papieren verzamelen, allerlei rekeningen betalen, mensen contacteren, knopen doorhakken (we hebben eindelijk beslist welke ramen we gaan nemen en bij wie), radiatoren verslepen (de nieuwe radiatoren zijn geleverd, teerbeminde gaat ze oppikken en haalt me dan op een vrije dag om 9u uit mijn bed om ze te helpen de gang in slepen, f*** hell, zo’n radiator weegt veel te veel voor een klein meisje als ik haha…), meubels in elkaar steken (ook al heb ik 2 linkerhanden, de ikea logica wordt me stilaan duidelijk!), facturen klasseren, nieuwe vreemde biogroenten proberen omtoveren tot een lekkere maaltijd, samen de geneugten van het wassen en nu ook het strijken ontdekken (ook al wonen we al een tijd samen, tot voor een paar weken deden de mammies nog de was…),…
 
Om de drukte compleet te maken, begin ik vanaf deze week dan ook aan mijn vervanging en werk ik nu dus 2 maanden fulltime: afwisselend werkdagen van 8 en 9 uur en dan nog eens 3u verplaatsing, veel vrije tijd zal er niet overblijven… Maar zo komt het geld binnen, en dat kunnen we momenteel meer dan gebruiken!
 
Kleine anekdote: gisteravond voor de eerste keer een KIP gestreeld. Jaja, dat gaat dus! Een nieuwe wereld gaat voor me open, haha, nee serieus, die beesten zijn behoorlijk fijn, zo zacht als satijn zijn die pluimen…

El Septimo Dia

Woensdag de nieuwe Zone 09 opgepikt, en wat blijkt, ze geven vrijkaarten weg voor een avant-première, wel diezelfde avond nog. En het geluk was die dag aan onze zijde, want we hebben 2 kaartjes gewonnen.
 
Wij dus om 19u45 naar de cinema voor El Septimo Dia, een Spaanse film van de 73(!) jarige Carlos Saura. Hierin wordt langzaam aan het verhaal ontvouwd van een uit de hand gelopen familievete, gezien vanuit het oogpunt van de mooie jonge dochter van een van de betrokkenen.
 
In deze film geen verklaringen of uitleg. Maar dat is hier eerder een plus dan een tekort. De sfeer is van meet af aan grimmig en de dingen lopen traag maar onvermijdelijk op hun schokkend einde toe. Schokkend, temeer omdat de film gebaseerd is op waar gebeurde feiten. Wat begint bij een ruzie over de grenzen van een stuk land, verder gaat onder de vorm van een tragische liefde over moord, poging tot moord en brandstichting, eindigt in een heuse slachtpartij.
 
In deze film zijn het de mannen die de gruwelijke feiten begaan, maar zijn het ontegensprekelijk de sterke vrouwen die de touwtjes in handen hebben. De waanzin en haat springt soms bijna van het scherm. Dit alles bedachtzaam en heel mooi in beeld gebracht.
 
Deze film is een aanrader, een verademing tussen de zomerse blockbusters, al is het misschien niet aan te raden deze film te gaan bekijken na een zomerse avond terrassen, want het verschil in sfeer zou nogal groot kunnen zijn…

Belgacom en Van den Borre

Lang leve de mondige consument… Geregeld proberen bedrijven je (te veel) geld afhandig te maken, of gewoon ronduit ‘in het zak te zetten’, zoals Vlamingen wel eens pogen te zeggen.
 
Zo hebben we voor de 2e keer in iets meer dan een jaar tijd last met Belgacom. We laten echter niet op onze kop zitten. Ziehier een weergave van de mail die ik de ombudsman heb bezorgd…
 
Onlangs zijn wij dus verhuisd. Een week op voorhand hebben wij onze verhuis doorgegeven in een Tele-boetiek van Belgacom. Daar zijn we vlot verder geholpen, men heeft onze gegevens genoteerd, een papier overhandigd en gezegd dat alles nu automatisch in orde zou komen. Op dit papier stond niets vermeld betreffende enige kost, enkel het gewone abonnementsgeld. Ook in de winkel heeft men het niet over enige mogelijke kost gehad.
 
Enige tijd na de verhuis krijgen we een rekening van Belgacom, met daarop plots een eenmalige kost van 60€. We zijn compleet verrast, want zoals eerder gezegd was er voordien nooit sprake geweest van enige kost. Laat staan van een aanzienlijk hoge kost zoals 60€.
 
Hierop neemt Teerbeminde contact op met de klantendienst van Belgacom. Daar weten ze hem te vertellen dat 60€ het bedrag is dat gevraagd wordt om onze lijn te verhuizen, ook al is er hiervoor nooit iemand van Belgacom ter plekke moeten komen. Ze voegt er ook aan toe “dat verhuizen veel geld kost he meneer”… (je moet maar lef hebben)
Wanneer Teerbeminde hiertegen inbrengt dat ons nooit gezegd is dat een verhuis van een telefoonlijn geld zal kosten, weet mevrouw ons te vermelden dat dit de politiek is van Belgacom. Ze krijgen met andere woorden de instructies om de mensen NIET op voorhand in te lichten dat zoiets geld kost en hoeveel. Vooral dit aspect vinden wij ronduit schandalig. Dat men een onredelijk hoog bedrag (gezien de gedane inspanning) in rekening brengt is één zaak, de mensen hier met opzet niet over inlichten is nog een andere. Wij zijn het dus absoluut niet eens met deze praktijk.
 
Deze dame verwijst ook nog naar de kleine lettertjes in de brief die we hebben ontvangen, maar daar staat enkel in dat de kost kan variëren naargelang de werken die uitgevoerd moeten worden. Zij verwijst ook naar de algemene voorwaarden, maar ook daar vinden wij nergens de expliciete vermelding van een concrete kost, enkel vage bewoordingen. Verwijzen naar schimmige en zeer algemene ‘algemene voorwaarden’ om op die manier de klant zonder het hem te zeggen een kost aan te smeren waar die niet onder uit kan, vinden wij geen doen….
 
Wij zijn dus voorlopig niet van zin deze kost te betalen. Waarop Belgacom meteen met een deurwaarder dreigt. Klein beetje overdreven, niet?
 
Wordt vast en zeker vervolgd!
 
Amper een week geleden dan had mijn moeder het aan de stok met Van den borre, je weet wel, ‘dankzij uw akte van vertrouwen’. Vertrouwen is het laatste wat je die oplichters moet geven!
 
Mijn ouders gaan met een kapotte stofzuiger naar de winkel. Mijn pa meent te weten wat er aan de hand is, nl een kabelbreuk, maar kan het zelf niet fiksen want de stofzuiger is zo danig in mekaar gezet dat je die niet openkrijgt zonder de juiste apparatuur…
Bij Van den borre laten ze mijn ouders een papier tekenen en METEEN 15€ betalen, de kost die gerekend wordt om het ding op te sturen naar de hersteldienst, want een eigen werkplaats hebben ze immers niet.
 
Een tijd later mogen ze de stofzuiger gaan halen, ongerepareerd zo blijkt. Uitleg van de verkoper: “Er zijn voor deze stofzuiger geen wisselstukken meer, hij is onherstelbaar”.
 
Hierop gaan mijn ouders, redelijk ontstemd, naar een kleine elektrohandel in de buurt, om een nieuwe stofzuiger te kopen dan maar.
Daar komt terloops ook de oude stofzuiger ter sprake. Nog voor mijn vader iets zegt over wat er volgens hem scheelt, komt de verkoper er zelf mee: in veel gevallen gaat het om een simpel te herstellen kabelbreuk. De verkoper weet te melden dat deze herstelling tussen de 15 en de 20€ zal kosten, en dat ze die herstelling best willen uitvoeren. Mijn ouders moeten deze keer 10€ voorschot betalen, maar wanneer zou blijken dat de schade toch onherstelbaar is, of duurder dan 20€, kunnen ze dit voorschot intergaal terugkrijgen.
 
Nog geen week later krijgen ze telefoon dat ze de oude stofzuiger mogen gaan halen. Hij is hersteld, voor 20€, en het was inderdaad een kabelbreuk.
 
Conclusie: bij Van den borre werken mensen die het niet zo nauw nemen met de waarheid en vooral nieuwe dingen willen verkopen en de mensen voor alles en nog wat flink geld aanrekenen…
 
Mij zien ze daar in elk geval nooit, we moesten van het weekend een strijkijzer hebben en zijn dat dan ook bij een concurrent gaan kopen!

Drie dagen lang paardrijden…

Twee weekends geleden een van de beste weekends meegemaakt. Niet naar marktrock geweest, neen, last minute hebben we nog iets anders gedaan. Het zit zo…
 
Die woensdag kreeg ik telefoon van de manège, of ik niet een half uur vroeger kon komen, want het zou een buitenrit zijn ipv een gewone les. Ik dacht dat het in groep zou zijn, maar neen hoor, het was gewoon ik en de begeleidster. Nog maar de 2e buitenrit in lange tijd was het, maar het beviel me supergoed. Genoten dat ik heb…
Het weekend dat daarop volgde, was er een driedaagse voor volwassenen gepland, en ik speelde al maanden met het idee om me in te schrijven, maar ik had nog nooit de kans gehad om zelfs maar informatie te vragen, en een gans weekend zonder mijn Teerbeminde, want die kan niet paardrijden…
Ik dan toch onderweg info gevraagd, en ook eens gehoord of beginnelingen mee konden doen. Bleek allemaal geen probleem. Meer nog, er waren nog maar 2 andere inschrijvingen, dus ze waren best enthousiast dat we wilden meedoen. Nu ja, dat ik wou meedoen, want Teerbeminde wist nog van niks… Ondertussen terug in de manège mijn begeleidster naar de grote chef en voor Teerbeminde, die ik pas dan kon briefen, de tijd had om neen te zeggen, waren we allebei ingeschreven, voor maar liefst 3 ganse dagen paardrijden. Ik heb mijn eeuwige liefde dus een beetje voor het vuur gezet, impulsief gedrag is mij niet vreemd vrees ik… Gelukkig werd ik hiervoor later die avond niet afgemaakt en bleef het bij een geamuseerde en soms ook licht klaaglijke blik…
 
Zaterdag was het dan zo ver… Komen we aan in die manège, wordt het programma bekend gemaakt. Ik dacht dat het zou gaan om een heleboel binnenactiviteiten: veel lessen, theorie, …. Nu bleek het echter te gaan om een dag binnen en dan maar liefst 2 dagtochten in de natuur!! Ik rij nu al lang paard, maar wandelingen langer dan 2uur heb ik nog nooit gemaakt. En arme Teerbeminde had nog nooit gereden!!! Het beloofde dus een dol avontuurlijk weekend te worden!!
 
Zaterdag een rustige dag, 2 rijlessen voor Teerbeminde, een voor de rest van de groep, nog wat theorie, paardentaal, paardenmassage,… Ietsje voor het einde moesten wij er al vanonder muizen, want een vriendin was die dag getrouwd en we mochten naar het avondfeest gaan. Wij dus snel de douche in en omgekleed, de auto ingespurt en op naar De Waerboom, een heel mooie zaal in Groot-Bijgaarden. De bruid zag er beeldig uit, en de bruidegom mocht er eigenlijk ook best zijn. Na de receptie volgde het eten. Hiep hoi, we bleken aan tafel te zitten met een paar wilde volksdansers (mannen op sandalen, het zou niet mogen zijn), een zeer a-typisch en speciaal homokoppel (van de ene was het wel sneu dat ‘ie homo was, zo’n schoon manneke, hij mocht alleen zijn mond niet teveel open doen vrees ik) en de jeugdvriendinnen van de bruid, waarvan de ene doodsaai was en de andere een compleet geschift hysterisch geval, maar dan niet op positieve manier… Niettemin konden we ons best amuseren, en het eten was gewoon super…
Na 3u besloten we dat het welletjes was geweest en trotseerden we de regen weer naar huis.
 
De volgende dag om 9u weer het bed uit en hop naar de manège. Daar moesten we de paarden klaarmaken, en vertrokken we tegen de middag voor een dagtocht. Het werd een onvergetelijke ervaring, dik ingeduffeld en met regenjassen (want er waren plensbuien en onweer voorspeld) trokken we de natuur in. Rustig op stap, vooral relaxen en genieten. Na anderhalf uur rijden gestopt ergens ten velde, de paarden allemaal aan een lange koord vastgezet en afgestegen om daar op de grond een sandwichke te eten. We hadden geluk, de laatste kruimels waren nog niet verdwenen of de voorspelde plensbui brak los. Snel weer de paarden op en het bos in! Gelukkig hield de regen niet lang aan. De weg vervolgde door een leuk padje, dat helaas volledig dichtgegroeid was en vol diepe putten zat. Bovendien vonden de paarden het leuk om net voor een put een versnelling hoger te gaan en er dan door te razen. Ook de takken en doornen overal maakten het er niet makkelijker op. Als bij wonder bleef iedereen in het zadel…
Toen we ’s avonds terug kwamen, waren mijn spieren pijnlijk verstijfd. Een heet bad zou deugd doen! Maar in ons huis hebben we nog geen heet bad, enkel een lauwe douche. Dus zijn we maar ineens naar de schoonouders doorgereden en daar binnengevallen en niet enkel de keuken maar ook de badkamer ingepalmd… Gelukkig vinden ze dat daar niet erg, ze zijn al wel wat gewend van ons…
 
Maandag dan, de laatste dag van de 3-daagse, en de mooiste ook. Eerst de paarden klaarmaken, zadelen, en dan de grote vrachtwagen inladen, en hop, naar Brussel. In Sint Genesius Rode aangekomen aten we eerst onze picnic op in de camion, terwijl de paarden nog wat in de camion bleven. Daarna verder opzadelen en we waren vertrokken voor 5u Zoniënwoud. Prachtig is dat daar, helemaal langs uitgestippelde paardenpaden, afzonderlijk van wandelaars en fietsers. We zijn hooguit een paar andere ruiters gekruist, voor de rest leek het wel of we het bos voor ons hadden. Enkel in de helft, toen we even stopten aan een tafeltje om de benen wat te strekken en iets te drinken, lokten de vastgemaakte paarden de aandacht van passerende wandelaars, en vooral, honden!
Een ongelofelijk fijne ervaring was het, samen met mijn Teerbeminde (die op deze 3e dag er al helemaal niet meer bijzat als de absolute beginneling die hij eigenlijk was, het moet gezegd, mijn ventje heeft lef!) en nog enkele uiterst fijne gelijkgestemden door het eindeloze woud trekken, van de natuur genieten, van het contact met je paard, de heuvels opstuiven in gallop en voorzichtig weer afdalen, lange galloppades houden tot mijn spieren het echt niet meer hielden, dan rustig verderstappen en genieten van de dingen die er in de omgeving te zien zijn. Voor iemand als ik bestaat er eigenlijk weinig dat hier tegenop kan. Liever een sandwich van de Aldi eten naast mijn paard dan een vijfgangenmenu in een poepchique restaurant!!! Geen pretentie, geen gedoe, gewoon de mensen en de dieren in harmonie.
 
Ondertussen werden we omstreeks 19u verwacht bij de schoonouders voor een BBQ, maar het was al 19u gepasseerd eer we ui het bos kwamen. Dan moesten de paarden nog afgetoomd en ingeladen, dan de weg terug naar huis, het was 21u eer we op de BBQ aankwamen. Gelukkig hadden ze nog een klein beetje eten overgelaten…
ps: de foto is gewoon van het net gehaald, ter illustratie…

Aan de zon: u mag NU beginnen…?

Niks te melden! Geen bijzondere gebeurtenissen of fijne events te verslaan. Gewoon de alledaagsheid zal vandaag via deze weg zijn plekje in cyberspace vinden…
 
Zo ben ik vanochtend behoorlijk braaf geweest. Ik ben eigenlijk altijd behoorlijk braaf hoor, daar niet van. Maar wat doe je als niet single als je op het perron aankomt en je ziet op je favoriete bankje twee mooie venten zitten, 1 ik geef toe was vooral interessant vanwege de hond (een duitse herder)???
Je zet je braaf aan de andere kant natuurlijk!
Ik gun mijn vrije medemens dus alle kansen. Ik loop bijna over van puur altruïsme! Ik zou mijn teerbeminde wederhelft niet ongerust willen maken! Mijn ogen zijn steeds zedig naar de grond gericht! …
Neen hoor, ik ben gewoon nogal verlegen, haha!
 
Je ziet, ik heb vandaag écht wel niks te vertellen, anders verschenen hier niet zulke nonsens. Maar van verdere nonsens zullen jullie meer dan een week gespaard blijven, want vanaf morgen ben ik weer anderhalve week in verlof. Ik heb besloten dat dit het beste is wat ik kan doen, ik blijf immers doodmoe, loom en lusteloos sinds de verhuis. Nog steeds een beetje oververmoeid, al eeuwen geen tijd meer gehad om te ontspannen, dus blijven we gezellig nog eventjes thuis, nu het nog nét kan (mits wat gepruts moet ik toegeven, eigenlijk kon het niet, nu nog verlof krijgen). Daarna immers geen verlof meer mogelijk tot november (en ik heb nog 85% van mijn verlof staan).
 
Zaterdag dus trouwfeest van vriendin K. Ben benieuwd om the blushing bride te zien op haar dag, waarschijnlijk overgelukkig en in vol ornaat. Ben benieuwd naar haar kleed, het feest, het eten, de overige aanwezigen (ken een paar van de andere vriendinnen, maar al jaren niet meer gezien, zullen wel allemaal hard veranderd zijn…). Hopelijk wordt het super…
Een of 2 weken later is er nog een ander trouwfeest waarop we uitgenodigd zijn, maar we hebben nog steeds niet bevestigd. Het gaat om vrienden van teerbeminde die ik eigenlijk niet zo goed kan hebben, en ik kijk er dus niet naar uit daar de zoveelste acte de preésence te moeten geven. Ik vind 3 trouwfeesten op 1 zomer bovendien al welletjes… Wordt vervolgd…
 
Het lang weekend is buiten die trouw nog helemaal leeg. Keuzes te over echter. De affiche van marktrock op zondag staat me wel aan, maar die dag is er ook een bbq bij de ‘schoonouders’. Mijn voorkeur gaat alvast niet uit naar stinkend verbrand vlees op houtskool, maar ja, wie ben ik he…
 
Voor de rest heb in zin in zon, zomerse temperaturen, luieren en terrasjes, maar de zon weigert voorlopig alle meewerking. Vakantie naar zonniger oorden zit er helaas ook al niet in…

Tv

Zomer, pruimentijd op de tv… Niet erg wanneer het een beetje een zomer is die naam waardig, maar met dit koel en grijs herfstweer buiten zijn terrasjes geen optie. Dus eindigt een mens al eens wat sneller achter zijn tv-scherm.

Wat eigenlijk geen goede zaak is, want er is nog minder dan niets op tv. Op één heerst de voetbal en het wielrennen, afgewisseld met de zoveelste heruitzending van een serie en rommel als Fata Morgana. Op de Vtm blijven ze mensen opensnijden en slaapverwekkende reality tv brengen en op VT4 is het elke dag wel een andere hersenloze actiefilm. Armoe troef dus.

Gelukkig zijn er lichtpuntjes, zo heb ik vorige week zondag een ganse avond genoten van tv zonder reclame en zonder flitsende bv’s. Op Nederland 3 was Tom Barman te gast in Zomergasten en kreeg daar een ganse avond te tijd om met Connie Palmen te praten over allerlei beeldfragmenten en het leven tout court. Heerlijk. Waarom kan dit niet op een Vlaamse zender vraagt een mens zich dan af.

 

Zaterdag was het dan weer prijs, voor het eerst in eeuwen nog eens een écht goede film gezien, zijnde Donnie Darko op de BBC.

Na de film vroeg ik me af hoe het mogelijk is dat ik deze film nooit eerder gezien heb, het is immers een film van het genre waar ik absoluut verliefd op ben, al zou ik dit genre niet kunnen benoemen. Ik heb dus met andere woorden nog eens genoten van begin tot eind, een absolute aanrader om eens te gaan huren op dvd ofzo…

In het verhaal wordt een jongen gevolgd, die blijkbaar worstelt met schizofrenie, hij ziet en hoort dingen die er niet zijn en gedraagt zich redelijk bizar. Het begint allemaal wanneer een groot konijn (ja, het is zo absurd als het klinkt, al blijkt op het einde dat het toch niet absurd is, of toch weer wel…) hem naar buiten lokt en vertelt dat over x dagen de wereld zal tot een einde komen. De volgende dag komt Donnie weer thuis, en blijkt er een vliegtuigmotor neergestort, precies in zijn slaapkamer. Hij had dus dood moeten zijn…

Dat rare konijn blijft vanaf dan geregeld opduiken, en langzaam ontspint er zich een keten van gebeurtenissen.

Ik geloof dat de film omschreven werd als een psycho sf thriller, maar eigenlijk niet in een hokje te vatten…


 

Time flies, ondertussen wonen we al een ganse week in ons huis… En vandaag voel ik me plots compleet uitgeput: pijn in alle spieren (zelfs in mijn voeten, geen idee waarom), constant slaperig, keelpijn, oorpijn, ik heb het gevoel dat ik gerust een week aan een stuk zou kunnen slapen…
 
Er zijn echter nog 1001 dingen te doen, er is nog een ganse hoop uit te pakken, maar ik vind er de moed niet meer voor (ondertussen moeten we immers ook terug gaan werken en dat slorpt al de weinige energie op), dringende beslissingen over ramen en radiatoren dringen zich op, wc moet geïnstalleerd en welke dag vallen 5 brieven met administratieve rommel in de bus.
 
Echt veel tijd voor leuke dingen is er helaas nog niet geweest, en als er tijd is, wil ik alleen maar slapen vrees ik. Vandaag is het dan weer werkdag…
 
Doch niet getreurd, want hier en daar staan er best wel leuke dingen in de agenda. Volgende week is het immers het huwelijk van een goeie vriendin. Ik heb haar vrijgezellefeest al moeten missen door de verhuis, maar het avondfeest laten we niet aan ons voorbij gaan. Verder staan er ook familiebezoeken gepland (iedereen wil ons huis zien)(al weet ik niet goed of dit wel bij de leuke dingen moet gecategoriseerd worden!). Vakantie zit er helaas niet in, maar omdat de ‘schoonouders’ zoveel jaar getrouwd zijn, mogen we in november allemaal mee voor een mid-week centerparcs. Na wat zeuren hebben ze er bovendien het park uitgekozen waar een manège is, zodat ik lekker vaak kan gaan rijden. Want voor de rest valt er in zo’n ding natuurlijk weinig te doen. Maar de vakantie zal toch deugd doen denk ik!
 
Gisterenavond laat hebben we ons wasmachien in gebruik genomen. Ik heb van de week nog een verse lading was naar mijn ouders gebracht, mijn ma zit daar niet mee (we hadden toen immers nog geen droogrek, strijkplank of strijkijzer), maar de ‘schoonmoeder’ is daar iets hardvochtiger in en weigert nog te wassen. Dus heeft Teerbeminde de koe bij de horens gevat en zelf eens een wasje gedaan. Tot onze grote verbazing is het nog gelukt ook.
De kracht van ons gloednieuw wasmachien verbaasde wel, die stond zo luid te trillen dat het wel leek of er een helicopter overgevlogen kwam (het ding staat op de 2e verdieping). De buren zullen het geapprecieerd hebben denk ik!
 
En donderdag mag ik mijn eerste proefpakket van biogroenten gaan afhalen. Nu we verhuisd zijn en een grotere frigo en diepvries hebben, heb ik een groentenabonnement genomen. Eerst dus een proefpakket, en als dat meevalt kunnen we dat blijven doen.
Wat we gaan eten, kan je dus hier zien 🙂 http://www.dewassendemaan.be/
 
Voor de rest weinig schokkends te melden, of toch, deze week al 3 spinnen tegengekomen in huis. Vanochtend zat er een echt monsterexemplaar op de vensterbank. Bah, ben er nog altijd niet goed van, ben echt doodsbang voor die beesten…
 
Misschien dat we volgende week eens naar de Lokerse Feesten gaan, maar dat zal wat van het weer afhangen, want nu is het me wat te kou en te grijs. Where has the summer gone???

Gentse Feesten III

Ja zeg, de Feesten zijn al lang voorbij, en ik moet nog een deel van het verslag neertypen, zucht zucht zucht!
Snel dan maar!
 
Woensdag 20/07: De La Vega op Polé Polé: na al ettelijke keren de steengoeie cd te hebben gedraaid (echte relax-zomermuziekjes vind ik dat) keek ik behoorlijk uit naar het optreden. Het viel echter een beetje tegen, niet alle verwachtingen werden ingelost. Deels lag het zeker aan de omgeving: het podium zo ver weg en zo hoog, en vooral de compleet onuitstaanbare medemens vlak voor mij: 1m 90 hoog en alle zicht wegnemend, maar op de koop toe het ganse optreden door megaluid tegen iedereen aan het emmeren: het meisje achter hem pogen te versieren (haha, niet gelukt), de vriendjes en vriendinnetjes onderhouden over de meest stompzinnige dingen kortom een gans optreden lang van rechts naar links bewegen (en ik elke keer mee om toch maar 1 cm van het podium te proberen zien) en maar mekkeren. Mensen, blijf dan toch thuis!
De muziek dan, het begon superleuk, maar het liet helaas niet echt een indruk na. De muziek blijft steengoed, live komt het echter (nog) niet 100% over; maar desondanks een steengoeie groep!
Daarna dan naar St Jacobs voor Stash. Mijn teerbeminde eerst even aan het klagen over die ‘geföhnde zonnebankpoedel’ op het podium, maar al gauw moest hij zijn vooroordelen aan de kant zetten en toegeven dat stash live meer is dan de meezinger Sadness en zelfs behoorlijk rockt. Verspecht zag er om te snoepen uit, zijn stem is er 1 uit duizend, de nummers zijn niet allemaal van een torenhoog niveau maar toch behoorlijk goed en ze stonden er gewoon. Goeie rock, overtuigend gebracht, we had fun!
 
Vrijdag 22/07 lieten we ons even zien op de Tijdloze Party op St Baafs, met de ergerlijke oude zak Dirk Stoops, maar het kon ons niet echt bekoren. Nu ja, wel een uurtje ofzo, maar daarna hielden we het voor bekeken.
 
Zaterdag 23/07 om half 12 nog even Boomtown bezocht (was afgesloten, maar na een kwartiertje mochten we toch nog binnen) voor Triggerfinger. Loeihard, leuk, en volstrekt pretentieloos. Er is dan ook weinig van blijven hangen.
 
De Gentse Feesten afsluiten deden we van’t jaar met het beste optreden (naast dat van Sioen dus), Arsenal. Ze kwamen, pakten de Beestenmarkt volledig in, braken ze af tot de laatste steen en zagen dat het goed was. Pure fun van de eerste tot de laatste noot. De Arsenal-sound is geniaal in zijn simpelheid, aanstekelijk, dansbaar en superleuk. Weinig gastzangers deze keer, enkel Gabriel Rios. Voor de rest moest de frontman alle teksten voor zijn rekening nemen, en dat lukt echt wonderwel, zowel de zwoele Braziliaanse, die van de Sheila Divinge zanger als de raps van Balo van Starflam klonken even overtuigend (en dat is toch niet evident).
Ik was zowat in de 7e hemel gedurende de ganse show, die heerlijk lang duurde, ondanks de kou en de regendreiging.
Daarna was het de beurt aan Shameboy, maar daarvoor zijn we niet blijven hangen. Ook Giants of the Air later die nacht kon me alles behalve bekoren (een schoolmaatje van teerbeminde misschien, maar te veel overdreven pathetiek om mijn slaperige oren te kunnen boeien vrees ik!).