kuch kuch

Ja zeg, de keelpijn is weg. Maar niet het ziek-zijn! Ik hoest nu zowat elke minuut, en dat luider dan een oud ventje van 80. Voor de rest lijkt het of ze vers beton in mijn kop hebben gestort en zit mijn neus compleet dicht. En toch ben ik content, want het is toch al minder irritant dan keelpijn 🙂
 
*kuch*
 
Vrijdag hebben we in de solden al enkele superkoopjes kunnen doen. In een winkel op nog geen 5 minuten van onze voordeur hadden ze een pak interessante elektro-aanbiedingen. We hebben een frigo-diepvries-combinatie (100€ goedkoper dan bij een andere winkel!), een microgolfoven en een wasmachine. Nu moeten we nog een fornuis hebben, maar die dingen blijken een pak duurder dan gedacht (500 tot 1000€) en we weten nog niet 100% wat we precies willen. Ook een strijkijzer moet er nog komen, maar dat is nu absoluut geen prioroteit! Heb toch nog nooit echt gestreken, lol!
Ik ben alleszins enorm in mijn nopjes met die aankopen!
Zaterdag dan ook een iets minder nobel item aangekocht, een wc! Keuze dat daar in is, en prijsverschil, ongelofelijk. We moesten in elk geval een nieuwe hebben, want die van de vorige bewoners is te vies voor woorden…
 
Vrijdagavond doodmoe en al een beetje ziek dus naar de cinema geweest. Mijn hoofd stond op ontploffen, dus ik liet me vermurwen om naar het oord des verderfs te gaan, kinepolis, waar ik anders liever niet kom. Maar de film die ik op het oog had, A Dirty Shame, draaide nergens anders. Het is een over the top hilarische komedie over seks, en ik heb bij momenten echt enorm goed kunnen lachen, maar een meesterwerk was het helaas niet…
 
Goed nieuws op het werk! Het zit zo, ik heb een parttime job. Om de simpele reden dat er toen ik werd aangenomen enkel parttime contracten werden gegeven. Op onze baas na werken ook al mijn collega’s trouwens parttime.
Nu is de zee van vrije tijd wel bijzonder aangenaam, maar eigenlijk ben ik al lang vragende partij om meer uren te mogen werken. En bij gelegenheid gooi ik dat dan ook eens op tafel. En blijkbaar is het niet in dovemansoren terecht gekomen, want alhoewel er structureel (= meer subsidie dus meer mogelijkheden) het komende jaar niets kan veranderen, mag ik hoogst waarschijnlijk (het moet nog formeel worden goedgekeurd) in september en oktober een vervanging doen, en die maanden dus fulltime werken. In het verleden heb ik trouwens ook al een paar vervangingen gedaan.
Goed nieuws, want we zijn onderbemand en zo kan ik eindelijk eens wat werk gedaan krijgen, want zo blijkt dat er naar me wordt geluisterd en rekening met me wordt gehouden, en want zo komt er extra geld in het laatje, geld dat enorm hard nodig is om ons huis te verbouwen, om van al de rest nog maar te zwijgen.
 
Enig nadeel: vakantie. Vorig jaar heb ik 3 vakantie dagen niet opgenomen, dit jaar ook nog geen enkele, en in die 2 maanden is het dan ook al niet opportuun om vakantie te nemen. Eind juli heb ik wel verlof om te verhuizen, maar al de rest van mijn vakantiedagen zal dus moeten wachten tot november en december. En een reis zit er dan niet meer in vrees ik. Maar dat wist ik eigenlijk al… Ook het hondsitten zal niet kunnen doorgaan (mijn ouders gaan eind september op vakantie en ik zou de hond dan opvangen), enorm spijtig, ik zat er eigenlijk al naar uit te kijken…

3 gedachten over “kuch kuch

  1. maar toch super van de full-time job!
    Over je vorige post, ben ik het ook helemaal mee eens, echte vrienden zijn zeldzaam…

    Like

  2. toch is het goed nieuws hé! Je bent trouwens niet de enige die zich ziek voelt. Ik loop al 4 (!) weken te hoesten en te snutten. Het begint eindelijk te minderen (hout vasthouden).

    Like

Reacties zijn gesloten.