Admiral Freebee, 15/04, Leffinge

De heer Freebee liet op zich wachten. Nu ja, dat zijn we van de meeste groepen wel gewend. Maar dit heerschap liet toch wel érg lang op zich wachten… Een half uur ging voorbij, en mijn humeur zakte stilaan naar ver onder nul. Toen om 21u40 er eindelijk gestommel was in de coulissen en onze antwerpse rocker het podium betrad, kon ik hem eerlijk gezegd wel wurgen met de belachelijke sjaal die rond zijn nek hing. 40 minuten is teveel voor mijn al redelijk beperkt vergevingsvermogen, of geduld. Mijn ogen wierpen vanuit ons plekje op de tweede rij dan ook dodelijke blikken het podium op. Die you silly bastard!

Maar Freebee speelde het tactisch, een beetje smerig zelf, en zette meteen loeihard in met de nieuwste single ‘Oh darkness’. Wie kan er dan nog kwaad blijven…? Mijn irritaties smolten weg…

 

De eerste paar nummers waren leuk, maar ook niet super. Maar na een kwartiertje voelde ik me volledig worden meegezogen in de sfeer, in de muziek. Van dan af was ik volledig mee. Mee ook in de gekke capriolen van de frontman. The guy is insane… Hoe verder het optreden vorderde, hoe gekker hij werd. Gaande van parranoïde trekjes (telkens weer iemand in het publiek aanstaren, een beweging naar zijn ogen maken “You’ve seen me, right? You’ve seen me …”) tot pure waanzin. Het schuim stond nog net niet op zijn lippen. Soms kwam hij helemaal op de rand van het podium staan, letterlijk op aanraak-afstand. Ik moest mijn arm maar strekken of ik had het heilig klokkenspel van de Admiraal ernstige schade kunnen toebrengen… Maar de uitzinnige jonge fans op de eerste rij, die voor en na het optreden nog met zoveel stoerheid half het podium opklommen om de setlist te zien en de roadie lastigvielen, hielden zich nu uiterst gedeisd. Toen een kereltje (van 15?) zijn handen uitstrekte, en Freebee zijn handen wou vastpakken, durfde deze stoere held eerst zelfs niet…

Op het eind bond hij de sjaal rond zijn hoofd. Geen zicht…

 

De muziek dan. Niets op aan te merken! Bijna de volledige tweede cd passeerde de revue, en ook een paar pareltjes uit de eerste, die toch nog steeds mijn voorkeur wegdraagt (Rags ’n run, Get out of town, Ever present, Mediterranean Sea, Bad year for rock ’n roll, Einstein brain). De man was in vorm, een entertainer pur sang, en dat tilt de live optredens altijd nog enkele niveaus hoger… Af en toe zwierde hij wat t-shirts het publiek in, en daar werd ei zo na voor gevochten…

 

Het was dus een uitstekend optreden, ik heb me echt supergeamuseerd, geen moment stilgestaan. Minpunten waren er niet echt. Iedereen leek er zin in te hebben: het publiek, Freebee en zijn (uitstekende) muzikanten.

Of toch een minpunt, sommige mensen uit het publiek. Wat me opviel (tijdens die 40 minuten wachten kan een mens al een keer rondkijken…) was de rare leeftijdsspreiding; waar je bijvoorbeeld in de AB een redelijk homogeen publiek hebt aan (alterbatieve) 20ers en 30ers, had die hier langs de ene kant een hoop jonge mensen (schoolkinderen, tot zelfs kinderen toe) en langs de andere kant een hoop bestofte veertigers (en ouders, tot echte bompa’s). Leeftijdsgenoten leken er amper te zijn. Vlak naast en achter ons waren enkele tienermeisjes de sfeer grondig aan het verpesten. Getooid met een buitenmaatse zonnebril gingen ze zich te buiten aan danspasjes en gekrijs, ze leken wel weggeplukt uit de plaatselijke discofuif voor –18jarigen. Maar tot daar konden we er nog allemaal goed mee lachen. Echt irritant werd het toen ze ook tijdens het optreden bleven verderkwekken. Vooral tijdens een rustig intiem nummers als Rags ’n run vond ik het alles behalve leuk dat zo’n wicht het nodig vond het ganse nummer lang met luide stem haar ontevredenheid over god-weet-wat te uiten. Ik kon op den duur haar beter horen dan Freebee. Kan zoiets echt niet op een ander moment? En boze blikken of luide ‘ssssst’ van andere mensen die wel voor de muziek waren gekomen, maakten op haar blijkbaar weinig indruk. Tienerhormonen zijn moeilijk te onderdrukken, ik weet het, maar dit heeft voor mij wel al de bisnummers wel grondig verpest. Nu ja, enkel de rustigere nummers hoor…

 

Een gedachte over “Admiral Freebee, 15/04, Leffinge

  1. Het concert was absoluut de moeite waard. Dankzij de goede songs. Dankzij de toch wel goede muzikanten. En ondanks/dankzij de ultra vreemde snuiter freebee. De poses, de bindteksten, de gitaarsolos uitgevoerd als brian may tijdens de hoogdagen van de glamrock!
    Zover over the top dat je niet weet of het nu geniaal is, zielig, grappig of gewoon freaky. Gelukkig sleept het concert je zover mee, dat het één geheel wordt, de freebee experience…
    Zijn geld meer dan waard dus.

    Nog een noot voor de mensen die mensen het plezier van anderen te moeten vergallen:
    1. ZWIJG nu toch eens tijdens optredens, zoek u een rustig plek en luister. De mensen op het podium maken lawaai. De mensen hebben betaald om de muziek te horen. Niet om in iemand in het plats westvloams te horen balken wat allemaal wel niet “kiezelig” is, geen mens die trouwnes weet wat die uitdrukking betekent.
    2. STA STIL Geen mensen die 5 minuten na het begin van het optreden toch nog een plaatsje op de eerste rij willen bemachtigen. Geen toestanden zoals tijdens het spelen van een toevallig radiohitje besluiten dat je de groep toch nog wel eens van dichtbij wil zien. Niet het eerste halfuur aan de bar hangen en dan besluiten je liefje van 7 jaar geleden dat aan de andere kant van de zaal staat eens op te zoeken. Een horlepiep dansen is meestal slecht voor uw gezondheid en die van de omstaanders.
    3. APLAUDISSEER en JUICH. Op het gepaste moment. Niet tijdens de stille outro van het liedje, als er nog een strofe moet komen,…Dat brengt sfeer. De mensen op het podium doen meestal echt wel hun best.
    4. GOOI NIET met gelijk wat.
    5. STA STIL en ZWIJG.

    Like

Reacties zijn gesloten.