26/01/05: 1212POP

Het was een leuke avond, niet over de volledige lijn geslaagd (ondanks de zeer veelbelovende ingediënten) maar toch voldoende om dik de moeite te zijn…
 
Geslaagde optredens van
–     Bolchi: heel geslaagd als opener. Erg fijn om terug te zien. Elke groep mocht deze avond dus twee nummertjes brengen, en voor Bolchi werden dat Get ya groove on en het grappige Move to dance.
–    A Brand: Riding your ghost en iets nieuws(?). Ook weer leuk om terug te zien.
–    Das Pop: heb ze al veel overtuigender weten zijn, maar niet slecht. Haalden een nieuw nummer boven.
–    Mintzkov Luna: veel te kort ptreden, op amper 5 minuten waren ze alweer in de coulissen verdwenen.
Dat was een beetje het probleem van de avond, groepen die echt de moeite waren, hielden het kort maar krachtig, waardoor je enigszins onbevredigd achterbleef, en de mindere goden hielden het podium dan weer veel te lang bezet. Net zoals de pauzes tussen de optredens die soms uitgerokken werden tot bijna een volledig uur. Mintzkov Luna had wat mij betreft dus dubbel zo lang mogen spelen. Naast een nieuw nummer speelden ze ook I panic.
–    Top of the bill: Tom Barman & Guy Van Nueten: zoals steeds fantastisch! Zij speelden gelukkig 1 nummertje extra. Ze begonnen met iets dat ik niet direct herkende, gevolgd door het erg leuke Le Poinçonneur des Lilas en sloten af met een van de mooiste liedjes van dEUS (ook al kan je dat voor bijna alle dEUS nummers zeggen), zeker in deze versie, Nothing really ends. Puur genieten!
 
Leuke optredens waarvan in eigenlijk weinig of niets had verwacht
–   Axelle Red: ik had gedacht dat dit een commercieel intermezzo zou zijn tussen al het alternatieve talent, een beetje zoals de reclameblokken tussen een goeie film op TV. Al moet ik toegeven dat deze madam wel al wat in mijn achting was gestegen na het erg mooie duet op de laatste Zita Swoon. En na enkele mislukte geluidsbobardementen en al te makkelijke optredens van mensen van wie je meer verwacht, kwam dit optreden best sterk over: professioneel, mooi, respect!
–    Durango: oftwel een paar stoere Vlaamse binken die zich cowboys wanen. Het 1er nummer vond ik lachwekkend, het 2e klonk een stuk beter. Geen toppers in mijn ogen, ik vond het weinig geloofwaardig (Vlaamse westerns?), maar toch een positieve eindbeoordeling voor het enthousiasme.
–    Bjorn Ericksson en Ruben Block: nog meer wilde westernmuziek, in een nog geschiftere verpakking. Maar heel erg geslaagd: leuke venten (mmoie kostuums!), grappige muziek, talent, originaliteit, enthousiasme. Leuk!!!
–   Satellite City: vriendelijke popdeuntjes, vooral voor de trommelvliezen die in coma verkeerden na de passage van Mauro en Co.
 
Veel verwacht van maar teleurgesteld in
–   Flip Kowlier: maakte zich er wel heel erg gemakkelijk vanaf.
–   Mauro & Tim Vanhamel: misselijkmakend, oorverdovend, epileptisch. Elke begin van een melodie werd meteen vakkundig de kop ingedrukt. Zou voor kunst moeten doorgaan, maar kwam niet eens in de buurt. Erg vervelend!
–   Stef Kamil Carlens: kwam niet opdagen, zou ziek zijn. Had er nochtans naar uitgekeken…
 
En ook nog
Lais (erg lelijk bloemenkleed gesignaleerd, mooie stemmen), An Pierlé, Tom Pintens, Luc Devos, Sukilove.

2 gedachten over “26/01/05: 1212POP

  1. helemaal mee eens! maar ik kweek een fetish op folkygirls in bloemenjurken! *kwijl*
    an pierle vond ik beter dan op de radio 😉

    Like

  2. wat een lawaai toch die mauro. en jammer van de bende minderjarige gnoeffers voor ons die het nodig vonden hun onnozeliteiten met de mensheid te delen. extra pluim voor bjorn erikson en die kerel van triggerfinger die bewezen dat met een beetje zin voor originaliteit, oefenen en inzet de korte 10 minuutjes die iedereen kreeg, meer dan gewoon leuk kan zijn.

    Like

Reacties zijn gesloten.