Opluchting

Gisteren om kwart na vijf vol zenuwen en angst naar de tandarts. Zat helemaal te beven in de wachtzaal. Gelukkig was mijn teerbeminde bij mij. Ben ik echt wel enorm blij om. Hij was speciaal voor mij later gaan werken (eerst informeren bij de tandarts ’s morgens) en dan extra vroeg terug gekomen, zodat hij mee kon om me overal bij te staan. Wat echt wel nodig was. Ik had mijn zenuwen maar half onder controle. Maar bij deze nog eens een erg grote dankjewel aan mijn allerliefste!
De tandarts bleek inderdaad een aangename mens. Toch was ik alles behalve ontspannen, en eens ik richting stoel moest biggelden van pure ontreddering en dagenlang opgehoopte angst en stress en paar tranen over mijn wangen. Daar sta je dan als volwassen (sort of) vrouw… Gelukkig was de tandarts erg begripvol en ach, ik kan er echt niet aan doen, angst is angst!
Na een grondige inspectiebeurt blijk ik er deze keer met de schrik alleen vanaf te komen. Mijn diagnose was juist: wijsheidstand is er half doorgekomen, over de andere helft ligt nog een dikke kwab tandvlees en dat vormt een ideaal huisje voor allerlei bacterieën. Antibiotica nemen, goed spoelen, meer hoeft er niet aan te gebeuren. En dan afwachten. Gaat die tand zich gedragen? Als hij weer voor ongemak zorgt, moet hij eruit. Anders mag hij blijven… Nu ja, daar wil ik nu nog niet aan denken, eerst deze infectie laten genezen…
Want vandaag voel ik me toch nog steeds allesbehalve goed. Al twee dagen geen pijnstillers meer genomen, maar het ongemak blijft en voel me in het algemeen ongelofelijk slap…
Vandaag op het werk collega gezien die woensdag haar wijsheidstand er heeft laten uithalen, en nu nog pijnstillers moet nemen. Het is namelijk een horrorstory geworden, haar wortels zaten als echte weerhaken elk naar een andere kant in haar kaak, wat het voor de tandarts een helse opdracht maakte die eruit te murwen… Brrr!!! Zou het weer eens aan de ‘slechte aardstralen’ liggen op het werk, lol…
Aan de medebloggers, tnx voor de steunende commentaren!!!!!!!!!!
 

3 gedachten over “Opluchting

  1. Ik bespaar je met graagte mijn wijsheidstandenextractiethriller. Ik ken mensen bij wie het een fluitje van een cent bleek (vandaar mijn goede moed), maar bij mij sloeg het toch ietwat tegen. Ayway, laat je niet verleiden tot volldige narcose, mocht het zover zijn, want dan zijn ze veel minder voorzichtig (I KNOW!). Ik duim voor een vlug voorbijgaande infectie en geen verde complciaties meer. Toi toi toi!

    Like

Reacties zijn gesloten.