Diplodocus Deks

Gisterenavond naar Diplodocus Deks gaan kijken, een toneel van Tom Lanoye. Het deed al deugd om nog eens in een theaterzaal te zitten: de mooie omgeving, de dikke rode zeteltjes, de typische sfeer,… Er was een jong publiek op de voorstelling afgekomen, studenten, twintigers, hier en daar dertigers of veertigers. Onder de acteurs oa Sien Eggers (Het Eiland, In de gloria) en Lucas van den Eynde, dat beloofde dus…
Het stuk zelf was zeker de moeite. Geen cultuur van de bovenste plank, maar wel behoorlijk van niveau, onderhoudend, constant grappig, en de acteurs zetten mooie prestaties neer. Echt beklijven deed het niet, na de voorstelling bleef de sfeer, het verhaal niet hangen, terwijl dat voor mij toch steeds een teken is van klasse.
Het verhaald werd bovendien achterstevoren verteld. In een film is dat vaak nog redelijk goed te volgen (andere settings, andere kleren, kapsels), maar op het podium met een zeer bepekrt decor kan het nogal verwarrend zijn.
Maar al bij al dus de moeite om te bekijken, en een pak interessanter dan de zoveelste weekavond achter de tv.