Gezien bij Silverfeather

The Dante’s Inferno Test has banished you to the Sixth Level of Hell – The City of Dis!
Here is how you matched up against all the levels:

Level Score
Purgatory (Repenting Believers) Very Low
Level 1 – Limbo (Virtuous Non-Believers) Low
Level 2 (Lustful) High
Level 3 (Gluttonous) Low
Level 4 (Prodigal and Avaricious) Moderate
Level 5 (Wrathful and Gloomy) Moderate
Level 6 – The City of Dis (Heretics) Very High
Level 7 (Violent) Moderate
Level 8- the Malebolge (Fraudulent, Malicious, Panderers) Moderate
Level 9 – Cocytus (Treacherous) Moderate

Take the Dante’s Inferno Hell Test

Lente!!!

Ik ben nogal gevoelig voor het weer buiten… Waarmee ik dan vooral bedoel dat het weer nogal een aanzienlijk effect heeft op mijn humeur. Buiten grijs en miezerig, en zelf dan niet buitengewoon goed in je vel zitten die dag, dat versterkt elkaar nogal eens. Maar een doorsnee dag kan een pak beter lijken als de lucht blauw is en ik de zon kan zien. Raar, maar het is gewoon zo!
Komt daarbij dat ik een echt lente-mens ben. Bij temperaturen van 30° en meer ben ik tot niets meer in staat, dan krijg je me niet uit huis en als ik dan toch buiten moet, niet uit de schaduw. Dus in de hoogzomer mijd ik de zon. De winter is dan ook weer niks voor mij, want ik verdraag de kou al even slecht als de hitte. En de herfst, ja, die kan mooi zijn (en winter en zomer ook natuurlijk), maar toch ook een beetje triest; het einde van alles: van het jaar, van het mooie weer, van de lange dagen,…
DUS, geef mij maar een mooie lente. Dan begint het echt te kriebelen, dan voel ik de energie en de levenslust letterlijk door mijn lijf kolken, dan voel ik de onweerstaanbare neiging om me te nestelen in de zon, om elke vrije seconde buiten door te brengen, al wandelen, of op een terrasje, dan voel ik me op slag supervrolijk…
Morgen niet werken, en ik ga er dus van genieten, laat die zon maar komen!!!

Weekend!

Het weekend was zalig. En zoals altijd véél te snel voorbij! Ik heb de indruk dat we heel erg actief geweest zijn, maar tegelijkertijd toch ook erg veel gewoon gerelaxt en gedaan waar we op het moment zin in hebben, zo zitten we nu eenmaal een beetje in elkaar. Veel mooie voornemens en plannen, maar op het moment vooral doen wat er ons dan het beste/leukste lijkt…
 
Zaterdag vooral erg druk bezig geweest met shoppen; een aantal dingen gevonden, een aantal andere (nog) niet. Een deel van de buit is alvast de DVD van Anyway the Wind Blows. En toen we die in de Fnac haalden daar het bord bekeken met de dingen die er in het Forum werden georganiseerd, en zo ontdekt dat Flip Kowlier een paar uur later een miniconcert zou geven. En dat dus maar meegepikt.
Er was véél te veel (irritant) volk voor dat piepkleine zaaltje, maar het was echt de moeite. De nieuwe songs klonken veelbelovend, goed gebracht, leuk,… Kowlier is echt wel een persoonlijkheid, zijn bindteksten waren onweerstaanbaar grappig, echt fijn. Ik heb de cd nog niet gekocht, maar dat singletje spookt sinds zaterdag wel door mijn hoofd en ik word er goed gezind van!
’s Avonds dan naar het Eiland gekeken, echt hilarisch die aflevering…
 
Staan deze week gepland: arbeiten! Ja, daar kan een mens niet onderuit… Maar ook een beetje vrije tijd, ik zie nog wel hoe ik die juist invul. Misschien nog eens wandelen met Sim, heb die tenslotte toch 2 weken moeten missen toen hij met mijn ouders op vakantie was. Vandaag moest hij overigens in bad, hij zal wel lekker fluffy zijn als ik straks thuiskom…
 
Voila, that’s it for today…

Vrijdag

Het weekend nadert met rasse schreden en dan kan na een goedgevulde week geen kwaad! Mijn vrijdag-donderwolk-humeur klaart al stukken op…
Er staat een leuk weekend voor de deur, druk, want 1001 dingen moeten redelijk dringend worden geregeld en beslissingen gemaakt, maar ook fijn.
 
En sommige knopen zijn ook eindelijk doorgehakt geraakt, heb ik zo al verteld dat onze zomervakantie geboekt is? Ik dacht het niet. Twee weken geleden (ja, midden in die vrijdagse sneeuwstorm) hebben we beslist en ineens geboekt, en dat na maanden catalogi doorbladeren en aan kritische analyses onderwerpen. Het is een weekje Toscane geworden. Mmmmm, ik kan niet zeggen hoe hard ik ernaar uitkijk, weg uit ons grijze (zeker op dit moment…) Belgenlandje, naar de zon en het (hopelijk) lekkere eten van Italië. Bovendien zijn we erin geslaagd een supermooi appartement te boeken. We zaten te twijfelen tussen 2, in het reisbureau zelf dan puur op het gevoel de knoop doorgehakt, en achteraf de website gevonden van hetgeen we nu hebben gekozen. En dat bleek een echt pareltje, veel veel mooier dan onze andere optie, dus wij blij. Het is een bioboerderij, met paarden en andere dieren ter plekke, en goed gelegen om al de steden en andere leuke dingen in de omgeving te gaan bekijken. I can hardly wait!!
 
Een tegenvaller dan, het beloofde verslag van het optreden van de Counting Crows zal voorlopig uitblijven, want blijkbaar had Adam Duritz gisteren stemproblemen en is het dus noppes geworden…
 
Voila, een fijn weekend aan iedereen!

stop geweld tegen vrouwen

Vanaf begin maart voert Amnesty International wereldwijd campagne om geweld tegen vrouwen te stoppen. Met deze campagne willen we zowel intrafamiliaal geweld als geweld in oorlogsgebieden onder de aandacht brengen en concrete veranderingen afdwingen. We richten ons op verre landen, maar ook op ons eigen België, waar zowat 1 op 5 vrouwen slachtoffer is van huiselijk geweld.
 
http://www.aivl.be/index.cfm?PageID=1569

Ik verwaarloos dit blogje een beetje blijkbaar…

en het excuus daarvoor is, zoals steeds, dat het toch erg drukke dagen zijn de laatste tijd… Maar langs de andere kant, wie heeft het tegenwoordig níet druk he… Dus doe ik vandaag maar eens een inspanning om hier nog eens iets te komen typen. En uiteindelijk is bloggen ook gewoon leuk, anders zouden we het niet doen natuurlijk.
Alhoewel, leuk, dit is de tweede keer dat ik dit berichtje intyp, want daarnet is het verloren gegaan, met dank aan mijn pc/het netwerk/skynet, ik weet ook niet aan wat het precies ligt. En als je dan zo’n tekst opnieuw moet intypen lijkt hij altijd stukken slechter dan de eerste keer vind ik… Beetje frustrerend…
 
Druk weekend gehad (ahja, wat had je gedacht, zie excuus hierboven); zaterdag gewerkt en zondag een dagje naar zee. Daar de hond in actie gezien (als een razende tornado over het strand en in het water, wat was hij in zijn nopjes) en het eerste terrasje gedaan van dit jaar. Nu ja, een beetje valsgespeeld, het was zo’n afgesloten terras, maar de bovenste helft van de schotten eromheen was wel open, zodat je je heerlijk kon nestelen in de zon… Echt zalig! ’s Avonds dan iets minder zalig, het fenomeen files op zondagavond, en was al uitgeput van een hele dag rondhuppelen aan zee…
 
Deze week drukke werkweek en donderdag nog eens een concertje, is ook alweer 2 maanden geleden, maar het is er een van formaat; Counting Crows met als Special Guest Afmiral Freebee, dubbel genieten dus… Alleszins dat hoop ik toch (zeker als je de prijs van een ticket bekijkt, die aasgieren…).
 
ps: de foto is niet van mijn hond hoor…

Ringu

Mijn blog lijkt de laatste weken enkel nog uit filmbesprekingen te bestaan. Kan dat kwaad? I think not.
Gisteren na het werk Ringu bekeken, op kanaal 2. Ik ben nogal te vinden voor een goede horrorfilm op zijn tijd. Maar ik vrees dat ik er met het ouder worden minder goed tegenkan. Of hangt het dan toch gewoon van het soort film af? Ik ben er nog niet helemaal uit…
In elk geval vond ik Ringu (een paar jaar geleden als Amerikaanse remake “The Ring” in de bioscopen) schitterend! De eerste 5 minuten was het zwaar aanpassen, ik zat nog te bedenken dat het toch niet makkelijk is je in te leven in een Japanse film, met dat rare taaltje en die rare mensjes, maar nog voor ik de tijd had dat eens goed te overpeinzen, was ik al helemaal in het verhaal meegesleurd.
En bang dat ik ben geweest, mensenlief, bang!
Schitterend gewoon, heb er echt van genoten, deze film hoort met recht en rede tot de klassiekers van het genre wat mij betreft…
Nadien natuurlijk slapen, dat was een pak minder. Zowel ik als mijn lief waren nogal bang geworden, en dan moesten we nog de grauwe onheilspellende straten op om de auto even op een iets minder boete-riskante plaats te zetten (ok, ik moest helemaal niet mee, ik eiste dat ik meekon eerder, haha), elkaar nog lekker opjuttend… Maar na een tijdje giechelen en schichtig rondlopen dan toch zalig geslapen hoor!
En vandaag weer werkdag… En morgen ouders gaan bezoeken die op vakantie zijn aan zee. Het belooft dus een ultrakort en druk weekend te worden…