My life without me

Vorig weekend naar de cinema geweest, en een film gezien die nu al een plek krijgt in mijn persoonlijke top 5 van beste films 2004. 100 keer mooier, beter en pakkender dan Steve+Sky bijvoorbeeld. Ook al is hij 200 keer minder flashy… De film in kwestie heet My Life Without Me en is het verhaal van een 23 jarige vrouw die te horen krijgt dat ze nog 2, maximaal 3 maanden te leven heeft. Als toemaatje heeft ze het niet erg getroffen in het leven; door zwanger te raken op 17 heeft ze niet kunnen studeren, en nu werkt ze dus ’s nachts als schoonmaakster in de universiteit, terwijl ze met haar man en 2 dochters in een caravan woont in de tuin van haar norse moeder, en haar vader al jarenlang in de gevangenis zit.

Maar ze besluit het nieuws van haar ziekte en toekomstige dood voor zich te houden, en een lijst op te maken van al de dingen die ze nog zeker wil doen in de tijd die haar rest.

Het verhaal klinkt misschien als een slechte vrijdagavondfilm op de tv, en de meeste andere regisseurs zouden dat er waarschijnlijk ook van gemaakt hebben, maar deze film is volledig anders. Helemaal niet soppend in de goedkope tranen en het melodrama, helemaal niet oh wee en ocharme. Hij raakt je tot in je diepste vezel, dat wel, maar op een alles behalve goedkope manier.

De hoofdactrice is helemaal geen opgedirkte Hollywoodbabe, en dat helpt al groot stuk. Daarnaast acteert ze ook enorm, en dat vooral door haar subtiliteit. De hele film wordt eigenlijk gekenmerkt en blinkt uit in die subtiliteit. Geen grote scènes, geen groot verdriet, maar kleine gebeurtenissen, gebaren en suggestie. En net dat is de grote sterkte.

De film sprak me aan vanaf de eerste seconde en is 1u45 lang blijven boeien en blijven raken. Je stapt nadien naar buiten met een heel triest gevoel, maar aan de andere kant ook vervuld van schoonheid en levenslust.

Een ab-so-lu-te aanrader.

 

5 gedachten over “My life without me

  1. ik vraag em soms of hoe het leven van al de mensen die ik ooit heb gekend er zou uitzien moes tik er nooit in voorgekomen zijn..
    dan denk ik dat er hier zelfs bepaalde mensen nooit zouden hebbn geblogd
    of bepaalde beslissingen zouden hbben genomen…
    gelukkig denk ik dat ik nog veel te leven heb hier 😉
    cms

    Like

Reacties zijn gesloten.