An Exceptional Valentine’s Day…




Valentijn is niet geworden wat we hadden verwacht. Niet bijster goed georganiseerde mensen als we zijn, hadden we toch 2 dingen gepland/vastgelegd, en die zijn allebei in het water gevallen….
’s Ochtends zijn we voor ons doen vroeg opgestaan, want we gingen een dagtripje maken naar Rijsel. Ik ben er nog nooit geweest, en het stond ons wel aan, er eens helemaal tussenuit. Vrijdagavond had ik mijn ander paar schoenen in de auto laten liggen en ik dacht nog van “ai, als er nu iemand die ziet staan en ze probeert te stelen”… Maar ach, mijn schoenen zijn al een jaar oud, wie zou die nu willen hebben. Zaterdagochtend, mijn lief gaat mijn schoenen even halen en dan zouden we onmiddellijk vertrekken. Dat zal echter niks worden. Er blijkt die nacht ingebroken te zijn in de auto: een zijruit ingeslagen en de auto-radio gestolen. Daar zit je dan. Verbijsterd, wie doet er nu zo iets; er zijn meer kosten aan de ruit, de tijd die wij verliezen dan een prutsradio van een jaar oud kan opbrengen… En dan nog net op Valentijn, net die ene dag dat we eens op tijd zijn opgestaan en een romantisch uitstapje wilden maken. Boosheid, wie lapt er ons dit verdomme? En dan begint het gedoe dus, rondbellen, een bezoek aan een overvol politiekantoor,…. Daarover echter geen klachten, de agent die ons heeft geholpen was heel vriendelijk, een relatief jonge kerel nog, echt aangenaam in de omgang, geen typische domme flik. Maar je bent er toch algauw meer dan een uur mee kwijt. En de dingen die je daar ziet en hoort… Speciaal… Bleek bovendien dat wij al de derde waren die die voormiddag bij die agent aangifte kwamen doen…
Daarna dan naar Carglass, daar ook nog anderhalf uur doorgebracht, maar kom, nadien had de auto een nieuwe ruit en was hij bovendien properder dan ooit (ze moesten stofzuigen om het gebroken glas te verwijderen dat overal op de zetels lag en daardoor moesten wij eindelijk eens al de rommel opruimen/weggooien, wat een verbazend schone auto als resulaat had).
Al bij al is alles vlot gegaan, maar het was toch al gauw 14u en we hadden nog niks gegeten. Dus Rijsel, dat konden we mooi vergeten…
Dan dus maar een namiddag in de stad rondgewandeld.
Om 21u15 hadden we eenr eservatie bij de Mexicaan. Nu had ik op voorhand nogal duidelijk gemaakt dat ik geen typisch Valentijn menu moest hebben, dat koste 3 keer zoveel dan gewoon eten, daar zitten altijd veel dingen bij die ik toch niet lust en ik heb een erg kleine maag, na een voorgerecht heb ik al genoeg, dus zo veel eten is aan mij gewoon niet besteed. Nu ja, we gingen ervan uit dat je ook nog wel gewoon à la carte zou kunnen eten. Op weg naar het reastaurant zag je overal koppeltjes en elk restaurant, maar dan echt elk restaurant, zat afgeladen vol. We waren blij dat we een reservatie hadden… Ook dat zou echter niet waar zijn… Eens in het restaurant bleek het ook vol, maar we kregen nog een klein tafeltje vlak bij een ander koppel. Het was daar lawaaierig en pokkeheet, en het zat er barstensvol mensen. Bovendien was er veel te weinig personeel, we mochten gaan zitten en daarna liet er zich niemand meer zien. Alles verliep ook redelijk chaotisch, de mensen die er al zaten waren blijkbaar al redelijk lang op hun eten aan het wachten. Afin, het gevreesde werd almaar duidelijker, er was enkel een menu te krijgen. Na een half uur kregen we eindelijk iemand van het personeel te pakken die ons dat bevestigde. Ik zag dat nog steeds totaal niet zitten, zeker niet in de sfeer die er daar hing, en dus zijn we maar weggegaan. En dan de zoektocht naar een alternatief… Nergens plaats!!!! Gelukkig hadden we na een eind wandelen en eens goed de opties overdenken toch geluk, er was nog een klein Aziatisch fastfoodachtig dingetje en daar lieten ze ons nog binnen alhoewel ze eigenlijk al zouden sluiten, maar er was nog veel ander volk, dus… Daar hebben we best lekker gegeten voor iets van een 16€… En ons nog goed geamuseerd ook!
Het was dus een Valentijn vol kleine rampen, maar al bij al zijn we toch op onze pootjes geland en zijn we er toch in geslaagd er nog een heel romantische dag en avond van te maken, en da’s wat telt…
Al kan ik nog steeds boos worden als ik eraan denk dat mijn bonus cd van de limited ediotion van de vorige van Lamb in de autoradio zat en dat ik die nu dus onherstelbaar kwijt ben…

4 gedachten over “An Exceptional Valentine’s Day…

  1. oei oie! mijn beste Josie…echt sneu voor e maar fijn dat je desondanks toch nog genoten hebt van je avondje! 😉
    en ja zullke dingen maken je inderdaad erg boos hé;-) niets aan te doen…ik moet ook nog naar de garage met mijn auto!
    zal di doen wanneer ik wat meer poer in mijn benen voel, kan niet echt lang staan precies…
    allez ik mial nog wel!
    enne ik wil die prijs !!!! deze week??? lol
    doei!
    CMS

    Like

  2. Bij hun vorige zat zo’n extra cd met een heel aantal remixen en een paar prachtige live versies (oa Gorecki, Sweet,…). Echt een volwaardige cd, zeker 10 nummers, en die zat net in de auto-radio… Stom stom stom… Zeker de live versie van Gorecki was hemels…

    Like

  3. Voor valentijnsweekends zijn er jammer genoeg geen tweede zits. Plan (of laat het doen) eens een romtanisch weekendje om het goed te maken, zou ik zeggen.

    Like

Reacties zijn gesloten.