Seabiscuit-Barman

Ello folks!
Van’t weekend nog eens gezellig naar de film geweest. We zijn naar Seabiscuit gegaan, ik wou die erg graag zien. Ben nogal dol op paarden, en ik heb zo’n jaar of twee geleden het boek gekocht en er erg van genoten. Dus toen ik een hele tijd geleden dan hoorde dat ze het aan het verfilmen waren, stond al vast dat ik ging kijken!
Het was natuurlijk geen filmpareltje, het boek is drastisch ingekort, en desondanks duurt de film nog twee uur ofzo, en het verhaal is simpeler en vooral nog Amerikaanser geworden. En dat terwijl het verhaal van Seabiscuit sowiso al symbool stond voor de American Dream.
Maar toch mooie film, zeker de moeite waard!
Ik weet niet of jullie vertrouwd zijn met het verhaal, dat trouwens waargebeurd is.
Het is het verhaal van een aantal opmerkelijke karrakters. De fietsenmaker die groot geld verdient met de nieuwe hype, de auto, dan alle geld verliest door de beurscrash en zich op de paarden stort. De trainer, een rare zonderling die er verdacht diervriendelijke methodes op nahoudt en een voorliefde heeft voor gebrekkige paarden. De jockey, die veel te groot is, die overal zijn zak met Engelse literatuur meesleept, die lijdt aan diabetes, notabene blind is aan een oog en bovendien door een zwaar ongeval met notabene een ander paard kreupelt. En dan natuurlijk Seabiscuit zelf, een paard dat veel te klein is om indruk te maken, dat bovendien vrij kromme benen heeft, en dat zijn hele leven verkeerd begrepen en dus ook verkeerd behandeld is. Het verhaal hoe deze onwaarschijnlijke combinatie van rare snuiters het samen maken. Mooi!
 
Dan Barman part two. Vrijdag is de cd uitgekomen met de neerslag van de concertenreeks van Barman en Van Nueten. Ik moest vrijdag en zaterdag werken, maar een zeer lief iemand heeft me de cd gegeven, en ze is even goed als het concert was. Heel mooi! Vooral de pianoversie van Nothing Really Ends vind ik prachtig, het enige nummer waar de piano echt een hoofdrol krijgt. Maar er staan eigenlijk geen slechte nummers op. Soms zijn ze ondanks dat het enkel gitaar en zang is, nogal stevig en stoer, soms zijn ze kwetsbaar en ontroerend, kortom, ik vind het echt een geslaagd idee!

Een gedachte over “Seabiscuit-Barman

  1. nice to hear you had fun and that cd…hmmmm…
    wel ja, veel te vertellen heb ik vandaag niet gezien ik je alles al vreteld heb, maar goed, een woordje extra heirplaatsen an natuurlijk geen kwaad, we lezen graag wat je te vertellne hebt en als je dan nog culturele tips hebt is dat helemaal in orde voor ons! ;-)))
    doei!
    CMS

    Like

Reacties zijn gesloten.